مدرسه و دانشگاه چه نقشی در بیکاری جوانان دارند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از سایت فرهنگ نگار،بنابر آمارهای اعلامی از سوی مرکز پژوهش های مجلس، وضعیت بیکاری جوانان طی سالهای ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۳ دستکم نرخ بیکاری جوانان نسبت به نرخ عمومی بیکاری ۲ برابر بوده و این نشان از رقابت سخت و دشوار جوانانی که تازه به عرصه کار و فعالیت وارده می شوند، دارد؛ شرایط دوبرابری نرخ بیکاری جوانان نسبت به نرخ عمومی بیکاری براساس استانداردهای موجود به معنای وضعیت بحران کار در میان جوانان است؛ در سال ۹۳نیز نرخ بیکاری کل ۱۰.۶ درصد اعلام شد که نرخ بیکاری جوانان معادل ۲۵.۲ درصد بود و این به معنای ۲.۵ برابر بودن نرخ بیکاری جوانان نسبت به دیگر گروه های جامعه است.

علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز چندی قبل با اشاره به مسئله مهم بیکاری، اظهار داشت: میزان بیکاری در فارغ التحصیلان دانشگاهی ۲ برابر بیش تر از نرخ بیکاری در کل کشور است و این درحالی است که میزان تطابق رشته های دانشگاهی با جهت گیری های استانی تنها ۱۰ درصد است. ما برنامه ای برای توانمند سازی فارغ التحصیلان دانشگاهی دانشگاهی داریم تا براین اساس بتوانیم زمینه اشتغال را برای این افراد ایجاد کنیم و در این راستا به موضوع ایجاد مراکز خدمات شغلی در تمامی دانشگاه ها و آشنایی با انواع الگوهای ایجاد شغل توجه می شود.

با اندکی دقت در آمارهای ارائه شده به راحتی می توان به این موضوع دست یافت که نرخ بیکاری در میان جوانان تحصیل کرده به شدت در وضعیت بحرانی قرار گرفته است به طوری که آنان برای دست یابی به موقعیت شغلی ادامه تحصیل را بهتری راه می دانند.

مسئله ای که مسعود شفیعی، رئیس دانشگاه فنی و حرفه ای در خصوص آن می گوید: هم اکنون در کشورهای پیشرفته 70 درصد فارغ‌التحصیلان پس از کسب نخستین مدرک دانشگاهی خود وارد بازار کار می‌شوند. و پس از آن زندگی مشترک را شروع می‌کنند اما در ایران 80 درصد افراد ادامه تحصیل می‌دهند و همین موضوع باعث شده تا شاهد افرادی با مدرک دکترا اما بیکار در جامعه باشیم.

کارشناسان راه حل های بسیاری برای حل مشکل بیکاری و علی الخصوص بیکاری جوانان تحصیل کرده ارائه می دهند که یکی از مهمتری نظرات در اینخصوص را می توانیم در سخنان عبدالحسین فریدون معاون مشاور وزیر علوم و مدیرکل دفتر وزارتی وزارت علوم بیابیم؛  فریدون عقیده دارد:خلاقیت،نوآوری و توسعه مهارت‌های منجر به اشتغال از وظایف دانشگاه فنی و حرفه‌ای است؛ در تربیت نیروی انسانی مورد نیاز جامعه، مهارت و دانش بسیار مهم هستند.

فریدون از مهارت و دانشی سخن به میان می آورد که در دانشگاه های ما تنها به مدرک منتهی شده اند و در بسیاری از دانشگاه های کشور، دانشجویان تنها به دنبال گرفتن نمره به هر طریقی برای بدست آوردن مدرک هستند و نقطه آغاز مدرک گرایی از همین نقطه شروع می شود.

دور باطل مدرک گرایی که از سوی جوان دانشجو برای کسب مدرک به هر شیوه ای آغاز می شود با همکاری نهادها و سازمان های مختلف ادامه می یابد و بدون توجه به صلاحیت مهارتی فرد و تنها با وجود مدرک تحصیلی در رشته مورد نظرشان اقدام به استخدام می کنند؛ همین مسئله مدرک گرایی نهاد ها سبب می شود تا جوانان بیکار به دنبال ادامه تحصیل باشند و این مشکل خود را به مقاطع بالاتر تحصیلی انتقال دهند، صرفنظر از آنکه آیا این دور روز قطع خواهد شد؟

 به هر حال برای حل معضل بیکاری در جامعه امروز نیاز به یک زنجیره وابسته به یکدیگر هستیم؛ زنجیره ای که از دوران مدرسه و دانشگاه با ایجاد روحیه یادگیری دانش و مهارت آغاز شود و در حلقه دوم که نهادها و ارگان های مختلف کشور هستند، به توانایی و مهارت فرد بیشتر از مدرک اهمیت قائل شوند. در کنار این مسئله موضوع کمک های مادی، قانونی و معنوی نهادهای ذیربط برای ورود جوانان به عرصه خوداشتغالی نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

انتهای پیام/گ