به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری نسیم خنداب، در تقویم روزهایی وجود دارند که در اوج سکوت، مظلومیت و مهجوریت را فریاد می زنند و غربت افرادی را که این روزها بنام آنان نامگذاری شده است، یکی از این روزها دوازدهم آذر است که بنام روز جهانی معلولین از سوی سازمان ملل نام نهاده شده، آری سخن از بزرگترین اقلیت دنیاست، قشر مطرود و محذوف معلولین که به جرم نقص جسمانی محکوم به محرومیت از حقوق اولیه اجتماعی هستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری نسیم خنداب,
,
همانان که نامشان نه در طرح ها و لوایح قوه مجریه به چشم میخورد و نه در مصوبات قوه مقننه، البته بگذریم از کتابچه ای که با نام قانون جامع حمایت ازحقوق معلولین به تصویب رسیده ولی دریغ از اجرای حتی تبصره ای از آن.
,
,
,
آنان خوب می دانند که برای رسیدن به خواسته های معمولی و اولیه خود باید از ایمان، اراده و پشتکار خود کمک بگیرند و کوچکترین حسابی بر روی مساعدت های دولت و مسئولین باز نکنند، آنان خوب می دانند که خود باوری لازمه رسیدن به موفقیت و اثبات توانایی های انکار ناپذیرشان است، آنان خوب می دانند که حتی در روز جهانی معلولان هم نباید منتظر باشند کسی به سراغشان بیاید و از آنها بپرسد که چه میکنید؟ آنان خوب می دانند که هیچ سهمی از امکانات و منابع این کشور ندارند چرا که جسمشان سالم نیست، آنان خوب می دانند که حق اعتراض به وضعیت حمل و نقل و مبلمان شهری ندارند چون قرار نیست در جامعه رفت و آمد کنند حتی برای معالجه، تحصیل، اشتغال و امورات روزمره، آنها خیلی چیزها را خیلی خوب می دانند ولی دیگر حوصله و انگیزه ای برای گفتنشان ندارند.
,
,
,
,
گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من آنجه البته به جایی نرسد فریاد است
,
از طرف یکی از معلولان شهرستان خنداب
,
انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه