بحران هویت روستاییان به دنبال مهاجرت آنها به شهر/دغدغه مهاجرت از روستا به شهر؛ وقتی مصرف گرایی بر تولید غلبه می کند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، مهاجرت در دنیا بعد از جنگ جهانی دوم بیشتر مورد توجه جامعه شناسان قرارگرفت و در این میان مهاجرت های روستا به شهر به دلیل پیامدهای اقتصادی و اجتماعی آن از اهمیت ویژه ای برخوردار شد.

در ایران با گسترش سریع شهرنشینی، مهاجرت روستاییان به شهرها بیش از پیش صورت گرفت و مشکلات متعدد اجتماعی و اقتصادی را برای روستاییان به وجود آورد.

یکی از مهمترین پیامدها و اثراتی که مهاجرت بخصوص مهاجرت روستا – شهری می تواند داشته باشد ، تاثیر آن بر روی هویت افراد مهاجر است و اینکه در واقع بعضی افراد مهاجر بر اثر مهاجرت از روستا به شهر دچار بحران هویتی می شوند.

به ویژه تاثیر مهاجرت در ایجاد بحران های هویتی در افرادی که در سنین پایین تر و دوران جوانی از روستا به شهر می آیند مشهودتر است.

شاید عامل اصلی در به وجود آمدن این بحران ها را بروز مشکلات حاد اجتماعی و زیست محیطی و تبدیل شهرها به شهرهای چند زبانه، چند قومی ‌و شهرهای ترکیبی از اقوام و قبائل مختلف را در نتیجه مهاجرت از روستا به شهر دانست.

به عقیده کارشناسان، وقتی تجارت بر تولید غلبه می کند، طبیعی ترین روند نظام زندگی روستایی که مبتنی بر تولید است، بهم می ریزد و با رکود روستایی، دغدغه مهاجرت شکل می گیرد.

البته این معضل در استان کردستان بصورت چشمگیرتری نمود پیدا کرده است؛ چرا که مهاجرت روستاییان به شهر با سرعت بیشتر صورت گرفته و سنندج را به شهری حاشیه نشین تبدیل نموده و از طرف دیگر بحران بزرگتری را در فرهنگ کردستانی ها به وجود آورده است.

کُردها دارای فرهنگی اصیل و تمدنی چند هزار ساله هستند، با توجه به اینکه کشور ایران تا قبل از دوران اصلاحات ارضی کشوری عشایری-روستایی بوده است لذا مناطق کُردنشین از این موارد مستثنی نبوده، و فرهنگ اصیل کُردها نیز در روستاها شکل گرفته و ریشه در آن دارد.

اما متاسفانه وقتی روستاییان به دلایل مختلف روبه شهر می آورند تحت تاثیر فرهنگ شهری قرار می گیرند و در مواردی حتی برخلاف میل حقیقی خود، پوشش، تعاملات اجتماعی و حتی نحوه صحبت کردن و لهجه خود را تغییر می دهند.

این روند به مرور زمان ادامه پیدا می کند و به کلی از هویت و شخصیت واقعی خود فاصله گرفته تا جایی که امروز روستاییان، به ویژه نسل های جوان، تا حد زیادی قبول ندارند که در زمره هویت روستایی دسته بندی شوند. این نگرش و تعریف از "خویشتن" است که امروز روستاها را به سمت فراموشی کامل هویت روستایی می برد.

این تعریف ذهنی از خویشتن، فرد روستایی را وادار می سازد تا با سعی در پاک کردن صورت‌های هویتی روستایی، خود را بیش از پیش به هویت شهری نزدیک سازد. در امر هویت نیز آنچه بیشتر در مراحل آغازین مورد شبیه سازی قرار می گیرد، ظواهر و صورت هاست. به همین دلیل روستاییان هر چه بیشتر سعی می کنند ظواهر زندگی خود اعم از پوشاک، سبک تغذیه، معماری، و ... را از حالت سنتی خارج کرده و به نظام صورت بندی شهری نزدیک سازند. چه بسا در این کار تا حدی افراط نیز انجام داده و بسی از شهریان پیشی گیرند.

روستاییان از ترس اینکه مورد تمسخر و طعنه شهریان قرار نگیرند، تحت فشار روانی اعمال شده بر آنها، هویت خویش را ترک کرده و درصدد تغییر همه ارکان زندگی خود برمی آیند.

و این در حالی است که هویت روستایی که در جای خود بسیار ارزشمند و قابل اعتناست، در تعاریف ذهنی افراد کمرنگ شده و به هویت شهری که دربسیاری موارد برگرفته از فرهنگ بیگانه است، متوسل می شوند.

این معضل که متاسفانه همچنان در حال گسترش است ریشه در مشکلات و کمبود امکانات در روستاها دارد؛ تجمع امکانات در مراکز شهری به دغدغه مهاجرت از روستا دامن می زند؛ در واقع وقتی خدمات آموزشی، رفاهی و فرهنگی در مقایسه با روستا، نامتعادل و ناعادلانه باشد و از طرف دیگر تولید روستایی تحت الشعاع تجارت شهری قرار می گیرد، دیگر هیچ انگیزه ای برای بقای جمعیت روستایی نمی ماند.

و این مهاجرت بیشتر از آنکه باعث تولد حاشیه نشینی و فضای زائد شهری می شود ضربات بزرگی را به فرهنگ و شخصیت روستاییان وارد می کند و در بسیاری از موارد کل فرهنگ جامعه را تحت تاثیر قرار می دهد.

انتهای پیام/