به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبح قزوین، یکی از نکاتی که همواره در تمام مکاتب سیاسی و نظامهای جهان مورد دقت و بررسی قرار میگیرد ساختار چرخش قدرت در بین افراد و گروههاست؛ چرخشی که با حفظ چارچوبهای اساسی نظام در جهت پویایی و تحرک بیشتر آن موثر خواهد بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح قزوین,
البته همواره نیز افراد و گروههای حاکم برمناصب مدیریتی و تصمیمگیری سعی در حفظ خود و به عبارت بهتر حفظ سهم خود از این مناصب داشته اند. این افراد و گروهها با استفاده از ابزارهایی که در اختیار دارند سعی در تثبیت قدرت خود و افزایش آن از مسیر در اختیار گرفتن پستهای مدیریتی و تصمیمگیری بیشتر داشته و دارند.
این نکته گرچه چندان زیبا نیست اما در تاریخ سیاسی هر نظامی میتوان نمونههای متعددی از آن را یافت. شاید آنها که با تاریخ سیاسی ایران آشنایی دارند هرگز تلاش عدهای در پایان دوره ششم ریاست جمهوری برای تغییر قانون اساسی به منظور افزایش دورههای مجاز برای کاندیداتوری یک فرد به عنوان رئیس جمهور را به خوبی در خاطر دارند و البته این پایان اقداماتی اینچنینی نبوده و نمونههای دیگری نیز در سالهای بعد بهوقوع پیوسته است.
اما این نوع اقدامات آنگاه شکل دردآوری به خود میگیرند که از سوی دستگاهها و نهادهایی صورت بگیرند که خود باید نماد چرخش نخبگان و همچنین نماد عمل به قانون باشند، نهادهایی که انتظار میرود حتی با تصویب قانون و چهارچوبهایی در جهت تسهیل ورود نخبگان جدید در فضای کشور و دوری از سیطره افراد خاص(با هر تفکر حزبی و جناحی) بر مسند امور باشند.
متاسفانه روز گذشته نمایندگان مجلس شورای اسلامی در اقدامی عجیب همه نگاهها را به سمت خود جلب کردند. مجلس که عصاره یک ملت است نباید با تصویب طرحهایی همچون استمرار صلاحیت نمایندگان فعلی که در قالب تبصره۲ ماده ۵۲ قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی مصوب گشت جایگاه خود را در ذهن مردم زیر سوال ببرد.
در این تبصره که با ۱۲۵ رای موافق، ۵۴ رای مخالف و ۸ رای ممتنع به تصویب رسید، آمده است: “در صورت ثبتنام نمایندگان فعلی مجلس شورای اسلامی برای دوره بعد، صلاحیت آنان برای نمایندگان مجلس استمرار مییابد مگر آنکه شورای نگهبان در جلسه رسمی خود تا ۱۵ روز قبل از شروع تبلیغات انتخاباتی به استناد اسناد و مدارک معتبر عدم احراز را اعلام نماید. بر این اساس سایر عوامل اجرایی یا نظارتی حق اظهارنظر درخصوص صلاحیت افراد مذکور را ندارند.”
حال این سوال بوجود میآید که چرا و به چه دلیلی نمایندگان فعلی مجلس برای خود حقی بیشتر از سایر کاندیداها در انتخابات آینده مجلس قائلند که در خور شأن خود نمیدانند صلاحیتشان در هیات اجرایی انتخاب بررسی شود؟
و اگر بر این ساختار تایید صلاحیت کاندیداها اشکالی وارد است همچون دخالت قوه مجریه و… باید با تصویب قانونی جدید و یا تغییر در قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی شرایط را برای همه افراد و کاندیداها یکسان و مهیا ساخت؛ نه آنکه با تصویب طرحی برای خود حق ویژهای اعمال کنند.
مگر نه آن است که طبق تبصره ماده ۵۰ قانون انتخابات مجلس “ردصلاحیت داوطلبان نمایندگی مجلس شورای اسلامی باید مستند به قانون و براساس مدارک و اسناد معتبر باشد” پس نمایندگان محترم از چه بیم دارند؟ از اعمال قانون و ارائه مستندات؟
البته این موضوع و موضوعاتی از این دست هیچگاه اهمیتی مبنایی در ساختار نظام جمهوری اسلامی نداشته و ندارد، چرا که نظام با وجود ساختارهای نظارتی قوی همچون شورای نگهبان همواره مسیر را برای تمرکز قدرت در حزب یا جریان خاص بسته است و بعید است که این طرح نیز بتواند نظر مساعد شورای نگهبان را همراه خود سازد. اما نکته مهمتر آن است که مجلس نهم نباید در این ماههای پایانی خود با تصویب قوانینی پرحاشیه و مسئله دار سابقه چهارساله خود را زیر سوال ببرد.
قطعا نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز باید بدانند که مردم در نظام اسلامی دارای هوش سیاسی بسیار بالایی هستند و تمامی حرکات و تصمیمات منتخبانشان را با ریزبینی مورد مداقه قرار میدهند و قطعا عملکرد نمایندگان در مجلس برای رای مجدد و یا عدم رای مجدد بسیار موثر است.
میلاد یوسفی نژاد
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه