به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از الوند خبر، شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, الوند خبر,,
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
,,
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد. روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی ، پایمردی ، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین می باشد.
,,
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. آری قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و هشت سال در تصرف عراقیها باقی ماند و نماد مظلومیت بسیاری از شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ قرار گرفت.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
امروز قصرشیرین نماد مظلومیت و رشادت ملت ایران به قیمت همین جانها و خونها برایمان ماندنی شد و دژخیم بعثی به دندان تجاوز نیز نتوانست از تن کشور عزیزمان کنده و پاره پاره اش کند.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین به تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل ، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل نمود.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. آری قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و هشت سال در تصرف عراقیها باقی ماند و نماد مظلومیت بسیاری از شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ قرار گرفت.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
امروز قصرشیرین نماد مظلومیت و رشادت ملت ایران به قیمت همین جانها و خونها برایمان ماندنی شد و دژخیم بعثی به دندان تجاوز نیز نتوانست از تن کشور عزیزمان کنده و پاره پاره اش کند.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین به تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل ، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل نمود.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. آری قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و هشت سال در تصرف عراقیها باقی ماند و نماد مظلومیت بسیاری از شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ قرار گرفت.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
امروز قصرشیرین نماد مظلومیت و رشادت ملت ایران به قیمت همین جانها و خونها برایمان ماندنی شد و دژخیم بعثی به دندان تجاوز نیز نتوانست از تن کشور عزیزمان کنده و پاره پاره اش کند.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین به تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل ، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل نمود.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. آری قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و هشت سال در تصرف عراقیها باقی ماند و نماد مظلومیت بسیاری از شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ قرار گرفت.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
امروز قصرشیرین نماد مظلومیت و رشادت ملت ایران به قیمت همین جانها و خونها برایمان ماندنی شد و دژخیم بعثی به دندان تجاوز نیز نتوانست از تن کشور عزیزمان کنده و پاره پاره اش کند.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین به تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل ، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل نمود.
,
, ,
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. آری قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
,,
, ,
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
,,
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
,
, ,
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و هشت سال در تصرف عراقیها باقی ماند و نماد مظلومیت بسیاری از شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ قرار گرفت.
,,
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
,,
امروز قصرشیرین نماد مظلومیت و رشادت ملت ایران به قیمت همین جانها و خونها برایمان ماندنی شد و دژخیم بعثی به دندان تجاوز نیز نتوانست از تن کشور عزیزمان کنده و پاره پاره اش کند.
,,
, ,
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
,
,
اکنون قصرشیرین به تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
,,
, ,
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل ، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
,,
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل نمود.
,,
, ,
,
, , , , , , , , , , , , , , , ]
ارسال دیدگاه