به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، اصفهان شرق/ با روی کار آمدن دولت جدید در سال 92 و واگذاری مذاکرات هسته ای از شورای امنیت ملی به وزارت امور خارجه برگ جدیدی از مذاکرات ایران با گروه موسوم به 5+1 آغاز شد و مذاکرات وارد مرحله تازه ای از خود شد. دولت جدید که با شعار تعامل با جهان و تنش زدایی در سیاست خارجی وارد عرصه انتخاباتی شد بود خیلی زود روند مذاکرات هسته ای را کلید زد و در عرض حدود صد روز از شروع به کار دولت جدید موفق به امضا کردن توافق موقت با گروه 5+1 شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا، اصفهان شرق/ , ,
**************
از همان شروع به کار دولت جدید رویکرد متفاوت دولت در عرصه سیاست خارجی کاملا مشهود بود و آن را از تماس تلفنی اوباما با دکتر روحانی بعد از سی و پنج سال از انقلاب اسلامی در مقام دو تن از بالاترین مقامات اجرایی دو کشور گرفته تا حضور و دیدار و رایزنی وزرای خارجه دو کشور ایران و امریکا به صورت مستقیم با یکدیگر، خبر از تغییرات جدی در سطح سیاست خارجی دولت یازدهم میداد.
مساله فراتر از مذاکرات بود و دولت جریان دیگری را پیش می برد. همه چیز از همان صحبت کردن تلفنی روحانی و اوباما شروع شد که همزمان با پیش بردن مذاکرات هسته ای،”قبح زدایی” از روابط دو کشور را در دستور کار قرار داده بود و مساله ای که از سوی دولتمردان به تنش زدایی روابط دو کشور تعبیر میشد.
مذاکرات در ابتدا و در دوران مسئولیت دکتر جلیلی همیشه بین طرف ایرانی و گروه 5+1 انجام می شد که اشتون نماینده اتحادیه اروپا در آن نقش اصلی را بازی می کرد.اما با مسئولیت ظریف مذاکرات کم کم از دستور کار 5 کشور دیگر خارج شد و به صورت دو طرفه پیگیری می شد تا آنجا که آقایان عراقچی و تخت روانچی با نمایندگان و کارشناسان امریکایی مذاکره می کردن و در همین ایام هم سفر صالحی به ژنو برای دیدار با وزیر انرژی آمریکا وجود مذاکرات یک به یک را بیشتر پر رنگ می کرد. در واقع آنچه واصح و مشهود است مذاکراتی دیگر بین گروه موسوم به 5+1 معنی نداشت و این بار فقط باید مذاکراتی را گفت که طرف آن یک کشور می باشد و آن هم آمریکا…..
**************
حال سوال اینجاست که این مذاکرات دو طرفه تا کجا قرار است که ادامه داشته باشد؟ تاکی قرار است که حرفهای تکراری خروجی مذاکرات باشد؟ مگر توافق موقت با نهایی چقدر تفاوت دارد که باید برای امضا شدن توافق جامع انقدر زمان ببرد؟ مذاکراتی که گویا اخبار آن به مثابه اخبار هواشناسی شده است و هر روز و هر ساعت در رسانه ها تکرار می شود،که یا خبر از تمدید مذاکرات می شود یا خبر از بحث روی جزئیات!!!
