به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تفتان ما، “پتر” یک واژه ی بلوچی و شاید به مفهوم قالی و فرش باشد. ولی این واژه بیشتر برای مجلسی بکار میرود که بعد از صلح طرفین به منزل یکریگر رفته تا نشان دهند که معاهده صلح قطعی هست و هیچ تردیدی در آن نمی باشد و همه مردم دیگر طوایف و افراد طایفه درگیر شاهد چنین رویدادی باشند باورکنند که صلح دو طایفه پایدار و غیر قابل نغض و احترام به صلح ضروری است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تفتان ما, تفتان ما,در روزهای اخیر باز هم برای مردم سرحد روزی پر افتخار بیاد ماندنی شد و دو طایفه براهویی و شهلی بر بعد از تفاهم و صلحی که چندی پیش با پادرمیانی بزرگان و علما کرده بودند، بر طبق یک رسم اصیل بلوچی یکدیگر را “پتر” دادند. یعنی به میهمانی و خانه ی دشمنان دیروز و دوستان و برادران امروز خود آمدند. آمدند تا بگویند که ما اهل یک خانه و یک قوم و قبیله و دین بودیم و نباید از هم جدا میشدیم و در دل مان کینه و نفرت راه میدادیم و خون همدیگر بخاطر اختلاف میریختیم آمده بودند تا بگویند ما با هم برادریم بر سر یک سفره می نشینیم و گذشته های پر اشتباه مان را جبران میکنیم و برای اطمینان از اینکه دیگر در دل کینه ایی نداریم به خانه تان آمده و بر سر سفره تان می نشینیم تا همه بدانند که صلح ما صلحی واقعی و پایدار است و طبق فرهنگ بلوچ پتر خود یک عهد و پیمان مجدد در تحکیم صلح است.
,* در “پتر ” چند روز اخیر در خاش چه گذشت؟
, * در “پتر ” چند روز اخیر در خاش چه گذشت؟,سران و ریش سفیدان همه طوایف سرحد، علماء، مسئولان سرحد و مکران دعوت شده و آمدند تا شاهد پایان یکی از خونین ترین و طولانی ترین درگیریهای طوایف سرحد(درگیری بین دو طایفه براهویی و شهلی بر) باشند. جوانان و روشنفکران آمدند تا یکی از سنتهای زیبای بلوچ را ببینند و به آن ببالند. که اگر جنگ و درگیری رنج و دردی بزرگ بود صلح و پتر مرحمی بر این رنج ودرد است.
,
, , همه میهمانان و میزبانان با لبخند یکدیگر در آغوش میگرفتند که گویی برادرانی از یک خانواده اند که سالها از هم ناخواسته دور شده اند. جوانان چنان با شور و شوق از میهمانان پذیرایی میکردند که گویی عزیزترین میهمان به خانه شان آمده. همه خوشحال و راضی که دو طایفه یک قوم بلوچ شدند برادر.
,پتر با پذیرایی و سپس سخنرانی بزرگان و مسئولین و دعای خیر به پایان آمد و به همه اعلام شد: که ما مردم بلوچ هنوز به بسیاری از آداب و فرهنگ و رسوم خوب مان پایبندیم و به آن افتخار میکنیم. اگر جوانان از روی احساس و کم تجربگی یک اختلاف کوچک را به یک نزاع تبدیل کردند بزرگان با درایت و تدبیر راه صلح و برادری را در پیش گرفتند.
,امید است که همه ما پایبند آداب و رسوم خوب باشیم و از عصبیت و قوم گرایی، جنگ و خونریزی دوری کنیم. اختلافات مان را با گفتمان، شرع و قانون حل و فصل کنیم و بدانیم که در جنگهای طایفه ایی همه بازنده ایم. زیرا در سایه صلح و امنیت است که به رشد فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی میرسیم.
,
, , امید است که در آینده جنگ و نزاعی بین طوایف صورت نگیرد و این آخرین پتر طوایف سرحد باشد و درس بزرگی برای جوانان و نسلهای آینده که در جنگ و اختلاف هیچ سود و منفعتی بجز زیان و تباهی و عقب ماندگی نیست و اکنون افسوس و حسرت بهترین افراد این دو طایفه که بیگناه بدست خودمان گلچین و از بین رفتند دردی فراموش نشدنی برای همه ی است.
,——————————-
,گزارش از کریم بخش کردی تمندانی
, گزارش از کریم بخش کردی تمندانی,——————————-
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه