درکودکی از تکلیف می ترسیدیم وامروز از بلاتکلیفی!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آفتاب دل، می‌خواهید در آینده چکاره شوید" موضوع انشایی است که دوران دبستان درباره آن می‌نوشتیم. حال در سن انتخاب شغل، تاریخ انقضای آن تمام شده و علامت سوالی در اذهان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی ایجاد شده است.

دو دهه پیش که خانواده ها فرزندان خود را برای ادامه تحصیل در دانشگاه های کشور تشویق می کردند هرگز فکر نمی کردند که در آینده ای نه چندان دور، تحصیلات دانشگاهی به معضلی برای ورود جوانانشان به عرصه اجتماع تبدیل خواهد شد.

بیکاری معضلی در جامعه شده است که هیچ کس تا امروز راه حلی برای رفع آن پیدا نکرده است. اطرفمان پر شده از افرادی که فارغ التحصیل شده اند اما شغلی متناسب با رشته تحصیلی شان پیدا نمی کنند! در این بین کارمندان زیادی را می بینیم که متناسب با رشته شان کار نمی کنند و تخصص شان با کارشان همخوانی ندارد! مثلا مهندس کامپیوتری که خبرنگار شده است! یا مهندس عمرانی که بازاریابی یک شرکت خصوصی معروف را به عهده دارد! این افراد صرفا کار می کنند که درآمدی داشته باشند، آنها مدرک شان در منزل شان در حال خاک خوردن است. اما در این بین هستند افرادی که حتی شغل نامرتبط با رشته شان را هم پیدا نمی کنند.

مهم ترین معضل فعلی کشور در بخش اشتغال و بازار کار؛ بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی است که عموما پس از فراغت از تحصیل و آماده شدن برای ورود به عرصه کار و تولید با مشکلات جدی مواجه می شوند. در شرایط فعلی، مسائل مربوط به بیکاری تقریبا در تمامی رشته های دانشگاهی حتی در مهندسی و پزشکی نیز وجود دارد.

 قله جمعیتی متولدین نیمه نخست دهه 60 با رسیدن به سن ورود به بازار کار، حجم پایین انباشت سرمایه‌‌، موجب مازاد عرضه نیروی کار و به عبارت دیگر شکل‌‌گیری معضل شدید بیکاری شده است.

 در چنین شرایطی و با توجه به آنکه از یک سو مازاد عرضه نیروی کار و از سوی دیگر قانون نامنعطف کار و اقتصاد ضعیف فرصت‌‌های شغلی اندکی را باقی می‌‌گذارد، افق نامطلوب بازار کار جمعیت جوان را به سمت و سوی کسب مهارت لازم برای رقابتی جدی و گاه خشن سوق می‌‌دهد.

 یکی از اولین توقعات افراد دارای تحصیلات دانشگاهی یافتن شغل مناسب است. اما آن چه امروزه با آن مواجهیم موجی از دانشجویان و فارغ التحصیلان بیکار است. چرا چنین است؟
نامساعد بودن بازار اشتغال برای فارغ التحصیلان کارشناسی باعث شده است که بسیاری از آنها برای پیدا کردن شغل هم که شده، تلاش کنند وارد مقطع تحصیلات تکمیلی شوند تا رقابت در بازار کار برای آنها کمتر شود.

اما با افزایش تعداد فارغ التحصیلان ارشد و دکتری ـ بدون آن که فکری به حال اشتغال آنها بعد از فارغ التحصیلی شود ـ شرایط طوری شده است که درس خواندن در مقاطع بالاتر دانشگاهی، برای خیلی ها بیشتر شبیه کاری شده است که هر چه باشد از بیکاری بهتر است.

یعنی خیلی از دانشجویان مقطع کارشناسی ـ بخصوص دانشجویان دختر ـ با خودشان فکر می کنند به جای آن که در خانه بنشینند و بیکار بمانند، بهتر است که حداقل تلاش کنند تا در مقطع ارشد و دکتری قبول شوند تا بتوانند با داشتن مدرک تحصیلی بالاتر، آینده شغلی بهتری داشته باشند.

انتهای پیام/پ