قومیت گرایی عامل فرصت سوزی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از صبح شفت،رسول اکرم(ص) می فرماید : «هرکسی که در دلش به اندازه یک دانه خردل از تعصب قبیله ای باشد خداوند او را در روز قیامت همراه اعراب زمان جاهلیت محشور میکند(وسایل الشیعه، ج 15 باب 57).

خداوند در قرآن می ‌فرمایند:
یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ
) الحجرات – 13) .

«ای مردم ، ما شما را از زن و مرد بیافریدیم و شما را جماعتها و قبیله ها کردیم تا یکدیگر را بشناسید. هر آینه گرامی ترین شما نزد خدا،پرهیزگارترین شماست. خدا دانا و کاردان است».

پیامبر اکرم(ص)در فتح مکه فرمودند : «…ای گروه قریش! خدا غرور جاهلیت و افتخار به پدران را از شما دور کرد؛ هیچ کسی بر دیگری برتری ندارد، زیرا همه مردم از نسل آدم اند و خداوند آدم را از خاک آفریده است…».

و در حَجّه الوداع فرمودند : «…مؤمنین همه با هم برادرند، خون شان برابر است و پایین ‌ترین افراد جامعه، حق مشارکت در قراردادهای اجتماعی را دارند».

اسلام دین روشنایی برای همه بشریت، دوری ازخرافه پرستی ها، رسیدن به صراط مستقیم وحقیقت ناب، ایجاد و بسط عدالت و برادری است.

باید صادقانه این مطلب را باز گو نمود، که غالباً ایجاد تفکر قومیت گرایی و طایفه گرایی در مبحث انتخابات، با هدف تقسیم پستها و مناصب مختلف به عنوان «غنیمت» در میان خویشان و اطرافیان و بدون توجه به عواقب منفی اینگونه عزل و نصب ها در سرنوشت یک منطقه آثار سوء خواهد داشت.

بدیهی است که این امر موجب از دست رفتن فرصت ها برای سایر افراد توانمند و با سواد و با انگیزه و در نهایت خروج پتانسیلهای انسانی می گردد و این موضوع نیزعموماً مبنا و زمینۀ کشمکش های فرصت سوز و تقابل های دور از شأن بین سایراقوام و طوایف می گردد.

و در این شرایط، این آسیب اجتماعی حتی دامن تحصیل کردگان جامعه را نیز فرا گرفته وآنها را نیز با سایر عوام هم تراز می کند.  و متاسفانه در پس پرده، طراحی و جریان سازی تعمّدی و برنامه ریزی شده ای تحت لوای قومیت گرایی و طایفه بازی، به صورت انکار ناپذیری درانتخابات و انتخاب نامزد ها به چشم می آید.

تا جایی که به سایر شاخص های مهم تر از قبیل: تخصص وتجارب مدیریتی ، تحصیلات مرتبط دانشگاهی، سوابق اجرایی و سیاسی، میزان ارتباطات و پذیرش افراد در جامعه، قدرت تصمیم گیری، آگاهی همه جانبه به مسایل روز کشور وجهان و… توجهی نمی شود.

در راستای همین تفکر، هرگونه انتصاب مدیران و رؤسای ادارات، سرو صدای همه اقوام را برمی انگیزد وحس متعصبانه آنها را تحریک می کند.

زیرا ملاک ها و شاخص های انتخاب، صرفاً از یک زاویه دیده می شود. به طوری که حتی درهنگام انتصاب یک مدیراداره کوچک در یک منطقه دور افتاده، اعتراض شدید اهالی آن آبادی را به دلیل تعلق نداشتن فرد مورد نظر به قوم ونژاد ایشان در پی خواهد داشت. زیرا آن انتصاب ها به اصطلاح، براساس وعده ها و قول وقرارهای قبلی می بایست انجام گیرد.

بدیهی است افراط در این نوع تعصبات، سبب از دست رفتن فرصت ها و پتانسیل های بالقوه و مانع پیشرفت واقعی آن جامعه می گردد و به دلیل همین نگرش بسته، وتقسیم بندی افراد به گروه ها و دسته های خودی و غیرخودی، بخش قابل توجهی از افراد لایق به انزوا کشیده می شوند.

درصورتیکه اگر با عقلانیت و پرهیز از هرگونه تبعیض قومی و طایفه ای، شرایط برای حضور تمامی افراد جامعه فراهم گردد، ضمن تضمین بقا و دوام بیشتر روابط اجتماعی، با تعامل وهمکاری تمامی نیروهای موجود درسطح اجتماع، محیطی امن و پررونق حاصل خواهد آمد.

