یزید جای معاویه را گرفته است

یزید جای معاویه را گرفته است. جوانک های مغرور و بی تجربه سعودی ، بیرحمانه می کشند و به عواقبش نمی اندیشند، مخصوصا آن گاه که نقشه هایشان را با اردوغان و اسرائیل و آمریکا هماهنگ می کنند.

چند باری هم ما را محک زدند و نتیجه دلخواه را گرفتند. وقتی صدها حاجی ایرانی را کشتند و آب از آب تکان نخورد.

وقتی دولتی که می خواست در عرض صد روز مشکلات اقتصادی ایران را حل کند ،حتی نتوانست بعد از گذشت صد روز از حادثه منا، اجساد حاجیانش را تحویل بگیرد و هنوز هم چند تنی مفقودند.

وقتی آمریکایی هایی که با آنها درست حرف زده بودیم نه درشت! و آنها را مودب و باهوش خطاب کرده بودیم برای سرقت دو میلیارد دلار از اموال ملت ایران نقشه می کشند اما دولتمردان ما که قبلا می گفتند اگر دم کدخدا را ببینیم همه کارها ردیف می شود و می افتد روی غلطک و همه دنیا با ما راه می آید حتی نتوانستند یک ریال از عربستان به عنوان دیه حجاج منا غرامت بگیرند.

وقتی با سیاست های خصمانه آمریکا و عربستان، هر روز قیمت نفت کاهش می یابد و ژنرال زنگنه که گویا نفت را ارث پدرش می داند، برنامه ای جز خام فروشی و تولید بیشتر ندارد.

وقتی به دشمن چنان رو می دهند که آمریکا، مردم ایران را در زمره وحشی های تاریخ به حساب می آورد و ادعا می کند برای حفظ امنیت شهروندانش، قانون محدودیت روادید را تصویب کرده است و دولتمردان ما بدون اینکه متوجه باشند این قانون ،توهین بزرگی به ملت با فرهنگ و متمدن ایران است فقط نگران برجام هستند و خیال خود را با نامه جان کری راحت می کنند و از گل نازک تر به آمریکا نمی گویند.

وقتی آمریکا از تصویب تحریم های جدید بر ضد ایران هیچ ابایی ندارد و تنها مراعاتش برای تعویق تحریم ها این است که نکند با تصویب تحریم های جدید، نتیجه انتخابات ایران به نفع غربگرایان تمام نشود.

وقتی شیخ زکزاکی و صدها نفر شیعه را در نیجریه به خاک و خون می کشند اما واکنش دولتمردان ما حتی به اندازه واکنش آنها در قبال حوادث پاریس نیست.

با این دیپلماسی منفعلانه، آیا عربستان انتظار واکنش قاطع از طرف ایران دارد؟

آیا از اینکه مثلا ظریف ،خدای ناکرده به جان کری ایمیل بزند و بگوید: « جان! به این سلمان بگو کاری نکند که شاهراه نفت عربستان را ببندیم!»  می ترسد؟

یا اینکه مثلا روحانی ،خدای ناکرده درست حرف زدن را رها کند و با برادران ملک عبدالله درشت حرف بزند!

سخت ترین واکنشی که تاکنون از روحانی دیده ایم همین نامه ای بود که خطاب به وزیر دفاع نوشت و خواستار تولید موشک با جدیت بیشتر شد!

که این یکی را اگر رئیس جمهور هم نمی گفت در حال انجام بود، چون توسعه موشکی ،دستور فرمانده کل قواست که در سیاست های کلی برنامه ششم توسعه نیز مورد تاکید قرار گرفته است و الا اگر توسعه موشک های ما، دست امثال شیخ حسن بود که الان به جای ریف دمشق و حلب، باید در خیابان های تهران و اصفهان با دشمن می جنگیدیم!

چه می گویم؟ مدت هاست که امیدی به سیاستمداران نیست. ما منتظر آتش خشم خدا هستیم که توسط بندگان صالحش بر سر آل سعود فرود آید. مجاهدان و دلاورانی که در مکتب امام خمینی(ره) رشد کرده اند و دمار از روزگار سعودی ها درمی آورند و سقوط آل سعود را رقم می زنند.

همانطور که نوع واکنش دستگاه دیپلماسی ایران در قبال حمله ارتش نیجریه به آیت الله شیخ زکزاکی ، در سرنوشت امروز آیت الله شیخ نمر تاثیر داشت و حاکمان سعودی را جری تر کرد ؛ این امر واضحی است که نوع و شدت واکنش ما و دولتمردان ایرانی در قبال شهادت شیخ نمر، در نحوه رفتار آینده نیجریه با شیخ زکزاکی نیز موثر است.