**************
همین چند روز پیش بود که رهبری در دیدار با مردم اذربایجان شرقی فرمودند: من معتقدم حتی اگر در مسئله هستهای نیز همان خواستههایی را که آنها دیکته میکنند، قبول کنیم، باز هم تحریمها برداشته نخواهد شد زیرا انها با اصل انقلاب مخالفند.حالا اگر قرار است که تحریمها برداشته نشود پس ادامه مذاکرات برای چیست؟ اگر طرف امریکایی با اصل انقلاب مخالف است پس دیدار دو طرفه و ساعتها صحبت و رایزنی به چه درد می خورد؟ نکند قرار است کل دستاورهدای هسته ای را به باد بدهیم و از ان طرف دل به برداشته شدن نسیه تحریم ها بکنیم؟ اگر قرار است که مذاکرات به صورت فشار یک طرفه باشد و آن ها بخواهند خواسته های خودشان را به ما “دیکته” کنند پس اصل مذاکره به چه معناست؟
**************
از همان شروع به کار دولت جدید رویکرد متفاوت دولت در عرصه سیاست خارجی کاملا مشهود بود و آن را از تماس تلفنی اوباما با دکتر روحانی بعد از سی و پنج سال از انقلاب اسلامی در مقام دو تن از بالاترین مقامات اجرایی دو کشور گرفته تا حضور و دیدار و رایزنی وزرای خارجه دو کشور ایران و امریکا به صورت مستقیم با یکدیگر، خبر از تغییرات جدی در سطح سیاست خارجی دولت یازدهم میداد.
مساله فراتر از مذاکرات بود و دولت جریان دیگری را پیش می برد. همه چیز از همان صحبت کردن تلفنی روحانی و اوباما شروع شد که همزمان با پیش بردن مذاکرات هسته ای،”قبح زدایی” از روابط دو کشور را در دستور کار قرار داده بود و مساله ای که از سوی دولتمردان به تنش زدایی روابط دو کشور تعبیر میشد.
,
,
, ,
مذاکرات در ابتدا و در دوران مسئولیت دکتر جلیلی همیشه بین طرف ایرانی و گروه 5+1 انجام می شد که اشتون نماینده اتحادیه اروپا در آن نقش اصلی را بازی می کرد.اما با مسئولیت ظریف مذاکرات کم کم از دستور کار 5 کشور دیگر خارج شد و به صورت دو طرفه پیگیری می شد تا آنجا که آقایان عراقچی و تخت روانچی با نمایندگان و کارشناسان امریکایی مذاکره می کردن و در همین ایام هم سفر صالحی به ژنو برای دیدار با وزیر انرژی آمریکا وجود مذاکرات یک به یک را بیشتر پر رنگ می کرد. در واقع آنچه واصح و مشهود است مذاکراتی دیگر بین گروه موسوم به 5+1 معنی نداشت و این بار فقط باید مذاکراتی را گفت که طرف آن یک کشور می باشد و آن هم آمریکا…..
,
**************
حال سوال اینجاست که این مذاکرات دو طرفه تا کجا قرار است که ادامه داشته باشد؟ تاکی قرار است که حرفهای تکراری خروجی مذاکرات باشد؟ مگر توافق موقت با نهایی چقدر تفاوت دارد که باید برای امضا شدن توافق جامع انقدر زمان ببرد؟ مذاکراتی که گویا اخبار آن به مثابه اخبار هواشناسی شده است و هر روز و هر ساعت در رسانه ها تکرار می شود،که یا خبر از تمدید مذاکرات می شود یا خبر از بحث روی جزئیات!!!
,
**************
همین چند روز پیش بود که رهبری در دیدار با مردم اذربایجان شرقی فرمودند: من معتقدم حتی اگر در مسئله هستهای نیز همان خواستههایی را که آنها دیکته میکنند، قبول کنیم، باز هم تحریمها برداشته نخواهد شد زیرا انها با اصل انقلاب مخالفند.حالا اگر قرار است که تحریمها برداشته نشود پس ادامه مذاکرات برای چیست؟ اگر طرف امریکایی با اصل انقلاب مخالف است پس دیدار دو طرفه و ساعتها صحبت و رایزنی به چه درد می خورد؟ نکند قرار است کل دستاورهدای هسته ای را به باد بدهیم و از ان طرف دل به برداشته شدن نسیه تحریم ها بکنیم؟ اگر قرار است که مذاکرات به صورت فشار یک طرفه باشد و آن ها بخواهند خواسته های خودشان را به ما “دیکته” کنند پس اصل مذاکره به چه معناست؟
,
انتهای پیام/ص
]
ارسال دیدگاه