به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از طوبی گلستان؛ این پایگاه خبری در راستای زنده نگه داشتن یاد و نام شهداء، زندگی نامۀ یکی دیگر از شهدای روحانی را ورق می زند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طوبی گلستان؛, طوبی گلستان؛, طوبی گلستان؛, طوبی گلستان؛,نام: مهدی تحصیلات: مقدماتی
,نامخانوادگی: شاطری تاریخ شهادت: 1365/10/20
,نام پدر: محمد علی محل دفن:.....
,تاریخ تولد: 1344 سن هنگام شهادت: 21 سال
,محل تولد: گنبد نام عملیات: کربلای 5
,ش ش: 1881 منطقة عملیاتی: شلمچه
,غروب دلتنگی ، تاب و توان از کفم برده و در سکوت غمناک خویش، یاد و خاطرة دوران شیرین بودنشان را تکرار میکنم. یادمان روزهایی که مست و مدهوش از جام یار، از زمین و زمان بریده بودیم و به لامکان رسیدیم و چه زود در کشاکش حادثه و زمان، رنگ وبوی اغیـار گرفتیم و یاد سرخ یاران عاشق، از خانة کوچک دلمان رخت بربست. و خوشا آنانیکه درگیر و دار نقش دل، در ستیز عقل و عشق، دل درحریم یار نهادند و درجاودانه ها مأوی گزیدند.
,مهدی شاطری کبوتری از کبوتران عاشق گلستانی است که روزهای حضورش را مرور می کنیم: ایشان در سال 1344 در خانوادهای مؤمن و متدیّن دیده به جهان گشود و پا به عرصة وجود نهاد و با تولدش حیاتی تازه بر پیکرة اجتماع پیوند خورد .
,دوران کودکی اش د رسبز هزاران گنبد نزد خانوادة مهربانش سپری گشت. از همان ابتدا با قرآن و مسائل مذهبی ، مأنوس بود.
,تحصیلاتش را تا پایان دبیرستان و اخذ مدرک دیپلم ادامه داد. دوران تحصیلات این شهید همزمان با مبارزات سلحشوران ایران زمین ،به رهبری امام خمینی(ره) با ظلم و ستم ایادی ستمشاهی و استکبار جهانی ادامه یافت و او نیز همگام با دیگر مردان ایران بر ظلم و سیاهی دژخیم تاختند و خاک پاک میهن را از لوث وجود دستان ستم، پاک کردند.
,روزگار می گذشت و مهدی شاطری را فقط یک چیز راضی می کرد. انس و الفت با معشوق، تجربه ای بود که مزه ای از آن لبان مهدی را گداخته بود و او به دنبال وصال یار، کوی به کوی میگشت تا به سر منزل مقصود، بحر بیکران مکتب جعفری(ع) رسید .
,از چشمه های ناب وصل، بسی نوشید و خود را آمادة نوشیدن جرعه های می معشوق می کرد. پس از چندی ، آگاهانه به جبهه های نبرد عزیمت نمود . آری جبهه های نور، نقطة دایرة قسمت مهدی بود و او لبریز از میکدة کربلاییِ کربلای 5، در حریم آستان قدس الهی پرواز کرد.
,بیستم دی ماه سال 65 ، سرانجام مردی است که ریشه در خون و حماسه داشت . گلگشتها و سبزهزارهای گنبد، رقصکنان در جوار ملائک مستقبل ، وصال این مهاجر کوی یار را جشن گرفتند .و حال این بوستان های بهشتی هستند که انتظار قدومش را می کشند تا غبارپیراهنش راسرمة چشم خویش نمایند.
,«روح بلندش میهمان عرشیان باد»
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه