تبریز همچون بیماری است که فضای سبز آن را جواب کرده اند/بسیاری از مشکلات ما ناشی از نبود زیر ساخت های فرهنگی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، المیرا خاماچی یکی از سه بانوی حاضر در شورای کلانشهر تبریز است که عنوان جوان ترین عضو شورا در کشور را از آن خود کرده است. مشروح گفتگوی آناج با خانم خاماچی را در زیر می خوانید.
 
آناج: در ابتدا بفرمایید با چه انگیزه ای وارد شورای شهر شدید؟

من هم در دانشگاه و هم خارج از دانشگاه در زمینه رشته ی خود فعال بوده ام و احساس کردم که با ورود به شورا نیز می توانم در این زمینه به شهر خود خدمت کنم. علاوه بر این من یک جوان هستم و در جامعه به کررات هم طی تجربه هایی که خودم داشتم و هم احوالی که بر جامعه حاکم است، مشاهده کردم که به جوانان و به زنان آن طور که باید بها داده نمی شود و بسترهای لازم جهت شکوفایی و پیشرفتشان فراهم نیست؛

بیشترین رأی دهندگان به من جوانان بودند

لذا به عنوان فردی که از این قشر جامعه هستم و آن ها را درک می کنم، به شورا وارد شدم که بتوانم حداقل گوشه ای از دغدغه ها و مشکلات این قشر را بر دوش بکشم. به جرات می توانم بگویم بیشتر کسانی که به من رای داده اند جوانان بودند و این شاید به این دلیل است که آن ها مرا از خودشان می دانند و مطمئن هستند که من درکشان می کنم.
 

آناج: آیا موقعیت و نفوذ عموی شما، در ورودتان به شورا موثر بود؟

مطمئنأ موثر بوده اند؛ عموی من یک چهره شناخته شده است و در بین مردم محبوبیت دارد. او هم در شورا و هم در زمینه فرهنگی موی سپید کرده است و من هم خیلی جاها از نام نیک ایشان استفاده کرده ام. البته در برخی جاها نیز بعضی از مسئولین به زعم این که من قصد سوء استفاده از موقعیت عمویم را دارم، خیلی مشکلات برای من به وجود آورده اند.

آناج: نگاه شما به شورا قبل و بعد از انتخاب شدنتان چه تغییری کرده است؟

به دلیل این که عموی من در دوره قبل نیز عضو شورا بود، معمولا مباحث شورا نیز بین خانواده مطرح می شد و من تا حدی در جریان امور شورا و روند آن قرار گرفته بودم و کلیاتی را در مورد آن می دانستم. اما پس از اینکه خودم وارد شورا شدم دیدم که شورا قدرتی بیش از آنچه من تصور می کردم دارد. از طرفی افزایش تعداد اعضای شورا تا 21 نفر موجب حضور تخصص ها و دیدگاه ها و سلایق متنوع در آن شده است که این یک نکته ی مثبت است و ما می توانیم با تعامل خوب به نحو احسن از این ظرفیت بهره ببریم.

باید بگویم جایگاه شورا در جامعه ی ما شناخته شده نیست و مردم اگاهی کافی در مورد اهمیت شورا را ندارند و باید در این زمینه فرهنگسازی صورت بگیرد.

آناج: فضای کلی حاکم بر شورای کلانشهر تبریز را چگونه ارزیابی می کنید؟

همان طور که می دانید در شورا فراکسیون هایی تشکیل شده است چنان چه در هر شورا، پارلمان و یا حتی مجلس نیز بنا بر طبیعت امر فراکسیون هایی شکل می گیرد. اما این بدین معنی نیست که اعضای شورا در هر کار و بحثی فراکسیونی عمل می کند. در خیلی از طرح ها که به منافع مردم ربط دارد آراء اعضا منطقی است و کسی وابسته به فراکسیون خاصی عمل نمی کند. خود من هنگام تعیین رییس شورا به آقای دبیری رای دادم ولی در هنگام تعیین شهردار به آقای نجفی رای ندادم. به هرحال برخی مشکلات درونی در شورا وجود دارد که به تدریج کمرنگ شده است و امیدوارم که همه ی اختلافات خیلی سریع رفع شوند.

