کفاش جوانی که به درآمدش قانع بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کرمان ۱۴۰۰؛ متاسفانه امروزه کفشی که از بازار می خریم آنقدر دوام ندارد و بعد از مدتی فرسوده و پاره می شود، قیمت ها هم سرسام آور است ، بنابراین مجبوریم برای استفاده مجددT آنها را تعمیر کنیم ، پس باید آن را ببریم خدمت کفاشی محل و یاشخصی ;i در این رابطه خبره است.

شاید بارها از کنار یک مغازه دهان باریک و کوچک که در میدان شهداء (مشتاق) است عبور کرده اید و کمتر به آن توجه کرده اید.

وقتی دیدمش لباسش تمام واکسی شده بود و دستانش نیز همینطور، سخت مشغول بود و حواسش جمع کارش.

نزدیک رفتم و سلام کردم ، برای اینکه عجله داشتم و سر ظهر بود بعد از نشان دادن کفش هایم ازش سوال کردم برای تعمیر چقدر وقت می برد ، در جواب گفت فقط ۲۰ دقیقه ، مجبور شدم بمانم تا آماده شود ، اگر می خواستم بروم مسیر طولانی بود و می بایست یک وقت دیگر بگذارم . بعد از اینکه دیگر مشتری نبود و رحیم آقا می توانست زودتر کفشم را آماده کند.

وقتی به دستانش نگاه کردم با مهارت خاصی دور کفش را می دوخت چند باری هم سوزن مخصوص کفش به داخل دستش خورد اما یک بار هم آخ نگفت و همین طور به کارش ادامه می داد.

متوجه شدم که در کارش خبره است و در عرض کمتر از ۲۰ دقیقه دو لنگ کفش را دور دوزی کرد و سپس روی آنها را واکس زد و داخل پاکت گذاشت و به من تحویل داد.

رحیم آقا پسر جوانی ست که زندگی خود را از همین تعمیر کفش تامین می کند و پیداست که قانع است و زیاده خواهی نمی کند. گرچه هر شغلی به گفته رحیم آقا سختی خود را دارد. به همین منظور فرصت را غنیمت شمردم و باهاش مصاحبه کوتاهی کردم تا سرنوشت رحیم تاجیک برای دیگر جوانانی که می گویند ما بیکار هستیم و کار نداریم و متاسفانه به هر کاری هم قانع نمی شوند ، درس باشد.

رحیم تاجیک متولد ۱۳۷۱ اهل کرمان است ، شغل کفاشی را از اوان بچگی در نزد پدر آموخته است . او هم اینک ۲۳ سال دارد و می گوید حدود ۱۵ سال است که این شغل را در نزد پدر بزرگوار ش آموخته است و به آن علاقه دارد.

رحیم آقا در سن ۱۸ سالگی ازدواج نموده و هم اکنون پدر دو دختر زیباست . و از طریق تعمیر کفش گذران زندگی می کند.

ازش سوال می کنم با این وضعیت اقتصادی امروز امرار معاش از طریق تعمیر کفش مشکل نیست ؟ در جوابم می گوید : نه خدا رو شکر به همین قانع هستم و در کنار پدر این شغل را انجام می دهم و از پولی که از این راه بدست می آورم خرج زندگی ام می کنم.

وقتی از او سوال می کنم که تحصیلاتش چقدر است ؟ متاسفانه در جواب می گوید به خاطر یکسری مسائل نتوانستم ادامه تحصیل دهم و تا سال اول راهنمایی بیشتر نرفتم.

رحیم آقا!  پشیمان نیستی که ادامه تحصیل ندادی و یا اصلا می خواهی ادامه دهی؟

گفت: هنوز در این رابطه فکری نکرده ام . متاسفانه امروزه دانشجویانی هستند که با مدرک دکتری و فوق لیسانس بیکار هستند و من خداروشکر هم ازدواج کردم که ثمره آن  دو دختر است و هم اینکه شغل دارم و از زمانه هم زیاد توقع ندارم.

گفتم این شغل را از کجا آموخته ای؟

گفت: از بچگی کنار دست پدرم کار را آموختم و هم اکنون با پدرم در اینجا کار می کنیم.

پرسیدم مگر درآمد اینجا چقدر است؟ یعنی کفاف تامین معاش خانواده پدر و شما را می دهد؟

با لحنی تبسم آمیز گفت : خداروشکر راضی هستیم.

گفتم مغازه از خودتان است؟

پاسخ داد: نه اجاره کرده ایم .

ادامه داد: پدرم حدود ۳۰ سال است که این کار را می کند و من هم ۱۵ سال ، مردم دیگر ما را می شناسند و کارمان را قبول دارند، روزانه گاهی به ۱۰ نفر یا بیشتر می رسد که به ما مراجعه می کنند برای تعمیر کفششان.

آیا تا به حال مشتری به شما مراجعه کرده که از تعمیر کفشش ناراضی باشد؟

نه چنین نبوده، چون همان موقعی که کفش تعمیر شده را تحویل می دهیم به آنان می گوییم پایتان کنید و اگر مشکلی هست بگویید و گاهی اوقات هم شده که کفشی واقعا قابل تعمیر نبوده و به مشتری همان اول گفتیم.

رحیم تاجیک در آخر برایمان چنین گفت: به نظر من باید زندگی را آسان گرفت ، چون اگر شما سخت بگیرید دنیا نیز به شما سخت خواهد گرفت، باید دنبال یک شغل حلال باشیم اگر چنین باشد خداوند هم به شما کمک خواهد کرد و یکی دیگر از موفقیت من در کارم قانع بودن است ، خدارو شکر هیچ وقت زیاده خواهی نکردم و این را از پدرم آموخته ام زیرا زیاده خواهی انسان را به شکست نزدیک می کند و هیچ وقت نمی تواند در زندگیش موفق باشد.

گفتگو: مهین نامجو

انتهای پیام/