به احترام امنیت قیام کن!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زرخبر، شب سال نوست اما انگار این سال نو با سال‌های دیگر متفاوت است، بوی دیگری دارد. دو ماه پیش بود آن شب شوم و پر اضطراب، آن شبی که نه تنها فرانسه بلکه سر تاسر اروپا و آمریکا را تکان داد. آن شبی که باز هم این مرغ شوم بال گستراند و خون آشامی از سر گرفت. اما این بار فرسنگ‌ها دورتر از سوریه و عراق، این‌بار هم کودکان ترسیدند، جیغ زدند و گریه کردند، این بار هم خون ریخت، این بار هم زنان بیوه شدند و کودکان یتیم، دو ماه گذشت از آن یک دقیقه سکوتی که به احترام کشته شدگان برگزار می شد.

خیلی ها سکوت کردند برای خون‌هایی که قطعا به نا حق ریخته شد، اما مگر خون تو رنگین تر بود، مگر اشک‌های تو داغتر بود و مگر ناله های تو سوزناک تر بود که دنیا را به همهمه کشاند.

اشک‌های تو داغتر از کودکان سوری نبود، خون تو رنگین تر نبود. حالا تو هم میدانی ترس چیست! تو هم میدانی وحشت چیست، انگار فهمیدی ترس آنی نیست که در سینما از ژانر وحشت بر تنت بنشیند، حالا می دانی ترس یعنی صدای انفجار، صدای رگبار گلوله ها، یعنی خون گرم که روی دستانت بنشیند و صدای خس خس و تو تنها نظاره گر باشی، ترس یعنی ناامنی.

سال نو شد، خیابان‌ها خلوت، دیگر کسی طاقت آتش بازی ندارد. دیگر کسی صدای ترقه نمی خواهد، این رعب و وحشت بود که سال نو را با آن آغاز کردی. حالا سکوت کن به احترام امنیت، سکوت کن به خاطر آن لحظاتی که تو در محاصره بودی و او در محاصره بود، تو در محاصره پلیس برای حفظ جانت و او در محاصره گرگ صفتانی که به خونش تشنه اند.

سکوت کن به خاطر شبی که نگران جشن بودی و نگران جشن بود تو نگران شادی و هیاهوی کریسمس که از بین رفت و او نگران جشنی که کرکسان از شوق کشتن انسان‌های بی گناه بر پا می کنند. سکوت کن برای تمام سال‌هایی که زیر آتش سال نو را آغاز کردی و سال نو را آغاز کرد تو با آتش بازی از فرط شادی و شعف و او با آتشی که خانه اش را سوزاند. سکوت کن برای آن لحظه ای که از شوق فریاد زدی و از شوق فریاد زد تو از شادی آمدن سال نو و او از شادی آمدن و دیدن پدر. سکوت کن به احترام سوریه به احترام عراق، به احترام خون‌هایی که دریا شد، به احترام تمام آوارگان و بی پناهان که در سرمای شهرت استخوان سوزاندند.

سکوت کن شاید فریاد این سکوت به گوش کسی برسد، سکوت کن شاید فریاد این سکوت دل‌های مرده را بیدار کند، به احترام صلح سکوت کن.

فاطمه رضایی
 

انتهای پیام/