به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛خبرنگار اوج بیداری مردم ماهنشان همچون مردم سایر استان های کشور در ماه های محرم و صفر آداب و رسومی دارند که این آداب و رسوم موجب غنای فرهنگی این شهرستان شده است و نسل به نسل به آیندگان انتقال یافته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اوج بیداری,برای آشنایی بیشتر با این آداب و رسوم به جمع مردم ماهنشان رفته ایم تا بیشتر این آداب و رسوم را معرفی کنیم.
,« محمد کاکایی» یکی از اهالی ماهنشان است که در گفت و گو با خبرنگار اوج بیداری در خصوص آداب محرم در ماهنشان اظهارکرد: سه روز مانده به ماه محرم همه مردم لباس سیاه می پوشند و مساجد محل و تکایا را با پارچه های مشکی سیاه پوش می کردند، تا نهم محرم شب ها در مساجد محل جمع می شوند و به عزاداری و سینه زنی می پردازند و پس از عزاداری روحانی محل بالای منبر می رود و در مناسبت های آن روز به ذکر مصیبت می پردازد.
,وی با اشاره به عزاداری چندین سال پیش در شهرستان ماهنشان، افزود: تا روز نهم محرم الحرام عصر ها مردم در میدان شهر جمع می شدند و دسته های عزاداری تشکیل می دادند که به این دسته ها -شاخ سی -می گفتند، دراین دسته ها لباس عزاداران تنها مشکی است و سایر لباس ها معمولی و همچنین عده ای به عنوان پیشخوان در جلوی دسته حرکت می کنند و با صدای بلند نوحه را می گفتند و سایر شرکت کنندگان آنها را تکرار می کردند.
,کاکایی در ادامه گفت: در قدیم مردم عصر روز تاسوعا در مساجد محل جمع می شدند و دو دسته عزاداری به نام های- دسته سیاهپوش ها- و دسته سفیدپوش ها که قمه زنها بودند تشکیل می دادند، نوع لباس های سیاه پوش ها پیراهن آستین دار و طویل، طوریکه درازای آن به ساق پاها می رسید، بود و لباس قمه زن ها، پیراهن سفید آستین دار و دراز بود و آنان دور سر خود پارچه سفیدی می بستند و مشغول عزاداری می شدند.
,وی اضافه کرد: مردم، عصر روز تاسوعا نوحه هایی می خواندند و خود را برای عزاداری روز عاشورا که پرشور بود آماده می کردند، مردم در روز تاسوعا کار را رها کرده و نوعی حرام می دانستند، دسته سیاه پوش ها پس از عزاداری و تمرین در مسجد به بیرون می آمدند و در مسیر کوچه ها به نوحه خوانی و عزاداری می پرداختند.
,
, , ,
«اباذر رستمی» نیز دیگر شهروند ماهنشانی با با اشاره به دیگر مراسمات، گفت: صبحگاه روز عاشورا عده ای از جوانان و مردان محل میدان شهر و حیاط مساجد را آب پاشی و جارو می کردند تا برای انجام شبیه خوانی آماده کنند و در شبیه خوانی ها شتر ها، کبوترها، اسب ها را طوری آماده می کردند و شبیه خوانی را انجام می دادند که همه صحنه های واقعه کربلا به خوبی اجرا می شد.
,وی اظهارکرد: مراسم شبیه خوانی عموما از ساعت هشت صبح تا ۱۲ ظهر به طول می انجامید، در روز عاشورا، شبیه خوانان در لباس های مختلف واقعه کربلا، و شهادت حضرت امام حسین(ع) و یارانش را نمایش می دادند و شتر ها با وارد شدن به میدان گریه می کردند و اسباب و وسایل حضرت و یارانش را بار می کردند و یک نفر پیشخوانی با صدای محزون نوحه می خواند.
,رستمی افزود: شبیه خوانی از پشیمانی حر تا شهادت امام حسین(ع) نمایش داده می شد و در موقع شهادت حضرت علی اکبر(ع) قمه زنها وارد میدان می شدند و چرخی دور میدان می زدند و از میدان خارج می شدند.
,
, , «سلمان رستمی » افزود: وقتی که موقع شهادت حضرت ابوالفضل (ع) می شد قمه زنها که یک تن سفید پوش بودند نعش نمادی حضرت ابوالفضل (ع) را احاطه کرده و برسر خود قمه می زدند و در موقع شهادت حضرت امام حسین (ع) شخصی لباس شیری را پوشیده به میدان می آمد و دور نقش نمادی امام می گشت و برسر خود خاک می ریخت، حاضرین نیز سینه زده و همه یکصدا می گفتند-حسین یارالاریوه قربان اولوم، قولسوز علمداریوه قوربان اولوم -.
