به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از دانشجو پرس، امروزه مساله بیکاری برای جوانان تبدیل به یک دغدغه اساسی شده است و در بعضی موارد مانند یک سد جلوی ازدواج را گرفته است چراکه دیدگاه خانواده ها تغییر کرده و بجای اهمیت دادن به جربزه کاری و درآمد حلال به کلاس کار و سطح درآمد اهمیت می دهند و بقول خودشان جوان باید کار درست و حسابی و آبرومند داشته باشد.
کار مناسب هم چه در رابطه با رشته و چه در رابطه با علاقه فردی نایاب شده است، اصلا گویی پیدا هم بشود خرج و مخارج و توقعات آنچنان بالا رفته است که این درآمدها شده است حقوق بخور و نمیر!
امروز دیگر مانند سابق نیست چراکه فرصت های شغلی در جامعه کم شده است و از طرفی امنیت شغلی هم خیلی ضریبش پایین آمده است چه بسا در بعضی موارد اصلا ضریب هم نداشته باشد!
این سالها نسبت تولید کار به اندازه نسبت نیروی کار افزایش نداشته است و صفی که سالها پیش در پشت کنکور ایجاد شده بود اکنون برای فارغ التحصیلان دانشگاهی ایجاد شده است
متاسفانه این موضوع باعث شده است کارفرمایان باتوجه به ازدیاد نیروی کار، حاضر نشوند حق الزحمه مناسبی برای کارجویان بپردازند.
درواقع خیلی از مواقع حق الزحمه پرداختی متناسب با زحمت کشیده شده نیست و نیروی کار مجبور است باتوجه به نبود شغل مناسب و امنیت پایین مشاغل با این رویه کنار بیاید و دم برنیاورد.
امروزه دیگر بیشتر شغل ها یا آزاد اند یا پاره وقت و اگر شغل تمام وقتی هم پیدا بشود یا قراردادی هستند یا شرکتی شده اند و افراد استرس بیکارشدن و از کار بر کنار شدن از شغل خود را دارند.
علت چیست؟
یکی از دلایل بروز این مشکل، ناهماهنگی در پذیرش رشته های دانشگاهی و نیاز جامعه می باشد چراکه رشته ها متناسب با نیاز جامعه نیستند و کثرت رشته های دانشگاهی مانند حبابی در حال بزرگ شدن است، ضمن اینکه خیلی از رشته ها اشباع شده اند و دیگر جامعه تقاضایی برای کار ندارد.
چرا؟
چون سالها نیاز سنجی نشده است و رشته ها کاربردی و براساس نیاز جامعه تعیین نشده بودند، نهاد های ذیربط اشتغالزا هم نتوانسته اند بخوبی از عهده این موضوع برآیند و اصلا خیلی از مشاغل موجود هم براثر بی سیاستی مسولان ازبین رفته است.
و درضمن، این سالها مدرک گرایی بسیار رواج پیدا کرده درحالی که از تخصص خبری نیست؛ متاسفانه این مدرک ها نوعی خودبزرگ بینی و توقع ایجاد کرده اند که باعث شده افراد مایل نباشند سر هر کاری بروند .
دومین دلیل به خود افراد و خانواده بر می گردد؛ از آنجائیکه بعضی از افراد فقط مدرک گرفته اند و هیچ مهارتی ندارند و همچنین توقع بی جا خانواده ها از جوانان در مورد انتخاب رشته و شغل باعث تشدید انتظارات بالای جوانان از کار شده است.
سومین دلیل کمبود تولید و دولتی بودن اقتصاد درعین صادرات منابع خام و استفاده نکردن از آن در تولیدات داخلی وهچنین واردات بی رویه ی بعضی کالاها که در داخل امکان تولید آن می باشد است. چراکه منابع خام که خود ماده اولیه تولید محصولات می باشند اگر در داخل بشود استفاده کرد بیشترین سودها را نصیب اقتصاد خسته کشورمان می کند و مساله بیکاری با پرداختن به همین موضوع حل و فصل خواهد شد.
بعنوان مثال در همین مقوله فروش نفت خام و صنایع پتروشیمی، یکی از کارشناسان خبره این صنعت اعلام کرده بود ظرفیت های خالی پتروشیمی اگر بخوبی مدیریت شود می تواند براحتی مشکل بیکاری را در کل کشور ریشه کن کند.
چهارمین دلیل فرهنگ سازی نادرست در مورد بعضی از رشته ها و مشاغل است و همچنین تبلیغ و اهمیت دادن به یک رشته خاص به عنوان سنبل باعث شده است که خیلی از رشته های دانشگاهی باتوجه به فراهم نبودن بازار کار، به حاشیه بروند؛ در حالی که اگر شرایط برای حضور آن رشته ها در جامعه مهیا می شد می توانست خیلی تاثیرگزار باشند.
راه حل چیست ؟
1. با توجه به مشکلات صنعت در کشور و همچنین نامتوازن بودن درخواست نیروی کار و فارغ التحصیلان دانشگاهی، باید وزرات علوم با همفکری نهادهای ذیربط و براساس نیاز کشور اقدام به پذیرش دانشجو در رشته های دانشگاهی بکند تا اگر رشته ای مورد نیاز است آن رشته را ایجاد و اگر نیاز نیست ظرفیت پذیرش را کاهش دهد.
2. استفاده از ظرفیت های هر شهر و منطقه مانند معادن، کشاورزی، گردشگری و... برای تقویت صادرات و ارز آوری بیشتر در راستای تقویت اقتصاد داخلی که پیرو آن شاهد کاهش بیکاری در جامعه خواهیم بود.
3. سرمایه گذاری بیشتر در کارهای تولیدی و کمک به سرمایه گذاران با اتخاذ سیاست های درست حمایتی از صنایع؛ چراکه ریشه های رشد و نمو اقتصاد، در تولیدات داخلی هرکشور نهفته است و برای اینکه بتوانیم اقتصاد قدرتمندی داشته باشیم باید تولیدات بالایی داشته باشیم مخصوصا اینکه کشور ما از لحاظ تامین منابع اولیه غنی می باشد.
4. اهمیت دادن و ارزش نهادن به همه ی مشاغل
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه