خودسازی در مادران اهمیت دارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از  صبریه ،قبل از این که زن و شوهر به فکر فرزند دار شدن بیفتند باید مشخص کنند که برای چه فرزند می خواهند تا اینکه مراحل درست آن را طی کنند هم از لحاظ مادی و هم معنوی باید توجه داشته باشیم که این امر هم مانند امور دیگر باید بر اساس قصد قربت و کسب رضای خداوند و اجرای فرامین او انجام شود.

با توجه به اهمیت زیادی که خودسازی در مادران دارد این بدان معنی نیست که پدران از این امر غافل بمانند بلکه توجه خاص به مادران در این زمینه به دلیل ارتباط بیشتر آنان با فرزندان از قبل از تولد است .خود سازی اول با خودشناسی آغاز می شود که این امری است برای همه ی انسان ها که باید خود را بشناسند تا به سوی خودسازی و کمال پیش بروند ولی این امر برای یک مادر که می خواهد یک انسان دیگر را نیز بسازد  از اهمیت  بیشتری برخوردار است وظیفه ی یک زن در این مورد بسیار در درگاه الهی سنگین است پس اگر زن تا حالا اقدام به خودشناسی نکرده  حال که می خواهد وارد عرصه ی مادری شود باید شروع کند و تمام موانع را از سر راه بردارد.

شخصیت های بزرگ پیشرفت و ترقی خود را مرهون مادر می دانستندبچه دار شدن آسان است ولی مادر شدن کاری بس مشکل است مادر تنها زاییدن فرزندو  تأمین غذا و پذیرایی کودک نیست مادر شدن پذیرش مسئولیت و توجه به جنبه های تربیت و اخلاق است .سلامت روح ،آگاهی ،اعتماد به نفس،فضائل انسانی ،تقوا،عفت،عطوفت اخلاق خوش و قلب مهربان مادر می طلبد تازه با داشتن این خصائص باز هم نمی توان گفت او مادر واقعی است مگر آن که که این زمینه ها را به کار ببندد و کودک رارهبری و هدایت کند.

از مادر مقدس اردبیلی سوال کردن سبب این مقام والای مقدس اردبیلی چیست ؟ایشان فرمودند من هرگز لقمه ای شبهه ناک نخوردم و قبل از شیر دادن بچه وضو می گرفتم و ابدأ چشم به نامحرم نیانداختم و بعد ار این که او را از شیر گرفتم در تربیت او کوشیدم و نظافت و طهارت را مراعات کردم و با بچه هی خوب او را می نشاندم.

راز موفقیت مردان بزرگ در این بود که مادران با تقوا و پرهیزکار داشته اند ،مادرانی داشته اندکه با جان پاک به تربیت نسل پاک پرداخته اند و آنان را برای آینده ،افرادی مؤثر و مفید ساخته اند

کردار و رفتار مادر ،چون خون در شریان کودک به جریان می افتد و شخصیت او را برای مادام العمررنگ می دهد .جنبه ی الگو بودن مادر آن چنان مهم است که می توان گغت زمینه ی انحطاط و تعالی روان کودک تا حد زیادی مربوط بدان است طفل او را به عنوان الگو سرمشق انتخاب می کند و شیوه ی رفتاری او را تقلید می کند ،بسیاری از بزهکاری ها و ناهنجاری ها ی افراد زاییده ی اشتباهات در رفتار و کردار مادران است.

اگر مادر در برابر یأس مقاوم باشد و به مدد الهی تکیه کند کودک هم همین تصور را پیدا خواهد کرد،در جنبه ی احساس مسئولیت نیز مادری که خود تنبل و تن پرورده است و برای آوردن یک لیوان آب،کودک خود را به زحمت می اندازد و یا در خانه فقط امر ونهی می کند و خود از جایش تکان نمی خورد الگوی بدی برای کودک است زیرا او را شخصی بی مسئولیت بار می آورد او به شرطی می تواند به فرزندش دستور دهد که این کار را بکن و این کار را نکن،که خودس اهل عمل و چابک و زرنگ باشد

صاحب بن عباد مرد سخاوتمندی بود او می گفت من این سخاوت را از مادرم به ارث بردم برای این که مادرم هر روز که می خواستم به مدرسه بروم پولی به من می داد و می گفت این را صدقه بده ،هر روز پول دادن به من و صدقه دادن موجب شد من سخی شوم.

از نظر کودک مادر هم چون کسی است که از تمام نقاط این جهان اطلاع دارد به همین منظور همه چیز را از او می پرسد هر تصویری را از خوب وبد از طریق او پیدا می کند حال چقدر بد است که مادر نسبت به پاسخ سؤالات او بی اطلاع باشد فرزند مأیوس ودلسرد شود و چه قدر وحشتناک و مخرب است وقتی که اطلاعات غلط در اختیارش قرار دهد و مغز او بر آن اساس فرم بگیرد در جنبه ی فطری کودک امانتداری را می پذیرد ،با دروغ مخالف است ،وفای به عهد را قبول دارد و حال چه نارواست که مادر خلاف این ها را در ذهن کودک وارد کند که بی دروغ نمی توان زیست، وفای به عهد مایه ی عقب افتادگی می شود

کودک مادر را منبع اطلاعات می داند بدین سان ضروری است در القائات مادر،کنترل هایی شود.

کوموسوله در کتاب خود با مادری مصاحبه کرده که پس از مرگ همسرش ده فرزند خو د را با موفقیت کامل تربیت کرده زن در پاسخ های خود از خدا ودعا و خلاصه از ایمان سخن گفته و و قتی در آخر از او پرسیدند: پس برای فرزندتان چه کردید گفت کار دیگری نکردم ،من روی نفس خود کار کردم و یزدان روی آن ها عمل کرده .بدین گونه این زن تنها زیر نفوذ ایمان و عقیده به تکامل خویش پرداخت در حالی که پا به پای این موجودی که به سوی برتری و معرفت می رفت یک مربی بی ایراد،آراسته به خصایص و نیروهای لازم برای ایجاد یک و ظیفه ی خطیر با وی پیش می آمد.

روح خلوص و خضوع مادر در حین عبادت و خیر خواهی او،بیداری ها و شب زنده داری هایش ،عمل و رفتار اسلامیش در کودک مؤثر است او در سایه ی عبادت ،شخصیتی مستقل با ملاک های ایمانی ثابت و استوار پیدا می کند از رذیلت ها و پستی ها دور می شود و همین خصایص در فرزند اواثر می گذارد و او را همان گونه می پروراند.

مانند امام مجتبی علیه السلام که درباره ی مادر بزرگوارش می فرمایند:شب ها تا به صبح او را در محراب عبادت می دیدم که سرگرم دعا بود و اول همسایه ها را دعا می کردند .خلاصه آنکه زمزمه ی دینی مادر می تواند موجبی برای تدین کردن کودک باشد همان گونه که دیگر زمزمه ها ،زمینه های دیگر را در کودک ایجاد می کند.

منابع:

•   بحارالانوار، ج103، ص 232.
•   سیما،مخبر،ریحانه بهشتی

انتهای پیام/گ