خبرنگار جانباز و آزاده ای که 8 سال از عمر خود را در اسارت به سر برد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،  به نقل از  ندای ارومیـــه، «یوسف رحیمی» متولد سال 1342 از خبرنگاران پیشکسوت آذربایجان غربی است که در عملیات والفجر 2 در بیستم فروردین ماه سال 62 به اسارت نیروهای صدام ملعون درآمده و 8 سال در اردوگاه های موصل کشور عراق با بدترین شکنجه ها روزگار گذراند، وی در 31 شهریور سال 69 همراه با جمعی از اسرای کشور آزاد شده و در سال 70 ازدواج کرد که ثمره آن دو فرزند دختر و پسر است؛ رحیمی در حال حاضر رئیس انجمن خبرنگاران آذربایجان غربی، خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) و نیز مدیرمسئول نشریه احرار آذربایجان است.

در زیر گفتگوی ندای ارومیه را با این جانباز و آزاده فداکار به مناسبت سوم اسفند سالروز تجلیل از اسرا و مفقودین می خوانید:

ندای ارومیه: با سلام و عرض تبریک این روز به شما، اهمیت تجلیل از اسرا و مفقودین را برایمان توضیح دهید؟
یوسف رحیمی: تجلیل از آزادگان و ایثارگران، خانواده شهدا و همه دلسوزان انقلاب اسلامی وظیفه همه مردم است چرا که این بزرگان در راه حفظ امنیت کشور و اعتلای ارزش های اسلامی جان خود را فدا کردند بنابراین یاد کردن و دلجویی از خانواده شهدا، ایثارگران، جانبازان و آزادگان ضرورت دارد.
ندای ارومیه:چه توصیه ای برای ارائه الگو به جوانان نسل چهارم انقلاب در مورد ایثارگران و اسرا دارید؟
یوسف رحیمی:در نسل های آینده انقلاب به ویژه نسل چهارم انقلاب باید اقدامات اساسی در راستای ماندگاری راه و نام ایثارگران انقلاب صورت گیرد، تا فراموش نشود جوانان انقلابی ما با دلاوری ها و رشادت های خود اجازه ندادند حتی یک وجب از خاک سرزمین مان به دست دشمن بیفتد.
ندای ارومیه: در مورد طول مدت اسارت خود و نحوه آن توضیح دهید؟
یوسف رحیمی:8 سال در اسارت بودم که زمان آن در عملیات والفجر 2 بود که در تاریخ20/1/62  آغاز شد و در 31/6/69 آزاد شدم و نیز جانباز 35 درصد هستم.
ندای ارومیه: از خاطرات دوران اسارت خود برایمان مورد خاصی که در یادتان باقی است بگویید؟
یوسف رحیمی: کل اسارت برایم خاطره بود و فراموشم نمی شود؛ زمانیکه اسیر شدیم ما را به اردوگاه موصل دو منتقل کردند، همراه با همه آزادگان تصمیم گرفتیم تا نماز جماعت را در اردوگاه با حضور همه اسرا که نزدیک به 2 هزار نفر بودیم برپا کنیم با همه کارشکنی های سربازان عراقی که سعی در ممانعت از اقامه نماز به جماعت بود، ما نماز را به صورت جماعت اقامه می کردیم.
از نکات زیبای این نمازهای جماعت این بود که امام جماعت فرقی نداشت و هرکدام از اسرا که به عنوان پیش نماز و امام جماعت می ایستاد سایرین به او اقتدا کرده و نماز را می خواندند اما مسئله اینجاست که پس از نماز عراقی ها با بدترین شکنجه ها از جمله شکنجه با کابل های برق اسرا را آزار و اذیت کرده و سعی در انصراف آنها از اقامه نماز جماعت داشتند و تا 5 سال وضعیت به همین منوال بود اما آزادگان با تمام عشق خود به نماز همه شکنجه ها را تحمل می کردند.
ندای ارومیه:در مورد اردوگاه هایی که در آن ها اسارت داشتید برایمان بگویید؟
یوسف رحیمی: موصل 4 اردوگاه داشت به نام های اردوگاه موصل1، موصل 2، موصل 3 و موصل 4 که من در همه این اردوگاه ها بوده و شکنجه شدم.
ندای ارومیه: از همرزمان و هم سلولی های خودتان در دوران اسارت برایمان بگویید؟
یوسف رحیمی: دوستان زیادی داشتم که از جمله آن ها میرعلی اکبر ریحانی که در بانک صادرات خدمت می کرد و هم اکنون بازنشسته شده، احمد جهانگشا از کارمندان استانداری، رسول قلی پور که در آموزش و پرورش خدمت می کرد و وی نیز بازنشسته شده است، کاظم عبدی از کارمندان جهاد کشاورزی، مرحوم قوچعلی خانزاده از فرهنگیان آموزش و پرورش که دوسال قبل فوت شدند، کریم فرهنگ نیا، عبدالله نگینی و دوستان دیگری که از یادگاران دوران 8 سال دفاع مقدس هستند.
ندای ارومیه: با سپاس از شما، به عنوان سخن پایانی اگر نکته ای دارید بیان کنید؟
یوسف رحیمی: امیدوارم خداوند همه جوانان ارزشی را در راه خدمت به اسلام و ارزش های دینی حفظ کند و از اینکه یادی از یادگاران دوران جنگ می کنید سپاسگذارم.
ارسالی از فاطمه جعفرنژاد