به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصر ایذه، پایگاه عصر ایذه از آغاز فعالیت خود به دنبال دغدغه های شهروندان ایذه ای بود و در همین راستا سعی بر آن دارد که با نهادینه کردن رسالت خبری خود، نخبگانی که در شهرستان با تمام افتخاراتی که دارند به واسطه کمتر معرفی شدنشان متاسفانه در میان شهروندانشان گمنام ماندند را به جامعه ایذه معرفی کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, عصر ایذه،,باشد که این نام بردن ها بستری فراهم کند تا نخبگان بزرگ شهرستان را زیر چتر حمایتشان به آنجا که لیاقتش هست برساند.
در بخش ذیل در قالب مصاحبه ای پای درد دل الهام صالحی قهرمان معلول کشور نشسته ایم تا برآنچه تا به امروز بر او گذشت نگاهی گذرا داشته باشیم.
خانم صالحی کمی از خودتان بگویید:
الهام صالحی هستم حدود ۴ساله که در رشته دومیدانی فعالیت دارم
معلولیت از نظر شما یعنی چه ؟
شاید به طور عامیانه و آنچه که در میان مردم جا افتاده به یه فردی که از لحاظ جسمی نقصی داشته باشه معلول بگن اما حقیقتاً از نظر من معلول کسیه که توانایی انجام کاری رو تو خودش نبینه و در واقع خودش رو بزرگ و قادر ندونه، پس بین کسی که تنها از لحاظ جسمی نقص داره و کسی که برا شکوفایی خودش تلاشی نمیکنه کاملاً تفاوت هست.
خانم صالحی چطور شد که معلول شدید؟ و اینکه معلول جسمی مادرزادی تا اینکه در سنین سلامت و جوانی معلول بشید حتماً خیلی سخت بود، چطور کنار اومدید؟
سال ۱۳۸۱ بعد انجام عمل توموری که داشتم، قطع نخاع شدم ، اوایل واقعاً سخت بود، حتی زمانی نمیتونستم به معلولین دیگه نگاه کنم، یادم هست حتی وقتی خانواده ام تو بیمارستان برام ویلچر آوردن از نشستن به شدت امتناع کردم، این دوره ی سخت و انزوا دوسالی طول کشید تا اینکه به زیارت امام رضا(ع) رفتم، دقیقاً از همون ایام بود که حس کردم روزهایی که در حال گذر هست به آسانی و بیهوده میگذره این تلنگر من رو به راهی که الان هستم کشوند، تلنگری که تمام اون رو مدیون اولاً لطف خدا و بعد حضور دوست و زن داداش عزیزم هستم.
چه شد که وارد ورزش شدید؟
قبل از اینکه وارد ورزش بشم با خانم کیانی (دیگر قهرمان معلول شهرستان) آشنا شدم و به واسطه ایشان با آقای حیدری آشنا شدم که به بنده پیشنهاد دادن بعد از ۹سال معلولیت وارد ورزش دو و میدانی بشم از آن مدت با روحیه ای که گرفته بودم به طور مداوم ورزش میکردم تا اینکه بعد از دوسال تونستم قهرمانی کشور رو بدست بیارم.
دراین مدت چه مقام هایی کسب کردین ؟
من تو این دو سال تونستم ۳ مقام کشوری کسب کنم که اگه ناعدالتی نمی شد من الان عضو تیم ملی بودم، اما متاسفانه اعتراض ما دیده نشد ولی وقتی تونستم در این دوسال به چند قهرمانی برسم، به توانایی های خودم ایمان پیدا کردم و با انرژی توانستم الهام صالحی قطع نخایی را سرپا نگه دارم با جرات میگویم به بهترین جایگاهم خواهم رسید.
بالاترین هدف ورزشی الهام صالحی کجاست؟
من از همان ابتدا که وارد ورزش شدم هدفم قهرمانی جهان بود و با اطمینان میگم روزی الهام صالحی رو روی سکوی قهرمانی جهان میبینید.
خانم صالحی مطمئناً کسانی چه در ایذه و چه در دیگر شهرهای کشورمون هستن که هنوز اراده انسان را باور ندارند و معلول رو معلول جسمی میدونن، چه صحبتی با این دست از نگاه ها دارید.
