عزت نفس کودکان را تقویت کنید/ کودکان از محیط خانواده و جامعه الگوهای رفتاری را می آموزند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قومس،در خصوص یک خصیصه رفتاری به نام «خجالت» اظهار داشت: مواجهه‌های اجتماعی جدید شایع‌ترین عامل خجالت است، مخصوصاً‌ اگر فرد خجالت‌زده احساس کند کانون تمرکز است.
وی افزود: تغییر سریع در محیط اجتماعی و فشارهای رقابت در مدرسه و در محل کار در دهه‌های اخیر باعث ایجاد اپیدمی خجالت در کودکان و بزرگسالان شده است؛ بزرگسالانی که دائما به تلقی دیگران از بچه‌ها جلب توجه می‌کنند یا به بچه‌ها خودمختاری اندکی می‌دهند و باعث تشویق احساس خجالت می‌شوند.
این روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه طبیعی است که شما دوست دارید فرزندتان سال های اول تحصیلی خود را با اشتیاق سپری کند، اما نگرانی بیش از حد خصوصاً در دوران پیش دبستانی بی مورد است، بیان داشت: بچه ها در سال های پیش دبستانی تازه یاد می گیرند که چگونه با همسن و سال های خود رابطه برقرار کرده و در فعالیت های گروهی شرکت کنند.
علیمحمدی بیان داشت: آنها در این سن ترجیح می دهند بیشتر تماشا و تقلید کنند تا پیش رفته و به طور مستقیم وارد بازی با دوستان خود شوند، بچه ها در پیش دبستانی و مهدکودک زمینه های گوناگون برقراری ارتباط را آزمایش می کنند و قوانین رفتاری جدید می آموزند و طبیعتاً این پروسه زمان بر است.
وی با اشاره به اینکه همان گونه که شخصیت افراد با هم فرق می کنند، بچه ها نیز تفاوت های عمیقی با یکدیگر دارند و بخشی از این گوناگونی در چگونگی رفتار آنها در محیط مدرسه جلوه می کند، بیان کرد:  بعضی از بچه ها زمان بیشتری نیاز دارند تا خود را با روال روزانه کلاس درس، معلم جدید، مدرسه جدید و کلاس جدید وفق دهند، اما نهایتاً به این مرحله خواهند رسید و گروهی دیگر خجالتی باقی می مانند و این موضوع طبیعی است.
این روانشناس و مشاور خانواده ادامه داد: «چارلز داربی» کودک یار مهدکودک، می گوید «خجالتی و یا ساکت بودن مشکلی ندارد، کودک خود را آزاد بگذارید تا مسیر پیشرفت را هرطور که راحت است طی کند. نباید در این سن پائین بر آنها سخت گرفت».
علیمحمدی افزود: برخی بچه‌ها ذاتا خجول هستند، این بچه‌ها احتمال بیشتری وجود دارد که در برابر موقعیت‌های اجتماعی جدید رفتار خجولانه از خود نشان دهند و ممکن است در برخی مواجهه‌های خاص نیز خجالت از خود نشان دهند، محققان عوامل طبیعی و تربیتی را عامل این اختلاف‌های فردی می‌دانند.
کودکان از محیط خانواده و جامعه الگوهای رفتاری را می آموزند
وی با بیان اینکه برخی جنبه‌های خجالت اکتسابی است و محیط خانوادگی و فرهنگی کودکان الگوی رفتار اجتماعی است، اظهار داشت: بچه‌های چینی در مهدکودک از نظر اجتماعی کم‌تحرک‌تر از بچه‌های قفقازی هستند و بچه‌های سوئدی ابراز ناراحتی اجتماعی بیشتری از بچه‌های آمریکایی می‌کنند و به‌نظر می‌رسد برخی پدر و مادران که بچه‌های خود را خجول می‌خوانند، عملا‌ بچه‌های خود را دچار چنین حالتی می‌کنند.
این روانشناس و مشاور خانواده با اشاره به اینکه شواهد فزاینده‌ای از مبنای وراثتی یا خُلقی برای برخی انواع خجالت رفتاری وجود دارد، افزود: در حقیقت، چه بسا نقش وراثت در خجالت بیشتر از هر صفت شخصیتی دیگر باشد، بچه‌های تحت مراقبت شدید از 2 تا 5‌سالگی رفتار کم‌تحرکی را با همسالان و بزرگسالان نشان می‌دهند.
