معرفی بازی های بومی محلی منوجان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از“مینوجهان“ مهمترین ویژگی بازی های بومی محلی سادگی و قابل دسترس بودن آن ها در هر فصل و اجراکردن آن در هرجا و مکانی است که از حالت های فردی، تیمی، نرمشی، نمایشی و رقابتی برخوردار است.

بازی های بومی محلی منوجان عبارتند از :وسطکا،توتوتو،چش پتوکا ( قایم باشک)،رمازا،کوتوکا،هفت سنگ و لی لی بازی است.

در اینجا به معرفی برخی از این بازی ها که بیشتر در منوجان رایج هستند می پردازیم:

رمازا : این بازی در دو گروه پنج نفره انجام می شود و بین پسران انجام می شود . در ابتدا قرعه کشی می شود و یک گروه به عنوان گروه حاکم انتخاب می شود سپس کاپیتان گروه حاکم با کاپیتان گروه مقابل به نبرد می پردازد و هر دو نفر سعی می کنند همدیگر را به زمین بیندازند و به دنبال آنها سایر اعضای گروه نیز به مبارزه می پردازند و هر کدام از آنها که به زمین بخورد از زمین اخراج می شود و دیگر نمی تواند به ادامه بازی بپردازد . در این بین کاپیتان تیم حاکم باید خود را از تیم مقابل برهاند و به دایره هائی که قبلا مشخص شده است برساند به این دایره به اصطلاح یو می گویند و اگر خود را به یو رساند که برنده می شوند و در غیر این صورت بازی به طرف مقابل واگذار می شود .

هفت سنگ:

● اهداف کلی: ایجاد روحیه همکاری، تقویت و مهارت در نشانه گیری و بهبود سرعت

● تعداد بازیکن: ۴ الی ۱۶ نفر

● سن بازیکنان: ۶ الی ۱۵ ساله

● ابزار لازم: یک عدد توپ تنیس

● محوطه بازی: جایی مانند حیاط مدرسه

شرح بازی: افراد به دو گروه مساوی تقسیم شده و هر کدام یکی از بازیکنان خود را به عنوان سردسته و رهبر برمی گزینند. یک گروه در فاصله ی معینی از محل هفت سنگ، که روی هم چیده شده اند قرار می گیرند تا به نوبت با توپ تنیس سنگها را مورد هدف قرار داده و بزنند.

گروه دوم  منتظر نتیجه اند تا هرگاه توپ پرتاب شده توسط گروه اول به هفت سنگ برخورد نکرد، فوراً جایشان را با آن گروه عوض کنند. ولی اگر برخورد کرد و آرایش آنها را برهم زد، توپ را بردارند و با پاسکاری و هدف گیری سعی کنند نفرات گروه اول را با توپ بزنند که اگر اصابت کند، از دور بازی اخراج می شود.

و همچنین نفرات گروه اول در هر فرصتی که به دست آورند به سراغ سنگها می روند تا انها را روی هم بچینند و یک امتیاز بگیرند و مشخص است که برای انجام چنین کاری، یکی از دوستان بایستی خود را به خطر انداخته و یارش را در مقابل ضربات توپ پوشش دهد و چنانچه اگر باز هم مورد ضرب توپ قرار گرفت و از بازی اخراج شد، دیگری کار را به اتمام می رساند ولی اگر دیگر بازیکنی نمانده باشد، بازی تمام و در دور بعدی جای و نقش گروه ها عوض می شود.

در پایان، گروهی که زودتر ۷ امتیاز را کسب نماید برنده است.

وسطا:(وسط بازی )

● اهداف کلی: ایثار و از خود گذشتگی، دقت در سرعت عمل، هوشیاری و همیاری، تقویت روحیه تعاون

● اهداف جزیی: انعطاف پذیری بدن، ایجاد هماهنگی بین اعضا و اعصاب و دقت در نشانه گیری

● تعداد بازیکن: ۸ الی ۴۰ نفر

● سن بازیکنان: ۹ الی ۱۵ ساله

● ابزار لازم: یک توپ

● محوطه بازی: ۱۵ × ۱۰ متر

● شرح بازی: بازیکنان یا دانش آموزان به دو گروه مساوی تقسیم می شوند و به قید قرعه یا شیر و خط یکی از گروه ها در وسط محوطه بازی می ماند و گروه دیگر، در دو قسمت، به طرفین عرضی محوطه ی بازی روانه می شوند.

شروع بازی با پرتاب توپ به وسیله یکی از بازیکنان گروه کناری آغاز می شود. گروه کناری سعی بر این دادر که با نشانه رفتن و زدن افراد گروه وسطی باعث سوختن و اخراج آنها بشوند.

و تلاش گروه داخلی هم بر این است که با حرکات سریع از اصابت توپ در امان بمانند و چنانچه اگر یار سوخته داشته باشند با ایثار و گرفتن توپ در فضا، که یک امتیاز محسوب می شود، او را به بازی برگردانند.

حال، شاید به این مرحله از بازی رسیده باشیم که تنها یک نفر از گروه وسطی، در داخل میدان بازی باشد که اگر تا ۱۰ شماره پرتاب نتوانند او را هدف گیری بکنند و بزنند، تمامی یاران سوخته ی گروهش را احیا کرده، و همگی در وسط میدان باقی مانده و بازی را ادامه خواهند داد.

● نتیجه بازی: در این بازی بازیکن با گرفتن توپ در هوا و احیای یار سوخته روحیه ایثار خود را، و با نشانه گرفتن و پرتاب توپ به سوی حریف وسطی و فرار از مقابل توپ ها، دقت و سرعت انجام عمل ها و عکس العمل ها را تقویت کرده و با پاسکاری است که کودک برای همکاری های زندگی فردا آماده می شود.

انتهای پیام/