به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زیتون خبر، حسین قاسمی در یادداشتی نوشت: اظهارات وزیر اقتصاد درباره این که شب پرداخت یارانه ها، شب عزای دولت است، حکایت جدید و قابل تاملی است که مخاطبش 70 درصد خانواده های ایرانی است. خانواده هایی که دلخوش به چندرغاز یارانه کرده اند همان یارانه ای که دولت برای متعقاعد کردن انصراف از دریافتش آنها از گدا گرفته تا فقیر و گرسنه وهزار حرف نگفته ای که به ملت نسبت داد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , زیتون خبر,حرفهایی که نه تنها راه به جایی نبرد بلکه بر تعداد ثبت نام کنندگانی که یارانه را حق خود می دانستند افزود، اما پس از آن شیوه های نوین حذف یارانه مرفهین جامعه که گاهی هم خیلی از کارگرها و نیازمندها هم قاطی آنها می شدند در لیست احتمالی حذف از دریافت یارانه قرار می گرفتند.
,برخی هم زمانی می فهمیدند که جزء اقشار پردرآمده جامعه بودند تا امروز روحشان خبر نداشت، از لیست یارانه بگیران حذف شد.
,علی ایحال دریافت یارانه آنقدر شیرین بود که خیلی از مدیرانی که تا مدتی پیش در دولت قبل یارانه می گفتند دچار رودرباستی حرف آقایون شدند و با رسانه ای کردن اقدام پسندیده خود از دریافت یارانه انصراف می دادند.
,اما چند سئوال در ذهن متبلور است، اینکه واقعا 45500 دردی از مردم دوا می کند، یقینا در تلاطم پر فراز و نشیب گرانی در بازار خیلی ها چشم انتظار همین 45500 هستند. مستاجر به صاحبخانه اش وعده می دهد اندکی مهلت بده و وسایلم را در خیابان نریز تا یارانه بگیرم، پدری که به دانشجویی که در پرداخت شهریه فرزندانش از کله سحر سرکار می رود می گوید یارانه واریز شد همه رو می دهم برای شهریه دانشگاهت، یا نه پدر خانواده که تنها به این دلخوش است که با یارانه این ماهش برای دختر و پسر محصلش کیف و کفش و لوازم تحریر بخرد آن هم با این اوضاع گرانی اگر پول یارانه کفاف کند.
,یا مادری که چشم انتظار است تا یارانه واریز و اندک غذایی برای کودکان بی سرپرستش فراهم کند، یا شاید بدهکاری که چشم انتظار است تا یارانه ناقابل واریز و قسط بانکی با کارمزد سرسام آورش را بدهد و یا فیش های آب و برق و گاز تلفن که اگر همه را جمع بزنی باید از جیبت یه مبلغ ناقابل دیگر روی آن بگذاری تا آقایون محترمانه آب و برق و گاز خانه ات را یهویی قطع نکنند.
,همه اینها را که در کفه ترازو می ذاریم می شود شبی که مردم چشم انتظار آنند، شب واریز یارانه که گاهی امروز و فردا می شود، ولی آن شب شاید اندکی لبخند بر لبان آنهایی که برایتان گفتم باشد.
,در این بین شاید طعم نداری برای وزیری که ماهیانه میلیونی حقوق می گیرد و همه رفاهیاتش فراهم است معنا پیدا نکند، وزیری که اگر از جنس مردم نباشد و نگاه ارباب و رعیت داشته باشد باید بگوید شب خوشحالی مردم شب عزای دولت است.
,آقای وزیر شب عزای مردم در 365 روز سال کدام است، شبی پول شهریه دانشگاه فرزندان یک پدر جور نشده شب عزای ملت نیست، پدری که پول تهیه جهیزیه دخترش را ندارد، شب عزای ملت نیست، شبی که اعتیاد و بیکاری و نداری کانون خیلی از خانواده ها را هدف می گیرد و کفه طلاق را از ازدواج سنگین می کند شب عزای ملت نیست.
,آقای وزیر بی گمان یادت رفته همین مردم برای عزیزترین هایشان شبهای عزایی گرفتند که تو امروز راحت روی صندلی بنشینی و برای45500 تومن پولی که حق این مردم است منت بگذاری و بگویی دولت در عزاست.
,آقای وزیر طعم گرانی باعث شد خیلی ها شب عیدشان عید نباشد، خیلی ها لباس نو برای بچه هایشان نخریدند، خیلی ها سفره شان درباری نبود، شاید روزی که شما دلتان خوش بود دل بیش از نیمی از ملت خون بود اما یک بار گفتی مردم در شب عزای گرانی، تورم، بیکاری و و و چه می کشند.
,آقای وزیر، عزا گرفتن برا مردمی که دلخوش به پولی هستند که دو کیلو مرغ و نخود و سیب زمینی، قسط و شهریه و اجاره و... بدهد جای تامل دارد. شاید یادمان رفته است که چه بودیم و کجا بودیم و این مردمی که چشم نوک سوزن شادی ما را نداشتند ما را به اینجا رساندند.
,انتهای پیام/ج
]
ارسال دیدگاه