دولت و بازی با خط قرمز ها

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پایگاه خبری تحلیلی ندای ارومیه از زمان روی کار آمدن دولت تدبیر و امید ، یکی از مهمترین موضوعاتی که پاشنه آشیل دولت یازدهم بوده است بحث مذاکرات هسته ای است ، مذاکراتی که حسن روحانی از زمان روی کار آمدن خود ، برای این موضوع ،  دولت قبل را سیبل انتقادات خود قرار داد، گفتمان یا عصاره اصلی روند مذاکرات ایران و 1+5 در دولت دهم همان محور  یا گفتمان مقاومت بود گفتمانی  که درون مایه آن ایستادگی در برابر زیاده خواهی بوده و ایران غرب را مجبور به اجرای گام اول توافقات می کرد. زیاده خواهی آمریکا از یک طرف و عدم کوتاه آمدن تیم مذاکره کنده از طرفی دیگر دلیل محکمی شد بر طویل شدن مدت مذاکرات هسته ای چرا که آمریکا به هیچ وجه نمی خواست فرصت مذاکره با ایران از دست داده و به خانه اول بازگردد.

از اول مهرماه 92 – زمانی که تیم جدید مذاکره کننده ایران وارد عمل شد – معادلات سیاست خارجی ایران به نحو دیگری رقم خورد معادلاتی که شاید در تعیین سرنوشت ایران هسته ای نقش بسزایی داشته باشد ، اولین روزی که محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی با وزرای 1+5 دیدار کرده و آمادگی خود را جهت انجام مذاکرات در چهار چوب مشخص اعلام کرد . از آنجا بود که استارت مذاکرات با گفتمان دولت جدید آغاز شد ، گفتمانی که دولت آن را ارتباط با دنیا و پیام صلح و دوستی نامید همین گفتمان متفاوت باعث تغییر در روند پازل طرف غربی شد ، پازلی که آمریکایی ها بعد از تغییر دولت از آن احساس رضایت میکردند.

این مذاکرات تا 23 و24 مهر ماه ادامه یافت و منجر به انتشار بیانیه ژنو شد ، بعد از این بیانیه بود که قرار شد تا مذاکرات به صورت کارشناسی ادامه پیدا کند . همین انتشار بیانیه مشترک در طی یک ماه پس از مسئولیت گرفتن تیم مذاکره کننده جدید، نقطه عطفی شد بر بسیاریاز برنامه ریزی های غربی ، برنامه هایی که غربی ها در برابر گفتمان مقاومت گرفته بودند عوض شده و کشور های عضو 1+5 و به خصوص آمریکا ، برنامه های جدیدی را علیه سیستم هسته ای ایران در نظر گرفت برنامه ای که از نظر عده ای چرخ زندگی مردم را خواهد گذراند و از نظر عده ای دیگر نه تنها چرخ زندگی را نمی گذراند بلکه تحقیر را نیز به درون مایه مذاکرات خواهد افزود.

مذاکرات تا فروردین ماه 94 با فراز و فرود های فراوان ادامه داشت. در طی آن نگرش های متفاوتی نسبت به آن مطرح شد، که اکثریت آنها نگرشی منتقدانه بود. دولت با دادن امتیازاتی در صدد بود با برداشتن تحریم های هسته ای ، اقتصاد کشور را رونق داده و با اتکا به سیاست خارجی ، سیاست داخلی را نیز به نفع خود مصادره نماید . اما طرف غربی علاوه بر بحث مذاکرات سایر مسائل مربوط به برنامه های داخلی ایران را مطرح کرده و جمهوری اسلامی را تهدید به فشار های بیشتر می کند و از طرفی نیز گزینه نظامی در صورت عدم توافق را مطرح می نماید شاید مطرح شدن این بحث توسط طرف غربی برای راستی آزمایی طرف ایرانی باشد اما این روند برخلاف گفتمان دولت یازدهم می باشد که قرار بود هیچ گونه تحقیر و تهدید را بر خود نتابد.

