به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کُردتودی، مذاکرات هسته ای با فراز و فرودهای فراوان به پایان رسید و پس از هشت روز مذاکره نفسگیر پایانی بیانیه ای از طرف ایران و گروه 1+5 در لوزان سوئیس قرائت شد که مفاد و راهکارهای اصلی رسیدن به توافق را شامل می شود اما فارغ از خوب یا بد بودن این توافق نکاتی حائز اهمیت است که باید بدان توجه داشت تا همانند برخی قراردادهای تاریخی که در دوره ها و سلسله های گذشته منعقد شده پس از گذشت زمان آن را ننگین نشماریم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,قراردادهایی که مملو از عهدشکنی غربی ها و آمریکایی ها در قبال ایران و دیگر کشورهاست؛ تاریخ سیاه آمریکا و غرب مملو از سوابق عهدشکنی است آیا این بار غربی ها با صداقت کامل می خواهند مسئله هسته ای را حل کنند؟
,این سوالی است که حداقل سه ماه و شایدم بیشتر زمان نیاز دارد که بتوان به آن پاسخ داد، اما موضوع قابل تأمل در بحث مذاکرات این است که آیا می توان به طرف آمریکایی اعتماد کرد و با خوش بینی وارد مذاکرات شد و آمریکا را در حل معضلات فیمابین جدی دید؟
,رهبر انقلاب در اولین سخنرانی خود پس از سفر رئیس جمهور به نیویورک ضمن حمایت از راهبرد کلی دیپلماسی دولت در این سفر و با بیان اینکه برخی از کارهای صورت گرفته در این سفر نابهجا بود، درباره دولت آمریکا و مشی رفتاری آن فرمودند: «ما دولت ایالات متحده آمریکا را دولتى غیرقابل اعتماد میدانیم؛ دولتى خودبرتربین، دولتى غیرمنطقى و عهدشکن.»
,نمونه های تاریخی فراوانی وجود دارد که مملو از عهدشکنی و پیمان شکنی آمریکا و غرب است. توافقنامه الجزایر یکی از این قراردادهاست که آمریکا به تعهدات خود عمل نکرد، زمانیکه قرار شد در ازای آزادی گروگانهای آمریکایی که در تسخیر لانه جاسوسی دستگیر شده بودند به چهار شرط یعنی، آزاد شدن و رفع انسداد از دارایی ها و اموال داخلی ایران، ختم کلیه دعاوی و قرار توقیف ها علیه ایران، برگرداندن اموال شاه و خانواده وی و عدم دخالت آمریکا در امور ایران، پایبند باشد.
,قرار شد که برخی دعاوی موجود میان ایران و آمریکا به دادگاهی در لاهه هلند با عنوان «دیوان داوری دعاوی ایران ـ آمریکا» ارجاع داده شود.
,ولی آمریکا تنها به بخش کوچکی از تعهدات خود در بیانیه الجزایر عمل کرد و بسیاری از تعهدات این کشور که قرار بود در برابر آزادی گروگان ها اجرایی شود به سرانجام مشخصی نرسید.
,البته این عهدشکنی آمریکایی ها تنها به مسائل مالی و امنیتی ختم نمی شود بلکه در تمامی مسائل حتی فرهنگی نیز وجود دارد به طوری که در سال 1316 نیز که حفاری مشترکی بین ایران و موسسه شرقشناسی دانشگاه شیکاگو صورت گرفت اشیای باارزشی کشف شد که طبق قانون مصوب سال ۱۳۰۹ این اموال به دست آمده و از کاوشهای باستانیشناسی بین ایران و دانشگاه شیکاگو تقسیم شد. الواح هخامنشی تنها بخشی از این اموال بود که سهم دولت ایران شد و برای مدت سه سال به منظور انجام تحقیقات به مؤسسه شرقشناسی شیکاگو به امانت داده شد.
,مؤسسه شرقشناسی شیکاگو بین سال های 1327 تا 1383 مقداری از این کشفیات متعلق به ایران را مسترد نمود و وعده داد که باقی آن ها را نیز به ایران بازگرداند اما این اتفاق نیافتاد و در نهایت در یک حراجی به بهانه غرامت از ایران فروختند.
,اگر باز به عقب تر برگردیم غربی ها نیز سابقه عهدشکنی داشته اند همچون عهدنامه فینکن اشتاین که در زمان فتحعلی شاه مابین ایران و فرانسه منعقد گردید.
,براساس این عهدنامه ناپلئون بناپارت متعهد شد که در برگرداندن گرجستان به ایران و مجبور ساختن روسیه به واگذار نمودن آنجا تلاش نماید و برای اصلاح و تقویت سپاه ایران اسلحه و توپ و تفنگ و مهندس و معلم به ایران بفرستد و در عوض ایران متعهد شد تا با انگلستان اعلام جنگ کند و تمام اتباع بریتانیا را از ایران بیرون کند. به علاوه ایران تعهد کرد که افغانهای رعیت خود را به حمله به هند وادارد و در صورت ارادهٔ ناپلئون به لشکرکشی به هند از راه ایران به آنها اجازهٔ عبور بدهد و بنادر و سواحل بحر عجم خلیج فارس را در اختیار نیروی دریایی فرانسه قرار دهد.
,ایران در این قرارداد به تعهدات خود عمل کرد اما فرانسه عهدشکنی کرد، ناپلئون بناپارت با امضای قرارداد تیلسیت با الکساندر اول امپراطور روسیه به هیچ کدام از تعهدات قبلی خود در قبال ایران و عثمانی عمل نکرد.
,این موارد تنها گوشه ای از غیرقابل اعتماد بودن آمریکا و غربیها را در موارد مختلف نشان می دهد. دولت هایی که نه تنها توافق های بین المللی که آنرا امضا کرده اند زیر پا می گذارند بلکه مانع پایپندی دیگران نیز به تعهدات خود می گردند.
,لذاست تیم مذاکره کننده هسته ای ایران باتوجه به عهدشکنی غربی ها که سابقه تاریخی هم دارد پای در این مذاکرات بگذارند و سرمست از بیانیه لوزان نباشند تا نکند شکستی دیگر در جنگ احد اتفاق بیافتد.
,,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه