به بهانه روز “سینما سلام”

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز، چندی است جلوی گیشه‌های بلیط فروشی سینما‌ها دیگر صفی مشاهده نمی‌شود. دیگر مردم برای خرید بلیط فیلم مورد علاقه شان حاضر به پرداخت چند برابر قیمت از بازار سیاه نیستند. دلیل این امر را در عوامل مختلفی باید جستجو کرد که هدف این نوشتار بررسی آن‌ها و علل کم رونقی گیشه های سینما نیست. مسئولین امر فرهنگی کشور امسال طرحی به ذهن مبارکشان خطور کرد به نام “سینما سلام”. در این طرح قرار بود مردم بار دیگر با سینما آشتی کنند و دوباره سالن‌های هنر هفتم مملو از جمعیت شود. که البته این اتفاق هم افتاد. اما فقط سالن‌ها پر از جمعیت شد، گمان نمی‌کنم آشتی‌کنانی صورت گرفته باشد. در همین رابطه ذکر چند نکته خالی از لطف نیست.

۱- ابتدا این سوال مطرح است که براستی مردم با سینما قهر کرده‌اند یا سینما چندی است مردم را به سمت خود فرا نمی‌خواند؟ چرا مردمی که ساعت‌ها زیر باران برای فیلم کلاه قرمزی و پسر خاله توی صف بلیط می‌ایستادند امروز حاضر نیستند حتی برای بهترین فیلم‌های جشنواره‌های داخلی وقتی اختصاص دهند و حتی فیلم‌ها را در سینما ببینند نه اینکه صفی برایش تشکیل دهند؟ پاسخ این سوال را البته سینماگران باید بدهند، اما به نظر می‌رسد این سینما باشد که انگار فرسنگ‌ها با مردم و دغدغه‌هایشان فاصله گرفته است. فیلم‌های تولیدی خیلی وقت است که این جرات را به خانواده‌ها نمی‌دهند که با فرزندان به تماشای فیلم بنشینند‌. از این روی سینماهای ما بیشتر از این‌که پذیرای خانواده‌ها باشند پذیرای مجرد‌ها و  گروه‌های همسالان هستند. البته در این چند سال فیلم‌های خوبی هم به نمایش در آمده که کم و بیش استقبال خانواده‌ها خوب بوده است اما به نسبت بقیه در صد پایینی دارد. شاید عامل بعدی گران بودن بلیط سینما باشد. یک خانواده ۵ نفره برای تماشای فیلم باید ۱۷۵۰۰ تومان با احتساب هر بلیط ۳۵۰۰ تومان پرداخت کند که البته این مبلغ در تهران بیشتر است. اما اگر این خانواده قدری صبر کنند چند ماه بعد دی وی دی این فیلم روانه بازار می‌شود و با ۳۰۰۰ تومان همه می‌توانند فیلم را برای چندین بار مشاهده کنند.

۲- طرح سینما سلام به ذات خود طرح خوبی است چرا که شاید به این دلیل هم که شده افرادی که سال‌ها سینما نرفته‌اند دوباره گذرشان به این سالن‌ها بیفتد، اما بحث اینجاست که آیا یک روز رایگان کردن بلیط سینما می‌تواند اثری در این بی مهری مردم نسبت به سینما داشته باشد؟ این ازدحام جمعیت – که به گزارش اکثر مراکز استانها استقبال از این طرح بی‌نظیر بوده است– به سود چه کسی است؟ سینما‌دار یا سینماگر؟ ‌آن شب به سینما سپاهان رفتم. صحنه‌هایی که مشاهده کردم واقعا در نوع خود بی‌نظیر بود. ازدحام جمعیت فوق العاده در سالن پخش فیلم به طوری که عده کثیری از مردم ایستاده مشغول تماشای فیلم بودند. گروهی می‌رفتند و گروهی می‌آمدند. سالن سینما سپاهان به همه چیز شبیه بود به غیر از سالن سینما. با اندک اتفاقی در فیلم یا در سالن صدای دست و سوت افراد بود که بلند می‌شد. اما واقعا احساس کردم امشب بیشتر از همه بوفه‌دار سینما سپاهان خوشحال بود چراکه شاید به اندازه چند ماه فروش کرد. واقعا با این روش اجرای طرح قرار است مردم با سینما آشتی کنند یا اینکه فضایی طنز آمیز درست شود که دستمایه طنزش هنر والای هفتم است؟! و جالب ماجرا آنجا بود که بعد از گذشت ۱۵ دقیقه از شروع فیلم کم کم افرادی که به زحمت جا برای نشستن پیدا کرده بودند عطای آشتی با سینما را به لقایش بخشیدند و سالن را ترک کردند زیرا آنقدر سر و صدا در سالن زیاد بود که اصلا نمی‌شد فیلم دید.

۳- مگر قرار نیست مردم با سینما آشتی کنند؟ پس چرا فیلم‌های اکران روز پخش نشد؟ آیا مردم با فیلم‌هایی که چندی است از اکران در آمده‌اند (نظیر استرداد) دوباره به سالن‌‌های سینما سلام می‌کنند؟ آیا این حرکت خود نوعی اهانت به شعورمر دم نبود؟ مسئولین گمان می‌کنند مردم به هر متاعی که رایگان باشد باید چراغ سبز نشان داده و استقبال بی‌نظیر بکنند. آیا چون بلیط را رایگان کرده‌اید حق دارید که هر فیلمی که دوست دارید پخش کنید؟ اگر واقعا می‌خواهید لطفی به مردم بکنید و یک روز را به عنوان هدیه فرهنگی به همه بدهید حتما باید بخشی از این هدیه را تهیه کنندگانی متقبل بشوند که فیلم‌هایشان روی پرده است. اگر مردم را با فیلم‌های خوش ساخت و بلیط رایگان به سینما کشاندید اما بعد دوباره خوراک غیر حرفه‌ای و غیر ارزشی به آنها بدهید این خود نوعی کلاه برداری نیست؟ آقایان مسئولین سینمایی مردم ایران خیلی فهیم‌تر از آنی هستند که شما گمان می‌کنید.

آشتی مردم با سینما با رایگان کردن یک روزه بلیط صورت نمی‌گیرد. وقتی مردم می‌بینند که در این چند ساله اخیر چقدر سینما با کف زندگی مردم فاصله گرفته به تبع آن‌ها نیز از سینما فاصله می‌گیرند. وقتی فیلم‌هایی به روی پرده می‌رود که اندک نظارتی نه از جهت فیلمنامه و نه از جهت محتوا ندارند به تبع مردم هم از سینما فاصله می‌گیرند. وقتی دغدغه اکثر فیلم‌ها سیاه نمایی فضای کشور و القائات منفی به مخاطب است خوب به تبع مردم هم از سینما فاصله می‌گیرند. وقتی ارزش‌های اسلامی در اغلب فیلم‌ها مراعات نمی‌شود خوب به تبع مردم هم از سینما فاصله می گیرند. بیاید دوباره علتهای سینما نرفتن مردم را بررسی کنید. سینمای امروز سرگرم کننده نیست. بیشتر شبیه بیانیه های سیاسی افراد و گروههاست گروههایی که حضور بزک کزده و حرف‌های مستهجن برخی بازیگران سینما را همه سرگرمی مردم می‌دانند. بله؛ این نوع تفکرات است که برای جذب عده‌ای خاص جامعه‌ای را از سینما زده کرده.

به امید روزی که دوباره سینما به جایگاه رفیع خودش در امر فرهنگ سازی کشور بر گردد.

___________________