به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از هزار ماسوله، تقریبا به جرات می توان گفت که همه شهروندان ساکن در منطقه اورامان (بویژه شهرستان پاوه)با پدیده "حفاری سطح معابر عمومی "(از جمله خیابان ها و کوچه ها)توسط دستگاههای خدمات رسان (مثلا اداره گاز ، آب و مخابرات)و افراد و اشخاص حقیقی ، آشنایی کافی دارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هزار ماسوله,بندرت می توان خیابان یا کوچه ای را پیدا کرد که در طی زمان، زخم ناشی از این "حفاری های ضروری" را بر تن خود ندیده باشد. تشخیص اینکه آیا اصولا این حفاری ها ضرورت داشته اند یا نه بر عهده من یا سایر شهروندان نبوده و نیست و اساسا بنده در این نوشته فرض را بر ضروری بودن چنین حفاری هایی گذاشته و تشخیص ضرورت را بر عهده دستگاههای ذیربط می گذارم. هرچند به یقین می توان اثبات کرد که در بسیاری از موارد ،اصولا ضرورتی وجود نداشته و صرفا بخاطر برخی ملاحظات ،این حفاری ها انجام شده اند . بحث من صرفا به هدر دادن "بیت المال" و "امکانات و سرمایه های عمومی" نیست ( که البته اهمیت خاص خود را دارد). این حفاری ها معمولا بعد از مدت ها( گاهی تا چند ماه) و ظاهرا بعد از" حل مشکل اولیه"، توسط دستگاه یا فرد "مشکل حل کن" و بطرز بسیار نامناسب و نازیبایی پوشانده شده و معبر عمومی دوباره به "حالت اولیه" برگردانده می شود .
,تصور از "حالت اولیه" آن است که لااقل مثل وضع قبلی باشد (نه بهتر و نه بدتر ). اما متاسفانه بررسی و مشاهده تمام موارد نشان می دهد که چنین نیست و وضع از قبل بدتر شده است.خیابانی که "قبل از انجام" حفاری تنها کیفیت آسفالتش غیر استاندارد بود ، "بعد از ترمیم" آن ،گرفتار چاله چوله و دست انداز و گل و لای نیز می شود و ترافیک درون و برون شهری را با مشکل روبرو می سازد . علاوه بر آن نمای ظاهری شهر نیز دچار "آلودگی دیداری" شده و بر پرستیژ و اعتبار توریستی آنجا لطمه وارد می سازد .این وضع چند مدتی با "اعتراض" نوع معمول رانندگان و شهروندان روبرو می شود ، اما مطابق عرف به روال عادی تبدیل شده و همانند یک واقعیت پذیرفته خواهد شد.
,این" چرخه وقایع" در حفاری بعدی نیز تکرار می شود .به همین دلیل شاهد آن هستیم که اغلب خیابان ها و کوچه های ما بی شباهت به پوست بیمار مبتلا به "آلوپسیا آراتا"( نوعی کچلی)نیستند .جالب است بدانیم که دستگاههای خدمات رسان معمولا مدعی می شوند که کل هزینه های "مرمت بهتر از قبل "را پیشاپیش به شهرداری ها یا ادارات راه و شهرسازی پرداخت نموده اند. اما نهایتا آنچه که در اختیار شهروندان قرار می گیرد ، وضعیتی "اعصاب خردکن" و "استرس آفرین" می باشد که فوقا به آن اشاره شد .
,حال سوال اینجاست که این "چرخه باطل" تا کی ادامه دارد و اصولا آیا می توان برای آن پایانی متصور بود؟ من به عنوان یک فعال زیست محیطی و یک پزشک که یکی از وظایف شغلی و روتین ام حفظ سلامت شهروندان و محیط زندگی آنها است ،برای پایان دادن به این وضع نامناسب رعایت توصیه "بهتر از اول" را به دست اندرکاران پیشنهاد می دهم ؛ بدین معنی که هنگام اجرای این دسته از "پروژههای ضروری" ،دستگاه یا فرد مجری متعهد شود در مدت زمان مشخص ،پروژه را به پایان رسانده و نقطه حفاری شده را در پایان پروژه بر اساس مستندات ( عکس قبل و بعد از اجرای پروژه) "بهتر از اول" به دستگاه ذیربط قانونی تحویل دهد. بدینسان هم مشکل ترافیکی ایجاد نمی شود ، هم اعصاب رانندگان و شهروندان به اصطلاح خرد نمی شود و هم نمای شهر از آلودگی دیداری پاک خواهد شد .
, حال سوال اینجاست که این "چرخه باطل" تا کی ادامه دارد و اصولا آیا می توان برای آن پایانی متصور بود؟, ،برای پایان دادن به این وضع نامناسب رعایت توصیه "بهتر از اول" را به دست اندرکاران پیشنهاد می دهم ؛ بدین معنی که هنگام اجرای این دسته از "پروژههای ضروری" ،دستگاه یا فرد مجری متعهد شود در مدت زمان مشخص ،پروژه را به پایان رسانده و نقطه حفاری شده را در پایان پروژه بر اساس مستندات ( عکس قبل و بعد از اجرای پروژه) "بهتر از اول" به دستگاه ذیربط قانونی تحویل دهد. بدینسان هم مشکل ترافیکی ایجاد نمی شود ، هم اعصاب رانندگان و شهروندان به اصطلاح خرد نمی شود و هم نمای شهر از آلودگی دیداری پاک خواهد شد ., ،برای پایان دادن به این وضع نامناسب رعایت توصیه "بهتر از اول" را به دست اندرکاران پیشنهاد می دهم ؛ بدین معنی که هنگام اجرای این دسته از "پروژههای ضروری" ،دستگاه یا فرد مجری متعهد شود در مدت زمان مشخص ،پروژه را به پایان رسانده و نقطه حفاری شده را در پایان پروژه بر اساس مستندات ( عکس قبل و بعد از اجرای پروژه) "بهتر از اول" به دستگاه ذیربط قانونی تحویل دهد. بدینسان هم مشکل ترافیکی ایجاد نمی شود ، هم اعصاب رانندگان و شهروندان به اصطلاح خرد نمی شود و هم نمای شهر از آلودگی دیداری پاک خواهد شد .,به امید چنین روزی دکتر برهان ولدبیگی 11 مرداد 1394
, به امید چنین روزی دکتر برهان ولدبیگی 11 مرداد 1394]
ارسال دیدگاه