چرخاندن چرخه ی سنگین زندگی با دستان مردانه زنان روستایی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آفتاب دل،آن زمان که چادرش را محکم به دور کمرش می بندد و پا به بیرون از خانه می گذارد شانه به شانه مردش در زیر آفتاب سوزان قدم هاش را مردانه استوار می کند.

این زنان که مردانه در دشت های پهناور کار می کنند در خانه با لطافت زنانه شان خانه را برای همسر و فرزندان پر از مهر و صفا می کنند. این زنان که نه تنها چرخه زندگی خود و همسر و فرزندان را پا به پای مردان می چرخانند چرخه بزرگتری را نیز در سطح کشور هدایت می کنند. صنعت کشاورزی که یکی از پایه های اقتصاد کشورمان می باشد بر دوش همین زنان روستایی ترقی نموده است.

صبح، زودتر از همه اهل خانه بیدار می‌شوند و شب دیرتر از بقیه به رختخواب می‌روند، با تنی خسته و ذهنی درگیر خیلی چیزها، مثل هر انسان شاغل دیگر که البته حق مرخصی دارد و تعطیلی و دستمزدی که پایان هر ماه به حسابش می‌آید.

زنان روستایی در اکثر جوامع نیروی عمده کار کشاورزی را تشکیل می دهند. با توجه به اینکه چرخه صنعت ایران بر پایه کشاورزی می چرخد شناخت نیروی کار موثر در این حوزه بسیار اهمیت دارد.
 در ایران و بالاخص در استان کردستان حضور چشمگیر زنان روستایی در بخش کشاورزی بر کسی پوشیده نیست. زنانی که در تمام فعالیت های کشاورزی اعم از کاشت، داشت و برداشت محصول ، نگهداری و مراقبت از طیور و دام مشارکت دارند.

 این مسئله برای آنان تبدیل به یک وظیفه شده است، با اینکه در کنار این امور فعالیت های مربوط به خانه اعم از نگهداری بچه ها و نظافت منزل و پخت و پز را نیز انجام می دهند. می توان گفت کار کشاورزی برای آنها به عنوان یک شغل محسوب می شود اما شغلی که تبدیل به وظایف روزمره آنها شده است. مسئولین باید در قبال کار مضاعفی که این زنان در بخش کشاورزی انجام می دهند تسهیلاتی را برایشان فراهم نمایند. دولت باید زنان روستایی را به عنوان بازوی موثر در صنعت کشاورزی سازماندهی و حمایت نماید.

در این میان سطح کیفیت معاش آنان را باید مورد توجه قرار داد. بسیاری از این زنان از حداقل کیفیت زندگی نیز برخوردار نمی باشند و این امر باعث می شود که توانمندی های های آنان در زمینه کار کشاورزی کاهش یابد. لذا برقراری حداقل امکانات رفاهی و کیفی در زندگی آنها سبب افزایش بهره وری آنان میشود.

از طرفی با توجه به اینکه زنان روستایی از همان دوران کودکی با امور کشاورزی آشنا می شوند لذا همان روش سنتی والدین را در فعالیت ها کشاورزی به کار می برند و با روش های نوین کشاورزی چندان آشنایی ندارند لذا دولت با سرمایه گذاری در زمینه آموزش زنان روستایی در بخش کشاورزی نه تنها سبب افزایش بهره وری در این بخش می شود بلکه سطح کیفی زندگی آنها را بالا می برد.

بسیاری از دختران و زنان روستایی از مدرسه رفتن و آموختن سواد محروم می مانند و به جای آن حرفه کشاورزی به عنوان بزرگترین و مهمترین مهارت سرمایه آنها می شود. برقراری بیمه های تامین اجتماعی و بازنشستگی برای آنان می تواند ایجاد انگیزه و امید نماید.

ارزش کار زنان در روستاها نه تنها از کار خدماتی مردان کم‌تر نیست، بلکه در بسیاری از موارد بیش‌تر است.

اگر چه دولتمردان در حوزه ی زنان هر چندگاه یکبار برای آنکه سوژه‌ای برای مطرح کردن داشته باشند از تبعات و پی آمدهای منفی  اشتغال زنان روستایی و مهاجرت روستاییان سخن می دهند و بظاهر دل می سوزانند ، اما این مسئله از چهار چوب حرف و شعار بیرون نمی آید.

لذا نقش آفرینی زنان روستایی  در بخش کشاورزی کمتر از مردان نیست و این بخش عظیم اقتصادی بر دوش همین زنان پابرجاست لذا لازم است تدابیر دولت در زمینه آموزش و ایجاد امکانات رفاهی و تسهیلات مالی برای نیروی کار زن فعال  طوری در این بخش صورت پذیرد که کمک شایانی به توسعه اقتصاد کشاورزی کشور نمایند .

یادداشت از لیلا علی بیگی

انتهای پیام /پ