رهبر معظم انقلاب که همواره رهنمود های ایشان چراغ راهی برای دولت و مردم انقلابی ایران بوده است در این مدت با فرمایشات خود خط قرمز هایی را معین فرموده اند که این خطر قرمز ها ، آرمان ها و اصول انقلاب را در بر داشته و تخطی از آنها ماهیت انقلابی و اسلامی نظام را زیر سوال خواهد برد.

مقام معظم رهبری شش اصل به عنوان خط قرمز های مذاکره با شیطان بزرگ مبنی براینکه حرکت علمی، هسته‌ای به هیچ وجه نباید متوقف یا کند شود، مذاکره کنندگان ایرانی باید بر ادامه تحقیق و توسعه و پیشرفت هسته‌ای پافشاری کنند، کسی حق مداخله بر روی دستاوردهای هسته ای را ندارد و کسی هم این کار را انجام نمی‌دهد، مسئولان باید در مورد دستاوردهای هسته‌ای تعصب داشته باشند، مذاکره کنندگان کشورمان نباید هیچ حرف زوری را از طرف مقابل قبول کنند و روابط آژانس بین المللی انرژی اتمی با ایران باید بصورت متعارف و غیر فوق العاده باشد، مطرح نمودند. علاوه بر آن مقام معظم رهبری بعد از زیاده خواهی های آمریکا مبنی بر بازجویی از دانشمندان و بازرسی های مراکز نظامی ایران اسلامی ، موضع گیری اساسی نموده و به صراحت پاسخ طرف غربی را ارائه نمودند.

اما اظهارات عباس عراقچی و محمد جواد ظریف ، سخنانی بر خلاف خط قرمزهای تعیین شده است . اخیراً عباس عراقچی و محمد جواد ظریف ، بحث هایی پیرامون بازرسی های مدیریت شده مطرح کرده اند ، که این اظهارات تناقض آشکار با آرمان ها و اصول انقلاب داشته و به هر دلیلی از طرف مردم مطرود است اما این عملکرد دولت باعث می شود تا دولت عملاً در پازل تعیین شده آمریکایی بازی کرده و امتیازات خود را ارائه نماید تا بتواند به کدخدای شیطان ، صداقت خود را نشان دهد.

عدم رعایت خط قرمز ها توسط دولت تدبیر و امید تغییر روند سیاسی کشور و به تبع آن زیر سوال بردن آرمان های پایه ای جمهوری اسلامی همان قسمت بازی است که طرف غربی برای ایران تعریف نموده و خانه دیپلماسی جمهوری اسلامی نیز در فضای تعریف شده آنها فعالیت های خود را ادامه می دهند.

اما سوال اینجاست که کلیات مذاکرات فقط بر سر مسائل هسته ای بوده و مطرح شدن سایر مسائل مربوط به ایران اسلامی در این مذاکرات چه معنایی می تواند داشته باشد ؟

نکته پایانی اینکه در هیچ کجای جهان اجازه بازرسی از مراکز نظامی به هیچ کسی داده نمی شود ولی جالب اینجاست که سیستم دیپلماسی ایران این اجازه را به طرف غربی می دهد تا مراکز نظامی نیز از محل های قابل بازرسی برای طرف غربی باشد.

هرم سیاسی دولت یازدهم از همان ابتدا بر پایه مذاکرات هسته ای چیده شده و حسن روحانی همه مسائل کشور را به مسئله هسته ای گره زده است به همین سبب دولت درصدد است در هر صورتی هر نوع توافقی با 1+5 امضا نماید تا هم شان سیاسی داخلی خود را حفظ نموده و هم در انتخابات مجلس شورای اسلامی ایفای نقش نماید سند این موضوع  را در سخنان ظریف به دیپلمات های طرف مذاکره مبنی بر لزوم رسبدن به یک توافق برای پیروزی در نبرد داخلی!  می توان یافت. چرا که در غیر اینصورت این طور به نظر می رسد که دولت جایگاه سیاسی خود را از دست خواهد داد.

متین منتظمی