درحقیقت اجازه بروز چنین تفکری توسط هر گروهی که شناخت و درک صحیحی از تغییرات کلان و نیازهای روز منطقه نداشته باشند، میتواند یک زنگ خطر و مانع جدی برای رشد و توسعه هر منطقه ای به حساب آید، زیرا هر انتخاب غلطی بر این اساس، میتواند سرنوشت جامعه را تا سال ها و بلکه دهه ها رقم بزند.

متاسفانه دراین قبیل فضاها، حتی اگر در جریان تبلیغات انتخاباتی، فرد لایق و شایستۀ مورد نظرخود را یافته باشیم، ولی باز به دلیل همان نگاههای قومیتی، او را انتخاب نمیکنیم ..! واین به معنای انحراف از شایسته سالاری می باشد. این درست همان نقطه ای است که عده ای به صورت کاسب کارانه، و با تحریک حس قومیت گرایی، به جای استفاده صحیح از توان و پتانسیل موجود در بدنه همۀ طوایف، سعی در سوء استفاده از این ساختار سنتی و پایگاه اجتماعی که یادگار پدران نجیب منطقه است را دارند. بدیهی است، تداوم این نگاه، موجبات ضرر و زیان مردم منطقه را درمسائل مختلف در پی خواهد شد.

متاسفانه این افراد با واسطه قراردادن بزرگان طوایف، از عامل خویشاوندی به عنوان یکی از منابع قدرت اجتماعی منطقه، نهایت سوءاستفاده را کرده و مانعی جدی بر سر راه شایسته سالاری و وفاق اجتماعی و مشارکت های مناسب سیاسی می شوند. اگرچه خوشبختانه به دلیل روابط اجتماعی عمیق مردم وفرهنگ غنی و نیز افزایش آگاهی های عمومی و ارتقا سطح علمی جوانان و افزایش توجه به مسایل، هنوز می توان به تغییر این رویه امیدوار بود .

اما باید پذیرفت بسیاری از نامزد ها که برنامه و اندیشۀ مناسبی درتبلیغات انتخاباتی خود برای ارایه کردن به مردم ندارند و همواره حرفشان بیشتر از عملشان بوده است، از دامن زدن به مسایل قومیتی به عنوان بهترین حربه استفاده می نمایند.

طبیعی است که درچنین فضایی، فردیت کاندیداها نیزدر هاله ای از ابهام بوده وکمترین برنامه مدونی ازخود برای پیشرفت نخواهند داشت.و قطعاً افراد ذی نفوذ وبه اصطلاح حامی، پس از موفقیت های احتمالی این قبیل کاندیداها، جهت دهنده رفتار ایشان خواهند بود. و این افراد به علت فلج بودن در هر نوع تصمیمی، تاثیرات منفی بسیاری برمنطقه خواهند گذاشت.

ما ایرانی ها بر حسب اعتقادات دینی و پیروی از قوانین اسلامی و ولایت فقیه آموخته ایم که باید حساسیت‌های قومی را کاهش داد.

زیرا در طول تاریخ تمام پیشرفت‌های ما آنجا بوده که نه سیاست ‌زده شده‌ایم، نه قوم‌ گرا بوده‌ایم و نه حساسیت‌های قومی و منطقه ‌ای را نقش‌آفرین دانسته‌ ایم.

رمز موفقیت ما در مقاطع حساس انقلاب ودفاع مقدس، وحدت کلمه بوده است. و بزرگترین و بهترین نعمت و سَمبُل عینی این وحدت در تمام کشور اسلامی ما، مزار پر برکت شهیدان است.

شهیدانی که با قومیت های مختلف،و با یک هدف مشترک، تحت لوای الله، قرآن، ولایت فقیه، رهبری، و پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران، جان خود را هدیه کردند.

دامن زدن به موضوع قومیت گرایی و اصل قراردادن آن در موضوع مهمی مثل انتخابات، بزرگترین وسیله دشمن برای ایجاد اختلاف ودشمنی است. تاآنجا که به صورت فرسایشی زندگی مردم را، هم در فرهنگ و هم در افکار و هم در وضعیت کلی زندگی، به سمت بی تفاوتی نسبت به همدیگر سوق می دهد.

مقام معظم رهبری (مدظله العالی) می فرمایند : «امروزه انگیزه تحرّک قومیتها جدی است. دشمن مشغول تحریکات است. دشمن را نباید دست کم گرفت. مراقب باشید. این از جمله چیزهای بسیار مهم است. احساس می شود دستهایی در جریان هستند برای اینکه زمام این کار را از دست دولت خارج کنند». (حصون – بهار 1388 ، شماره 19 – آسیب شناسی تأثیر قومیت گرایی بر امنیت ملی – پایگاه اطلاع رسانی حوزه)

انتهای خبر/ج