به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از حیا، سلام بر بیرق و علم، سلام بر شعر محتشم، سلام بر محرم؛ محرم آمد و ماه عزا شد دل غمگین ما ماتم سرا شد؛ محرم ماه حسین آمد حسینی که پیامبر بوسه بر حنجرش می گذاشت و میگفت حسین منی و انا من حسین چقدر کوفیان خوب جواب پیامبر رحمت را دادند چقدر از عزیز دردانه زهرا استقبال خوبی کردند چقدر برای نوامیس حسین مهمانی خوبی گرفتند، آه اینها همه و همه بخشی اندک از مصیبت عظمای کربلاست که به گوش من و تو می رسد، اما تنها خدا و اولیای او می دانند در کربلا چه گذشت که هیچ روزی مانند عاشورا نیست و هیچ زمینی همچون کربلا وجود ندارد… آری عاشورا و کربلا قابل قیاس با هیچ مصیبت، تراژدی و محنتی در طول تاریخ نیستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, حیا,کربلا درس انسانیت می دهد درس شرف، بزرگی و درس نرفتن زیر بار ظلم و ستم، درس هیهات من الذله و درس های بزرگ دیگری که همه آن ها برای همه مردم در طول تاریخ عبرت اند، برای ما نیز عبرت بزرگی است تا با الهام گرفتن از حسین بن علی امروز زیر بار ظلم و ستم های تحمیلی قدرت های مستکبر جهان که به سان سپاه ابن زیاد سعی در قلع و قمع کردن شیعیان و مریدان حسین دارند نرویم و فریاد برآوریم که ما نیز دنباله رو چراغ راه هدایت و سوار بر کشتی نجات هستیم و زیر بار ظلم یزیدیان جهان نخواهیم رفت.
,آری حسین بود که ما را در نبرد هشت ساله با شیاطین بزرگ زمان پیروز کرد، حسین بود که فرزندان این ملت را هدایت کرد و دل های آن ها را سیقل داد تا از حوض کوثر و شراب طهور بنوشند، او بود که هنوز پس از ۳۰ سال از گذشت انقلابی بزرگ در جهان اسلام را هنوز در مملکت ما زنده نگه داشته است، همه هر چه داریم مرهون لطف حسین است…
,اما ما چه کردیم؟! دختران ما لطف حسین را دیدند و زخمی شدند بر دل زینب، وفاداری خود را ثابت کردند و هر روز با شمشیر از نیام بر آمده هرزگی، آرایش و بی بند و باری خود زخمی شدند بر دل داغدار زهرا… فقط خود حسین است که می تواند شیطان را از دل های ناپاک دخترکان شهرمان دور کند… دختران و زنانی که گاه با وضعیتی اسف بار و با ظاهری نا مناسب در عزای حسین شرکت می کنند و به خیال خود با گریه و زاری برای حسین می توانند مرهمی باشند بر دل داغدار زینب اما هیهات که فرهنگ و آیین آن ها از زینب فرسنگ ها فرسنگ فاصله دارد…
,در مکتب حسین اگر دین نیست آزاده بودن هست، اگر حجاب را، عفت را، دین را و … و حتی در گوشی بگویم حسین را قبول نداری؛ آزاده باش، آری آزاده باش و دل مردان بیگانه را به حریم خود راه مده، آنگونه که زینب بود و با وجود از دست دادن همه چیز خود، تلاش کرد تا عفت او به تاراج نرود …
,اما به یمن انقلابی بزرگ توسط مردی بزرگ از تبار حسین حالا زنانی در مکتب عاشورا و با الگوگیری از زینب کبری که در اوج بلا فرمود: «ما رایت الا جمیلا» بروز و ظهور یافته اند که نسل به نسل و سینه به سینه مصیبت کربلا را منتقل خواهند کرد و از این ها گذشته فرزندان خود را به گونه ای تربیت خواهند نمود که در گاه جان سپردن تنها آرزویشان دیدار روی حسین است… آری زنان سرزمین ما به جز عده قلیلی گم کرده راه؛ اینچنین هستند…
,اما بانو امروز نیز حسین زمان فریاد بر می آورد که آیا کسی هست مرا یاری کند «هَل مِن ناصِرٍ یَنصُرنی»؟ خود را، فرزندت را و همسرت را برای لبیک آماده کرده ای؟ او یارانی می خواهد از طلا پاک تر، یارانی که گوش آن ها هر چیزی را نشنیده باشد، چشمان آن ها هر چیزی را ندیده باشد، قدم های آن ها به هر دیاری نرفته باشد، زبان آن ها هر سخنی را نگفته باشد، فکر آن ها هر چیزی را در خود جای نداده باشد، دست آن ها هر چیزی را لمس نکرده باشد، بینی آن ها هر چیزی را استشمام نکرده باشد، آری خود را مهیا کن، حسین زمانت آماده توست….
,شاید این محرم آخرین فرصت برای تو باشد…
,
_______
زهره نصر
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه