ادله سینه زنی در روایات تشیع

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نوانا، با مراجعه و تأمّل در روایات اهل بیت علیه السلام استفاده می‌شود که ایشان انواع عزاداری مشروع از قبیل سینه‌زنی را اجازه داده‌اند. اینک به برخی از این روایات اشاره می‌کنیم:

۱-   شیخ طوسی از امام صادق علیه السلام نقل کرده که فرمودند: «لا شئ فی اللطم علی الخدود سوی الاستغفار و التوبه، و قد شققن الجیوب و لطمن الخدود الفاطمیّات علی الحسین بن علی علیه السلام و علی مثله تلطم الخدود و تشقّ الجیوب »؛[۱] « چیزی در زدن بر صورت به جز استغفار و توبه نیست، زیرا زنان فاطمی در سوگ حسین بن علی علیه السلام گریبان چاک داده و به صورت زدند. و بر مثل حسین باید به صورت زده و گریبان چاک داد.»

۲-   در زیارت ناحیه مقدسه آمده است: « فلمّا رأین النساء جوادک مخزیّاً… برزن من الخدور ناشرات الشعور، علی الخدود لاطمات و بالعویل ناحیات»؛[۲] «زنان، وقتی که اسب زخم خورده تو را دیدند… از پشت پرده‌ها بیرون آمدند، در حالی که موهای خود را پریشان کرده و بر صورت می‌زدند و با صدای بلند نوحه می‌کردند.»

۳-   و نیز در آن زیارت می‌خوانیم که امام زمان (عج) خطاب به امام حسین علیه السلام عرض می‌کند: « و لأندبنّک صباحاً و مساءاً، و لأبکینّ علیک بدل الدموع دماً »؛[۳] « من صبح و عصر بر تو ندبه می‌کنم و به جای اشک‌ها بر تو خون می‌گریم.»

۴-   از امام رضا علیه السلام روایت شده که فرموده اند: « انّ یوم الحسین اقرح جفوننا و اسبل دموعنا و اذلّ عزیزنا بأرض کرب و بلا، و اورثنا الکرب و البلاء الی یوم الانقضاء….»؛[۴] « همانا روز حسین علیه السلام پلک‌های ما را زخم کرده و اشک های ما را ریزان نموده و عزیز ما را در سرزمین کرب و بلا ذلیل کرده است. و غُصه و بلا را تا روز قیامت برای ما به ارث گذاشته است.»

۵-   شیخ مفید رحمه الله نقل می‌کند: چون زینب علیه السلام اشعار برادرش حسین علیه السلام را شنید که می‌گوید: « یا دهر افٍّ لک من خلیل….» سیلی به صورت زد و دست برد و گریبان چاک داد و بیهوش شد.[۵]

۶-   سید بن طاووس نقل کرده: « چون اسیران در بازگشتشان به مدینه به کربلا رسیدند، جابر بن عبدالله انصاری را همراه جماعتی از بنی هاشم و مردانی از آل رسول مشاهده کردند که برای زیارت قبر حسین علیه السلام آمده‌اند. همگی در یک وقت به هم رسیدند و شروع به گریه و حزن کرده و بر خود می‌زدند و چنان عزاداری به پا کردند که جگرها را می‌سوزاند. زنان آن سرزمین نیز با آنان همنوا شده و چند روز عزاداری برپا کردند.[۶]

۷-   ابن قولویه نقل کرده که حورالعین در اعلی علیین بر حسین به سینه و صورت زدند.[۷]

۸-   کلینی به سند خود از جابر نقل می‌کند که به امام باقر علیه السلام عرض کرد: جزع چیست؟ حضرت فرمود: « اشدّ الجزع الصراخ بالویل و العویل و لطم الوجه و الصدر…»؛[۸] « شدیدترین جزع، فریاد و واویلا و صیحه و زدن به صورت و سینه است…».

[۱] – تهذیب الاحکام، ج ۸ ص ۳۲۵٫

[۲] – کامل الزیارات، ص ۲۶۰ و ۲۶۱٫

[۳] – همان.

[۴] – بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۴٫

[۵] – الارشاد، شیخ مفید رحمه الله، ص ۲۳۲٫

[۶] – لهوف، ص ۱۱۲و۱۱۳؛ بحارالأنوار، ج ۴۵، ص ۱۴۶٫

[۷] – کامل الزیارات، ص ۸۰؛ بحارالأنوار، ج ۴۵، ص ۲۰۱٫

[۸] – وسائل الشیعه، ج ۲، ص ۹۱۵٫

_____

صدری

انتهای پیام/