قالی های ورامین بازار فروش ندارند/ کارخانه جات چینی محصولات ما را به نام خود تمام می کنند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ورامین ما: بانو کبریا شیرکوند فرمانده پایگاه الزهرا قشلاق امرآباد از جمله بانوانی است که علاوه فعالیت فرهنگی در عرصه اقتصادی نیز با تلاش و جدیت توانسته نقش مهمی را در زمینه اقتصاد مقاومتی ایفا کند، آنچه میخوانید حاصل گفتگو با وی می باشد.

از چه زمانی کار قالی‌بافی را آغاز نمودید؟

در سال ۸۲ که مسئولیت (فرماندهی) پایگاه را به عهده گرفتم طرحی با عنوان محرومیت زدایی در بسیج اجرا شد و ما هم با استقبال از این طرح و دعوت از یک مربی قالی‌بافی کار آموزش در پایگاه را آغاز کردیم و همزمان هم خودم آموزش دیدم، کار هم بدین گونه بود که دار، نخ و سایر وسایل به طور رایگان در اختیار هنرآموزان قرار می گرفت و پس از اتمام کار و فروش یا استفاده شخصی هزینه نخ دریافت شده و برای دوره‌های بعد مورد استفاده قرار می گرفت و بدین ترتیب بسیاری از این امکانات استفاده کرده و به سودآوری رسیدند.

علاوه برآموزش‌هایی که در پایگاه مورد استفاده قرار گرفت در سال ۹۳ در چندین دوره ای که توسط اساتید مجرب برگزار می شد شرکت کرده و توانستم گواهینامه مهارتی درجه ۱ و درجه ۲ را کسب کنم.

هر کدام از مراحل آموزشی تقریبا ده روز طول می‌کشد و هرچه مهارت شخص افزایش یابد مراحل بعد را با سرعت بیشتری می تواند طی کند.

در طول سال بارها دوره ها تکرار می‌شود و بابت هر دوره ۱۵۰ هزار تومان از هنرآموزان دریافت می شود که در مقایسه با تعرفه دولتی که ۵۰۰ هزار تومان است بسیار کم می باشد، البته تا سال گذشته دوره ها به طور رایگان یا با هزینه بسیار پایین برگزار می شد که با اعتراض اساتید شرایط را تغییر دادیم.

در صورتی‌که یک قالی‌باف با سرعت کار کند می تواند در مدت دو هفته یک تابلو ۲۵۰ گره را ببافد که با قیمتی در حدود ۳۰۰ الی ۴۰۰ هزار تومان می‌تواند آن را به فروش برساند.

در حال حاضر بزرگترین مشکل ما عدم وجود بازار فروش می‌باشد، و در صورتی می‌توانیم محصول خود را بفروش برسانیم که از قبل سفارش گرفته باشیم.

حتی برای فروش کارها در بازار تهران صحبت کردم که گفتند ما بافنده های خودمان را داریم و چون به صورت ماهیانه به آنها حقوق پرداخت می‌کنیم سفارش دیگری را قبول نمی‌کنیم.

در دوره آموزشی که داشتیم گفتند اگر بخواهید کارگاه آموزشی بزنید در تمام مراحل کار از شما حمایت می‌کنیم، اما چون بازاری برای آن نمی بینم برای کارگاه هم اقدامی نکرده ام.

در حال حاضر بازار گلیم بافی پررونق‌تر بوده و درآمدی ببشتری دارند، مثلا یکی از هنرآموزان توانسته از طریق یکی از اقوام خود بازاری در تبریز بیابد.

اکنون کارخانجات چین طرح های ما را به نام خود تمام می‌کنند

وقتی می‌بینم اساتید تا این حد اصرار به کار کردن دارند و می‌گویند نگذارید این هنر از دست برود انگیزه برایمان ایجاد شده اما زمان زیادی لازم است تا بتوان بازار کار پیدا کرد.

قالی بافی هنری است که انتها ندارد و هرچه در آن پیش می روی سیر نمی شوی و هر روز شیرینتر می شود.

زمانی یکی از باارزش ترین هنرهای بانوان ایرانی در منزل همین قالی بافی بود که متأسفانه با ورود فرش های ماشینی این هنر کم‌رونق شده و ارزش فرش های دست باف کاهش پیدا کرد، تا جایی که بیشتر صادرات صورت گرفت.

اما ما به دنبال این هستیم که این هنر را احیا کنیم و بانوان به جای اتلاف وقت به این کار پرداخته و همچنین از افکار بیهوده پرهیز کنند، چرا که این هنر هم تأثیر بسیار خوبی روی اعصاب و روان انسان دارد و هم باعث ذکر بالاتر و پی بردن به ذات خدا می شود.

من شاگردانی دارم که افسردگی آنها برطرف شده حتی برخی از آنها می گویند ما آیات قرآن را کار می کنیم که در حین کار هم با وضو باشیم و هم اینکه در حین بافت ذکر بگوییم و تاثیرات مثبت آن را نیز شاهد بوده ایم.

خود من از زمانی که کار قالیبافی را شروع کرده ام بسیار شاداب تر شده ام و هنگام آموزش هم با تمام وجود و انرژی شروع به کار می کنم

یکی از مواردی که به هنر اصیل قالی‌بافی ضربه می‌زند تابلوبافی به صورت کامپوتری می‌باشد که سبب تنبل شدن ذهن‌ها شده و فرد فقط با خواندن شماره ها تابلو را می بافند و درکی از طرح ندارند.

لذا به تمامی شاگردانم توصیه می‌کنم که ابتدا فقط سنتی کار کنند و سپس کامپیوتری چرا که برای کسی که کار بافت سنتی را فراگفته کار کامپیوتری بسیار ساده است.

انتهای پیام/