کناره گیری از محیط از ویژگی های بچه های خجالتی است
علیمحمدی بیان کرد: خجالتی بودن می‌تواند یک پاسخ طبیعی و انطباقی به یک تجربه آزارنده باشد، بچه‌ها می‌توانند با خجالتی بودن، به‌مدت موقت از محیط کناره‌ بگیرند و تدریجاً بر آن مسلط شوند.
وی افزود: به‌طور‌کلی، هنگامی که کودکان نسبت به غریبه‌ها تجربه کسب می‌کنند، خجالت رخت برمی‌بندد، در غیاب دیگر مشکلات، بچه‌های خجالتی در معرض دیگر مشکلات رفتاری یا روانکاوی نیستند، در عوض، بچه‌هایی که به‌شدت رفتارهای خجولانه‌ای از خود نشان می‌دهند که به محیط بستگی ندارد و گذرا هم نیست، ممکن است در معرض خطر باشند.
این روانشناس و مشاور خانواده اضافه کرد: این قبیل بچه‌ها چه بسا فاقد مهارت‌های اجتماعی باشند یا تصویری ضعیف از خود در ذهن داشته باشند، مشخص شده است که بچه‌های خجول کمتر می‌توانند بازی با همسالان خود را شروع کنند، دانش‌آموزانی که خود را خجول می‌پندارند، معمولا خود را کمتر دوست دارند.
بچه های خجالتی از از همسالان غیرخجالتی خود منفعل تر هستند
علیمحمدی افزود: آنان منفعل‌تر از همسالان غیرخجالتی خود هستند و حالت دوستانه کمتری دارند، این قبیل عوامل بر برداشت دیگران تأثیر منفی دارد؛ به همین دلایل، ممکن است گروه همسالان بچه‌های خجول را نادیده بگیرند.
وی خاطرنشان کرد: ممکن است که بچه‌های خجالتی فرصت‌های کمتری برای رشد مهارت‌های اجتماعی داشته باشند، بچه‌هایی که تا دوره نوجوانی و جوانی به‌طور افراطی خجالتی هستند، خود را تنها توصیف می‌کنند، دوستان نزدیک کمتری دارند و در ارتباط موفق نیستند.
این روانشناس و مشاور خانواده بیان کرد: بچه را به ‌عنوان یک فرد با تمام خصوصیات انسانی قبول کنید، حساس بودن نسبت به علایق و احساسات کودک به شما اجازه می‌دهد تا با وی رابطه برقرار کنید که نشان می‌دهد به وی احترام می‌گذارید، این امر سبب می‌شود که بچه مطمئن‌تر و کمتر دچار بازدارندگی شود.
عزت نفس در کودکتان ایجاد کنید
علیمحمدی تأکید کرد: عزت نفس ایجاد کنید، بچه‌های خجالتی ممکن است تصویر ذهنی ضعیفی از خود داشته باشند و احساس کنند که کسی آنها را نمی‌پذیرد، نشان دادن مهارت‌های کودک را تقویت و آنان را به خاطر خودمختاری تشویق کنید، اغلب آنان را تحسین کنید، بچه‌هایی که احساس خوبی درباره خودشان داشته باشند، بعید است که خجالتی شوند.
رفتار اجتماعی کودکان خجالتی را تقویت کنید
وی عنوان کرد: مهارت‌های اجتماعی را رشد دهید، رفتار اجتماعی کودکان خجالتی را تقویت کنید، کارشناسان توصیه می‌کنند عبارات مربوط به مهارت‌های اجتماعی را به کودکان بیاموزید مانند «آیا می‌توانم منم بازی کنم؟»؛ همچنین، فرصت‌های بازی با کودکان در موقعیت‌های یک‌نفره باعث می‌شود تا کودکان خجالتی بیشتر بتوانند احساس خود را بیان کنند.
این روانشناس و مشاور خانواده گفت: بچه‌ها را تشویق کنید با بچه‌های تازه آشنا شوند و با آنها بازی کنند، به یاد داشته باشید که خجالت خیلی هم بد نیست؛ لازم نیست که هر بچه‌ای کانون توجه باشد، برخی صفات خجالت مانند فروتنی و توداری مثبت تلقی می‌شود تا زمانی که کودکی ناراحت به‌نظر نمی‌رسد یا در جوار دیگر بچه‌ها احساس تنهایی نمی‌کند، نیازی به اتخاذ اقدامات مداخله‌گرانه نیست.

انتهای پیام/ج