شهرستان رودباردر شب بیست و یکم ماه رمضان یکپارچه سوز و آه بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از”رودبار ما“،شهرستان رودبار جنوب در شب بیست و یکم ماه رمضان یکپارچه سوز و آه بود و صدای نوحه و نجوای “مولا علی جان”در آسمان این شهر پیچید و دستان دعا سکویی برای پرواز دلهایی شد که یک سال آزگار ضجه‌ها را درسینه پنهان ساخته بودند.

این شب‌ها بهانه ای شد برای بغض‌هایی که ماه‌ها و سال‌ها در گلو حبس شده بود، بغض‌هایی که در شبهای ملکوتی قدر، شکوه عروج یک شهرستان را در خلوت شب همراه با طنین عاشقانه قرائت قرآن و دستهایی که مخلصانه رو به آسمان بلند شده به نجوا و راز و نیاز فرا می‌خواند.

شبهای قدر با مظلومیت علی (ع) گره خورده و در این شب ملائک مقرب الهی از آسمان به زمین فرو می‌آیند و در گوش زمینیان نجوا می‌کنند که علی همان بزرگ مردی است که بار امانت نبوی را بر دوش کشید و با صبر و استقامت همچون پدری مهربان، سفره‌های یتیمان را خالی نمی‌گذاشت.

مسجدجامع شهرستان رودبار در شب بیست و یکم جایی بود که کوچک و بزرگ و پیر و جوان برای استغاثه و طلب بخشش به آن پناه آورند و در فراق مولا علی و پدر تاریخ بشریت نوای الغوث، الغوث سر دادند و از پروردگار خواستند تا سرنوشتشان با سعادت و عشق مرقوم شود.

در دومین شب از شب های پرفضیلت قدر و در شب شهادت امیرالمومنین حضرت علی (ع) مردم مومن و روزه دارشهرستان رودبار جنوب با حضور در مساجد این شهرستان ندای عرفانی و ملکوتی الهی العفو و الغوث الغوت سر دادند.

مردم خداجویی شهرستان رودبار جنوب از اول شب تا طلوع فجر با نوای روحانی و ملکوتی «بک یاالله» و «الغوث الغوث» دست نیاز به درگاه احدیت برده و قدر لحظه به لحظه قدر را قدر دانستند و چنین نجوا دادندکه خدایا نکند که قدرِ، درلابه لای آمد و شد روزمره ماه خدا گم شود، که این شب تقدیر، بی تکرارو یگانه است ، خدایا نکند ثانیه های طلایی این شام زرّین، در چین و چروک عافیت طلبی، به خواب غفلت بگذرد! شاید این «قدر» آخرین من و تو باشد و کاغذ سرنوشتمان تا «قدر» سالی دیگر کفاف نکند.

شرکت کنندگان در مراسم احیاء مسجدجامع شهرستان رودبار در این شب با عظمت با قرائت سوره‌های دخان، عنکبوت و روم، دعای جوشن کبیر و زمزمه الغوث الغوث خلصنا من النار یا رب و گذاشتن قرآن بر سر و برنامه ویژه شهادت مولا علی (ع) به مناجات پرداختند.

انتهای پیام/ص