من خودم هفت خواهر دارم که در این مدت منو ندیدن، این ندیدن به این معناست که ارزشی برای توانایی من قائل نبودن بلکه منو باور نداشتن که همین گاهی اوقات باعث گریه و ناراحتی من میشد، این بیتوجهی از جانب خواهرام منو بی انگیزه میکرد و اگه تو اون شرایط محبت صادقانه زن داداشم نبود نمیتونستم جلو برم من از مردم میخوام معلول جسمی رو باور کنن چراکه توانستن و کارهای بزرگ کردن صادقانه به جسم سالم نیست.
من از مردم میخوام معلول جسمی رو باور کنن، چرا که توانستن و کارهای بزرگ کردن صادقانه به جسم سالم نیست، کما اینکه الان هستن همسالان بنده که از لحاظ جسمی سالم هستن اما کار مفیدی انجام نمیدن، اما من که به نوعی بر روی ویلچر نشسته ام الان برای شهر و استانم مقام و افتخار کسب کردم، تنها چیزی که من و امثال من میخوایم یه محبت صادقانه است، حتی اگه در حد یک تبریک ساده باشه، همین بهمون دلگرمی میده، محبتی که صادقانه باشه نه بخاطر دلسوزی، میتونه به انسان انگیزه بده که تمام درهای بسته شده به روی اون رو باز کنه.
چه انتظاری از مسئولین داری؟
انتظارات از مسئولین زیاده، حقیقتاً مشکل اصلی ما همیشه بحث تامین هزینه های ورودی مسابقات بوده و هست، مشکلی که در واقع مانع اصلی من برا شرکت در پارالمپیک شده ، مشکلی که واقعاً بارها اشک من رو در اورد.
مسابقات امارات که برای کلاس بندی بین المللی برنامه ریزی شده، اما متاسفانه دارای بلیط آزاده و شرکت نکردن در اون، یعنی حذف از مسابقات پارالمپیک، هزینه بلیط آن ۵میلیون تومانه که متاسفانه بنده در حال حاضر توانایی پرداخت اونو ندارم، بارها به سمت مسئولین رفتم مشکلم رو گفتم اما با جواب همیشگی “بودجه نداریم!” برخورد کردم، نمیدونم برای این مشکل چه کاری بکنم، هرچند من برای رسیدن به هدفم بازهم تلاش میکنم، تلاش میکنم و تلاش میکنم.
حرف آخر؟
دلم میخواد از چند نفر که واقعاً حامی و دلیل پیشرفت من بودن تشکر کنم ، اول خدای بزرگ که حضورش رو در لحظه به لحظه درک کردم بعد از اون از زن داداشم تشکر کنم که باوجود حضور مادرم ، در کنارم مادرانه برام زحمت کشید و انگیزه جلو رفتنم بود، در آخر از مربی ام آقای فارسی که ایشون هم واقعا به بنده لطف داشتند و زحمات زیادی برامون کشیدن تشکر میکنم.
این مصاحبه چندی پیش گرفته شده بود که باوجود پیگیری عصر ایذه برای برطرف شدن مشکل خانم صالحی جهت تامین هزینه ورودی مسابقات امارات که حکم انتخابی پارالمپیک ریو را داشت، متاسفانه هیچگونه حمایتی صورت نگرفت!
نکته اول در این ماجرا سکوت و بیتوجهی مسئولین یک شهر تنها برای ۵میلیون در قبال قهرمانی یک بانوی معلول است که به گفته مربیانشان یکی از امیدهای قهرمانی پارالمپیک به حساب می آید.
و نکته تاسف بار دیگر شاید این باشد که امارات و کشورهای دیگر منتظر ورزشکار قهرمان ایذه ای نمیمانند و در کلامی دلش برا افتخارات ما نمیسوزد، کاش کمی ما به این فکر کنیم که ۵میلیون برای یک شهر پولی نیست که سکوی قهرمانی را که امید یک ورزشکار هست، با بیتفاوتی از او بگیریم.
انتهای پیام/*
باشد که این نام بردن ها بستری فراهم کند تا نخبگان بزرگ شهرستان را زیر چتر حمایتشان به آنجا که لیاقتش هست برساند.
