به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زیتون؛ معاون صدراعظم آلمان آمده بود ایران. چنان با دکوپز آمده بود که گویی منت بر سر ایرانی جماعت نهاده و نزول اجلال فرموده به ایران. آمد و کلّی لیچار بارمان کرد و رفت. خطونشان کشید که گشایش روابط تجاری بین ایران و آلمان، مشروط به پذیرش اسرائیل از سوی ایران است و...
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون,
حالا هم که فابیوس میخواهد بیاید. بهمحض مخابرهی اولین خبر از احتمال این سفر، آب از لب و لچهی ذوقزدهها سرازیر شد. با این توهم که او بهعنوان نمایندهی یکی از «قدرتهای بزرگ جهان» دارد با خودش زر و سیم میآورد و مرحمت خواهد فرمود به ما!
,
این ذوقزدگیها، مهمانِ هنوز نیامده را هم دچار توهم میکند لابد. که این سفر، عجب امتیاز بزرگی است که من میدهم به ایرانیها. و فرصت را مغتنم میشمارد برای منتگذاری و باجگیری. این مرحمتِ فرانسوی را نقابی میکند برای پنهان کردن خنجرهایی که به ایرانیها زده است؛ خنجرهایی ناجوانمردانه و از پشت زده شده. خنجرهایی که جای زخم و درد عفونتش، هنوز آزاردهنده است. صدور خونهای آلوده و ابتلای ایرانیها به ایدز، اتهامی است که بر پیشانی فابیوسِ فرانسوی نشسته است. دستکم، چند هزار ایرانی، از فابیوس شاکیاند به خاطر آن واقعهی غیرانسانی. حالا، همین متهم، بیآنکه خم به ابرو بیاورد، گردن فرازانه و فاتحانه میخواهد وارد ایران شود.
,
,
,
بیهیچ هزینه و بیهیچ تنبیهی. منصفانه است؟ حالا بهانهی این تساهل هر چه میخواهد باشد. گشایشهای دیپلماتیک یا تعامل یا تنشزدایی یا هر دستاویز دیگری.
,,
فابیوس مگر عاشق چشم و ابروی ایرانیهاست که سخاوت به خرج میدهد و در دورهی بهاصطلاح «پساتحریم» قدم رنجه میفرماید و مشرف میشود به ایران؟ او مگر ایران را بیش از یک بازار مصرف آماده برای محصولات شرکتهای فرانسوی میبیند که هول برمان داشته؟
,
او اگر بخواهد بدون هزینه، قدم به خاک ایران بگذارد و به ریش ایدزیها و خانوادههایشان بخندد و سوغات ایرانی به بغل، از تهران بپرد بهسوی پاریس، عزت ایرانی چه میشود این وسط؟
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه