سگیسم پدیده نوین اشرافی گری+عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چهارفصل،‌ تضاد سنت و مدرنیته در بخشی تقابل ارزش های فرهنگی غرب با ارزش های اسلامی یا به عبارت دیگر سر فصل بحران هویت و تغییر ارزش ها در جامعه ایران است.

 با اقدامات رضاشاه، سنت و مدرنیته، ارزش های اسلامی ایرانیان رویاروی یکدیگر قرار گرفت و این چالش و جدال نظام، فرهنگ جامعه را دچار تغییر و بحران کرد که تاکنون نیز ادامه دارد.

تغییر ارزش ها با متغیرهای تحصیلات، جنسیت، وضعیت تاهل، طبقه اجتماعی، تعداد اعضای خانواده، میزان استفاده از وسایل ارتباط جمعی، میزان تقدیرگرایی، میزان فردگرایی، میزان تضاد خانوادگی، میزان تشتت ارزشی در جامعه رابطه دارد.

تغییر ارزش های جوانان، معلول شبکه پیچیده ای از عوامل روانی اجتماعی است که نیازمند مطالعات تحلیلی بیش تر و تقویت نهادهای حمایتی و ارتقای آگاهی جوانان درباره ارزش های سنتی ایرانی و اسلامی است.

به رغم پژوهشهای متعدد درباره زندگی عشایر در ایران هنوز ابعادی از زندگی آنها مستور باقی مانده است که رابطه آنها با حیوانات از جمله آن است.

 حیوانات نزدیک‌ترین یاور انسان در زندگی اجتماعی بوده و هستند، تا جایی که هنوز زندگی انسان در حمل و نقل، نگهبانی و مراقبت، تغذیه و شکار و جز آن تا حد زیادی مدیون حیوانات است؛ گرچه به تناسب پیشرفت‌های تکنولوژی، حیوانات نقش کمتری در زندگی روزمره ایفا می‌کنند.

سگ از حیواناتی است که در فرهنگ،ادب، عرفان، فولکلور و سنت‌های شفاهی ایران زمین حضوری پررنگ داشته و دارد. باورها و رسوم و سنن اجتماعی جامعه ایلی بویر احمد درباره سگ بسیار مهم و قابل توجه است.

این حکایت هرساله عشایر بویراحمد و قشقایی است. عشایری که راهشان که از گذشته‌های دور مسیر امنی برای کوچ بوده، بسته‌شده و آن‌ها مجبورند برای عبور بین ییلاق و قشلاق قدم بر جاده‌های تنگ و پرترافیک بگذارند و در مکان های نا امن و در دشت و کوه و بیابان بمانند و تمام تلاش خود را می کنند تا امنیت را برقرار کنند.

زندگی که با دامداری می‌چرخد و علوفه بهانه‌ای برای کوچ است. هر جا علوفه باشد و طبیعت مهربانی کند، عشایر همان‌جا میخ سیاه‌چادر را بر زمین می‌کوبد.

و حال جای بسی تاسف  است وقتی تغییر یک نگهبان به رئیس را می بینیم. وقتی آدمی اشرف مخلوقات است و باید تمام تلاش خود را بکند تا یک حیوان را روزانه در آغوش خود بگیرد.

عکس یک وانت که در پشت آن این جمله حک شده بود"وقتی ارزشها عوض شود عوضی ها با ارزش می شوند!"

بسیار نظرم را به خودش جلب کرد که چه جمله قابل تأملی.....

فارغ از اینک آیا عکس به اصطلاح فتو شاپی بود یا اصلی، جمله ی قابل توجهی را بیان میکند. امروز تغییر ارزشها اتفاقی است که به آهستگی در حال رخداد است و همه آنها که خود را ارزش مدار می دانند به آن واقف هستند

.

پیش از ورود به مساله جهت آنکه بحث منقح شود و دچار سوء برداشت و تباین معنایی نشویم باید گفت منظور نگارنده از ارزش آن چیزی است که برای آن انقلاب اسلامی رخ داد و برای آن ایستادگی ملت در هشت سال جنگ تحمیلی شکل گرفت و در واقع ارزشهای اسلامی که امام راحل احیا نمود و رهبر معظم انقلاب در ادامه راه آن بزرگوار از هیچ کوششی فرو گذار ننموده اند. به تعبیر بدوی و ساده آنچه در اسلام ارزش تلقی می گردد که قطعا جامع تمام ارزشهای ادیان الهی می باشد.
 

متاسفانه امروزه کودکان ما گرفتار انیمیشن های فاسد غربی شده اند و بدون آنکه خانواده ها خصوصا قشر مذهبی جامعه متوجه باشند؛ فرزندانی بار می آورند که قهرمانهای زندگیشان بنتن ها و اسپایدر من هاست. بزرگان جامعه فیلم سازی ما نیز غافل از اینکه با داشتن چنین تکنیکی میتوان نسلی را نجات داد در پی ساختن فیلهمایی همچون لاه ، یک خانواده محترم و... هستند و در دعواهای کودکانه فرو رفته اند.

و حال با نسل سگ به آغوش مواجه هستیم.

نسلی که برای داشتن سگ در منزل هزار و یک منفعت می شمارند به گونه ای که تحت هیچ شرایطی برای داشتن یک همنفس و یک انسان چنین منزلتی را حساب نمی کنند.

و سوال اینجاست که ما به کجا می رویم؟!

ناکجا آبادی که غرب آن را پیموده است و به هیچ چیزی جز پوچی نرسیده است چرا ماباید باز هم برویم؟! مگر راه رفته را دوباره رفتن و به جایی نرسیدن چه ارزشی دارد آیا نیاز به کمی فکمر و تأمل نیاز نداریم؟!

 حال باز هم بپرسیم که جوانان چرا؟

انتهای پیام/