,در بخش ذیل در قالب مصاحبه ای پای درد دل الهام صالحی قهرمان معلول کشور نشسته ایم تا برآنچه تا به امروز بر او گذشت نگاهی گذرا داشته باشیم.
,,
,
, , خانم صالحی کمی از خودتان بگویید:
, خانم صالحی کمی از خودتان بگویید:,الهام صالحی هستم حدود ۴ساله که در رشته دومیدانی فعالیت دارم
,معلولیت از نظر شما یعنی چه ؟
, معلولیت از نظر شما یعنی چه ؟,شاید به طور عامیانه و آنچه که در میان مردم جا افتاده به یه فردی که از لحاظ جسمی نقصی داشته باشه معلول بگن اما حقیقتاً از نظر من معلول کسیه که توانایی انجام کاری رو تو خودش نبینه و در واقع خودش رو بزرگ و قادر ندونه، پس بین کسی که تنها از لحاظ جسمی نقص داره و کسی که برا شکوفایی خودش تلاشی نمیکنه کاملاً تفاوت هست.
,خانم صالحی چطور شد که معلول شدید؟ و اینکه معلول جسمی مادرزادی تا اینکه در سنین سلامت و جوانی معلول بشید حتماً خیلی سخت بود، چطور کنار اومدید؟
, خانم صالحی چطور شد که معلول شدید؟ و اینکه معلول جسمی مادرزادی تا اینکه در سنین سلامت و جوانی معلول بشید حتماً خیلی سخت بود، چطور کنار اومدید؟,سال ۱۳۸۱ بعد انجام عمل توموری که داشتم، قطع نخاع شدم ، اوایل واقعاً سخت بود، حتی زمانی نمیتونستم به معلولین دیگه نگاه کنم، یادم هست حتی وقتی خانواده ام تو بیمارستان برام ویلچر آوردن از نشستن به شدت امتناع کردم، این دوره ی سخت و انزوا دوسالی طول کشید تا اینکه به زیارت امام رضا(ع) رفتم، دقیقاً از همون ایام بود که حس کردم روزهایی که در حال گذر هست به آسانی و بیهوده میگذره این تلنگر من رو به راهی که الان هستم کشوند، تلنگری که تمام اون رو مدیون اولاً لطف خدا و بعد حضور دوست و زن داداش عزیزم هستم.
,چه شد که وارد ورزش شدید؟
, چه شد که وارد ورزش شدید؟,قبل از اینکه وارد ورزش بشم با خانم کیانی (دیگر قهرمان معلول شهرستان) آشنا شدم و به واسطه ایشان با آقای حیدری آشنا شدم که به بنده پیشنهاد دادن بعد از ۹سال معلولیت وارد ورزش دو و میدانی بشم از آن مدت با روحیه ای که گرفته بودم به طور مداوم ورزش میکردم تا اینکه بعد از دوسال تونستم قهرمانی کشور رو بدست بیارم.
,
, 
, دراین مدت چه مقام هایی کسب کردین ؟
, دراین مدت چه مقام هایی کسب کردین ؟,من تو این دو سال تونستم ۳ مقام کشوری کسب کنم که اگه ناعدالتی نمی شد من الان عضو تیم ملی بودم، اما متاسفانه اعتراض ما دیده نشد ولی وقتی تونستم در این دوسال به چند قهرمانی برسم، به توانایی های خودم ایمان پیدا کردم و با انرژی توانستم الهام صالحی قطع نخایی را سرپا نگه دارم با جرات میگویم به بهترین جایگاهم خواهم رسید.
,بالاترین هدف ورزشی الهام صالحی کجاست؟
, بالاترین هدف ورزشی الهام صالحی کجاست؟,من از همان ابتدا که وارد ورزش شدم هدفم قهرمانی جهان بود و با اطمینان میگم روزی الهام صالحی رو روی سکوی قهرمانی جهان میبینید.
,
خانم صالحی مطمئناً کسانی چه در ایذه و چه در دیگر شهرهای کشورمون هستن که هنوز اراده انسان را باور ندارند و معلول رو معلول جسمی میدونن، چه صحبتی با این دست از نگاه ها دارید.
