قانون ۳ درصد اشتغال معلولان روی کاغذ خاک می خورد/مناسب سازی مبلمان شهری انتظاری دور از واقعیت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا  به نقل از  پایگاه خبری شازند ما، معلولان به عنوان بخشی از جامعه به عنوان یک «شهروند» دارای حقوقی هستند که باید مورد توجه دستگاه ها و ادارات مختلف قرار گیرد.

چند تن از معلولان شهرستان شازند در گفتگو با خبرنگار اجتماعی "شازند ما" از دردها و مشکلات خود گفتند که در ادامه می خوانید:

کمک مالی بهزیستی برای تامین مسکن جوابگو نیست
ابوالفضل درخشان یکی از معلولان جسمی حرکتی شازند که با موتور سه چرخ خود در محل مصاحبه حاضر شد به خبرنگار ما گفت: از کودکی دچار تب فلج اطفال شدم و در حال حاضر یک دختر معلول دارم و در شهرداری مشغول به کار هستم.


وی ادامه داد: متأسفانه مشکلی که همواره گریبان گیر ما بوده، مشکل مسکن است و حمایت قابل توجهی از سوی سازمان بهزیستی انجام نشده است.


درخشان با بیان اینکه اداره بهزیستی شازند در حد توان و بضاعت خود در خصوص مسکن به ما کمک کرده است افزود: این میزان کمک بسیار ناچیز است و در واقع در ساخت مسکن دردی را دوا نمی کند.


این معلول شازندی اضافه کرد: در حال حاضر علاوه بر خودم، دخترم نیز معلول است که این موضوع باعث مضاعف شدن مشکلات بنده شده است.

 

وام های خود اشتغالی معلولان نصیب چه کسانی می شود؟

سید بهمن یعقوبی دیگر معلول جسمی حرکتی شهرستان که در آژانس مسافربری مشغول به کار است، عنوان کرد: علاوه بر موضوع مسکن، بحث وامهای خود اشتغالی معلولان نیز دغدغه ما است.


وی بیان کرد: وام هایی که با عنوان خود اشتغالی قرار است به مددجویان پرداخت شود متأسفانه بعضا  به فردی تعلق می گیرد که مستحق نیست و وام را در راه دیگری صرف می کند.


یعقوبی که از تقسیم ناعادلانه خدمات بهزیستی گلایه مند بود ابراز کرد: متاسفانه افراد معلول در جامعه و در شهرستان از نظر پرداخت عوارض و ارائه خدمات هیچ فرقی با افراد عادی ندارد.


این معلول جسمی حرکتی خاطر نشان کرد: همچنین قانون ۳ درصد حق اشتغال معلولان در نهادها و ادارات  به هیچ وجه رعایت نمی شود.

مبلمان شهری برای حضور معلولان مناسب نیست

در ادامه ابوالفضل ابراهیمی از معلولان گفتاری شنیداری شازند به خبرنگار ما گفت: بنده لیسانس تاسیسات دارم و با شرایط بسیار سخت و با عدم حمایت از سوی بهزیستی درس خود را خواندم.


وی همچنین ضمن گلایه از مناسب نبودن وضعیت مبلمان شهری برای معلولان اظهار کرد: معلولان جامعه به خصوص معلولان جسمی حرکتی در این خصوص مورد ظلم واقع شده اندو قادر نیستند به بسیاری از خدمات ازجمله؛ عابربانکها و بانکها، ادارات و پارکها و... دسترسی داشته باشند.


این معلول شازند نیز به شدت از اجرایی نشدن قانون ۳ در صد حق اشتغال معلولان در سازمانها و ادارت گلایه داشت.

علی رغم معلولیت بهترین زندگی را دارم

شاه ولدی دیگر معلول جسمی حرکتی که با کودک خود در مصاحبه حاضر شده بود تصریح کرد: ما مسکن می سازیم ولی بسیاری از هزینه های سنگین را نیز پرداخت می کنیم و با افراد عادی جامعه تفاوتی نداریم.


 وی اضافه کرد: اگر بهزیستی همین مستمری که به مددجویان پرداخت می کند را به صورت بیمه می داد، می توانستند بازنشسته شده و از برخی خدمات بهره مند شوند.


شاه ولدی گفت: من با این وضعیتم، بهترین زندگی را دارم؛ من چیزی درزندگی ام نیست ولی از کسی که میلیاردها تومان درآمد دارد زندگی بهتری دارم چرا که با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشته و منت کسی را نکشیده ام.


این معلول خاطر نشان کرد: آمدن ما به اداره بهزیستی به این خاطر است که این اداره مطابق اسمش برای بهتر زیستن معلولان است و باید این موضوع در این سازمان متجلی باشد.


انتهای پیام/ر