,وی اظهارکرد: در روز تاسوعا دسته های عزاداری با سینه زنی و زنجیر زنی در کوچه ها به هریک از مساجد که می رسیدند وارد می شدند و ضمن ورود می گفتند-سلام اولسون بو ماتم صاحبینه، عزاداران، حسینین و ابوالفضل خاطرینه، سلام اولسون سیزه ای مسجد اهلی، حسینی اولدوروبلر بو کوفه اهلی-
,رستمی خاطرنشان کرد: عزاداری آن زمان خیلی پرشور و خاص بود علاقه نوجوانان برای عزاداری و زنجیر زنی بیشتر بود ، پیرمردان دکمه های پیراهن خود را در مقابل سینه های خود باز می کردند و چنان با شور و شعور سینه می زدند که مثال زدنی بود و همراه با سینه زنی می گفتند- حیدر، حیدر-
,
, , هاشم دیکی دیگر از شهروندان ماهنشانی نیز گفت: بعد از ظهر عاشورا پس از صرف ناهار -که عموما شخصی از اهالی در آن روز احسان میداد -دسته های عزاداری باز در کوچه ها می گشتند و ضمن عزاداری و سینه زنی در جلوی خانه ی کسی که در طول سال عزیزی را از دست داده بودند، ایستاده و نوحه ای می خواندند و یا هرکس قربانی و نذری داشته باشد هم همین طور بود .
,وی با اشاره به شکل عزاداری و نوع ردیف های پرچم ها و دسته ها، اظهارکرد: حرکت دسته ها به طوری بود که اول دسته پرچم و علم هایی که شمایل حضرت ابوالفضل (ع) بودند حرکت می کردند و سپس دسته قمه زنها که لباس سفید پوشیده بودند و پس از آنها علم های دسته سینه زنان قرار می گرفت و در عزاداری ها و سینه زنی ها دسته سینه زن ها می گفتند-حسین یارالی گلدی، علم قاراسی گلدی- و دسته قمه زن ها جواب می دادند-حسین یارالندی، زینبین قلبی پارالاندی-.
,هاشم با حالت گریه و اندوه، افزود: روز عاشورا هنگامی که روضه خوان قتل امام حسین (ع) را می گفت، سینه زنان گل روی سر خود می مالیدند و خاک بر سر و روی خود می ریختند و یک شخصی به نام مشهد میزا علی کوزه ای به شانه خود می بست و آب را با حزن و اندوه به سینه زنان می داد و می گفت -نوش امامت- و عزاداران که آب را می خوردند می گفتند- یزیده نعلت-.
,
, , فاطمه بانوی ماهنشان در ادامه این گفت و گو اظهارکرد: به شامگاه روز عاشورا -شام غریبان- می گفتند و در مسجد محل جمع می شدند و پس از سینه زنی و نوحه خوانی روحانی شیخ باقر محمدی یا آخوند مولا علی و یا غیره بالای منبر می رفت و به ذکر مصیبت می پرداخت، در موقع ذکر مصیبت چراغهای مسجد را خاموش می کردند و همه با یک صدا با صدای محزون می خواندند-شام غریباندی، زینب باغری قاندی-.
,
, , بانوی ماهنشانی دیگر اظهارکرد: در موقع گریه زاری و نوحه خوانی شخصی به سر مردم کاه می پاشید و کسانیکه نذر داشتند از مردم پذیرایی می کردند، عزاداری و سوگواری تا سومین روز شهادت حضرت امام حسین (ع) به طول می انجامید و تا آنروز مردم از کار کردن خود داری می کردند، تا اینکه روحانی اعلام می کرد از فردا سر کارهیتان بروید.
,وی افزود: در طول ماه محرم وصفر هر روز شبیه خوانی و هر شب مراسم عزاداری بر پا بود و از ۲۰ صفر -اربعین-تا ۲۸ صفر نیز مراسم عزاداری و سینه زنی شروع می شود و مردم در مساجد خود به سینه زنی و عزاداری می پرداختند و در روزهای اربعین و ۲۸ صفر عزاداری و حرکت دسته عزاداری و سینه زنی خاص بود .
,بانوی ماهنشانی اضافه کرد: در ایام ماه محرم و صفر نذری ها و احسان حلیم و حلوا رونق بسیاری داشت و همچنان دارد و کسانیکه حاجتی داشتند به علم ها و منبر ها پارچه می بستند و یا روسری های خود را به آنان می بستند و حاجت می خواستند و در روز ۲۸ صفر پس از عزاداری مساجد را گلباران می کردند .
,وی خاطرنشان کرد: برخی از مراسمات گذشته از جمله قمه زنی، دو دسته شدن دسته سینه زنان و …امروزه برگزار نمی شود ولی ما بقی مراسمات و آداب و رسوم برای عزاداری و سوگواری ابا عبدالله الحسین (ع) و یاران با وفایش گرامی داشته می شود.
,
, , انتهای پیام /پ
,,
]
ارسال دیدگاه