من خودم هفت خواهر دارم که در این مدت منو ندیدن، این ندیدن به این معناست که ارزشی برای توانایی من قائل نبودن بلکه منو باور نداشتن که همین گاهی اوقات باعث گریه و ناراحتی من میشد، این بیتوجهی از جانب خواهرام منو بی انگیزه میکرد و اگه تو اون شرایط محبت صادقانه زن داداشم نبود نمیتونستم جلو برم من از مردم میخوام معلول جسمی رو باور کنن چراکه توانستن و کارهای بزرگ کردن صادقانه به جسم سالم نیست.
,
من از مردم میخوام معلول جسمی رو باور کنن، چرا که توانستن و کارهای بزرگ کردن صادقانه به جسم سالم نیست، کما اینکه الان هستن همسالان بنده که از لحاظ جسمی سالم هستن اما کار مفیدی انجام نمیدن، اما من که به نوعی بر روی ویلچر نشسته ام الان برای شهر و استانم مقام و افتخار کسب کردم، تنها چیزی که من و امثال من میخوایم یه محبت صادقانه است، حتی اگه در حد یک تبریک ساده باشه، همین بهمون دلگرمی میده، محبتی که صادقانه باشه نه بخاطر دلسوزی، میتونه به انسان انگیزه بده که تمام درهای بسته شده به روی اون رو باز کنه.
,,
چه انتظاری از مسئولین داری؟
, چه انتظاری از مسئولین داری؟,انتظارات از مسئولین زیاده، حقیقتاً مشکل اصلی ما همیشه بحث تامین هزینه های ورودی مسابقات بوده و هست، مشکلی که در واقع مانع اصلی من برا شرکت در پارالمپیک شده ، مشکلی که واقعاً بارها اشک من رو در اورد.
,مسابقات امارات که برای کلاس بندی بین المللی برنامه ریزی شده، اما متاسفانه دارای بلیط آزاده و شرکت نکردن در اون، یعنی حذف از مسابقات پارالمپیک، هزینه بلیط آن ۵میلیون تومانه که متاسفانه بنده در حال حاضر توانایی پرداخت اونو ندارم، بارها به سمت مسئولین رفتم مشکلم رو گفتم اما با جواب همیشگی “بودجه نداریم!” برخورد کردم، نمیدونم برای این مشکل چه کاری بکنم، هرچند من برای رسیدن به هدفم بازهم تلاش میکنم، تلاش میکنم و تلاش میکنم.
,حرف آخر؟
, حرف آخر؟,دلم میخواد از چند نفر که واقعاً حامی و دلیل پیشرفت من بودن تشکر کنم ، اول خدای بزرگ که حضورش رو در لحظه به لحظه درک کردم بعد از اون از زن داداشم تشکر کنم که باوجود حضور مادرم ، در کنارم مادرانه برام زحمت کشید و انگیزه جلو رفتنم بود، در آخر از مربی ام آقای فارسی که ایشون هم واقعا به بنده لطف داشتند و زحمات زیادی برامون کشیدن تشکر میکنم.
,این مصاحبه چندی پیش گرفته شده بود که باوجود پیگیری عصر ایذه برای برطرف شدن مشکل خانم صالحی جهت تامین هزینه ورودی مسابقات امارات که حکم انتخابی پارالمپیک ریو را داشت، متاسفانه هیچگونه حمایتی صورت نگرفت!
,نکته اول در این ماجرا سکوت و بیتوجهی مسئولین یک شهر تنها برای ۵میلیون در قبال قهرمانی یک بانوی معلول است که به گفته مربیانشان یکی از امیدهای قهرمانی پارالمپیک به حساب می آید.
,و نکته تاسف بار دیگر شاید این باشد که امارات و کشورهای دیگر منتظر ورزشکار قهرمان ایذه ای نمیمانند و در کلامی دلش برا افتخارات ما نمیسوزد، کاش کمی ما به این فکر کنیم که ۵میلیون برای یک شهر پولی نیست که سکوی قهرمانی را که امید یک ورزشکار هست، با بیتفاوتی از او بگیریم.
,انتهای پیام/*
,]
ارسال دیدگاه