آناج: نظرتان در مورد انحلال کمیسیون بهداشت محیط و فضای سبز چیست؟

با توجه به اهمیت بهداشت محیط و فضای سبز من بابت انحلال این کمسیون بسیار متاسفم. فضای سبز شهر تبریز توجهی بیش از این ها می طلبد. الان تبریز در شبیه یک کویر است. البته منظور من از این حرف این نیست که مسئولین دیگر و یا مسئولینی که در گذشته بودند هیچ کاری نکرده اند بلکه منظور من این است که این موضوع به حدی در شهر ما اهمیت دارد که باید به صورت تخصصی به آن پرداخت شود چرا که هیچ کس نمی تواند اهمیت فضای سبز را در محیط یک شهر مثل تبریز و تاثیر آن بر روحیات شهروندان را انکار کند. اگر شهر ما به حد کافی سرسبز باشد میزان معضلاتی همچون افسردگی و ... نیز کاهش می یابد. تبریز شایسته است که باغ شهر باشد نه شبیه کویر. من از شورا انتظار داشتم که اجازه انحلال کمسیون بهداشت محیط و فضای سبز را ندهند.

آناج: جایگاه مباحث فرهنگی را در شورا چگونه ارزیابی می کنید؟

خوشبختانه در شورا در زمینه فرهنگی دغدغه و توجه زیادی وجود دارد و اکثر قریب به اتفاق اعضا در کنار طرح های تخصصی خود به موضوع فرهنگ نیز اشاره دارند. ما باید در همه جا به فرهنگ توجه داشته باشیم حتی در معماری های خود باید فرهنگ اصیل ایرانی و اسلامی خود را بروز دهیم. مقام معظم رهبری نیز به این موضوع اشاره کرده و فرموده اند که سیمای شهرهای ما باید بیشتر مورد توجه قرار گرفته و رنگ و نقش ایرانی اسلامی به خود بگیرد.

با این وجود همه ی ما می دانیم که هر طرحی به گونه ای با پول ربط دارد و تا بودجه کافی در اختیار نداشته باشیم، نمی توانیم کار به جایی برسانیم. برای مثال در شهر پاریس که در میان شهرهای پیشرفته ی جهان شهرت دارد، 50 درصد بودجه آن به حوزه فرهنگی تخصیص داده می شود و به نظر من در تبریز نیز حداقل باید 20 یا 30 درصد بودجه به حوزه فرهنگ اختصاص یابد. اگر ما در زمینه فرهنگ خود سرمایه گذاری نکنیم دیگر نمی توانیم فرهنگ غربی نفوذ کرده در جامعه ی خود را مهار کنیم.

ما قصد داریم تا جایی که می توانیم بودجه فرهنگی را افزایش بدهیم و به به طور جدی به زیرساخت های فرهنگی بپردازیم. یکی از این زیرساخت ها که متاسفانه در جامعه ما مظلوم واقع شده است مطبوعات است.

آناج: اگر در شورا دغدغه های فرهنگی وجود دارد، پس چرا تا به حال دستاورد خاصی در این حوزه نداشته است؟

به دلیل این که انتخابات شورا و ریاست جمهوری به طور همزمان برگزار شد، و به دلیل این که باید هر چه زودتر مشغول اموری همچون انتخاب هیات رئیسه و شهردار می شدیم، از طرفی تصویب بودجه و تعرفه عوارض نیز در زمره کارهایی بودند که ما باید هرچه زودتر در مورد آن ها به نتیجه می رسیدیم، لذا وقت زیادی نداشتیم که در فراغت به موضوع فرهنگی پرداخت کنیم اما قطعا در ادامه روی ایم موضوع متمرکز خواهیم شد.

آناج: به نظر شما راهکار حل مشکلات فرهنگی چیست؟

عمده ضعف ما در فرهنگسازی است و اگر بخواهیم در این زمینه موفق عمل کنیم بدون شک باید به مطبوعات و صدا و سیما بیشتر توجه کنیم. اکنون در شبکه های تلوزیونی شاهد فیلم و سریال های ضدفرهنگی نیزهستیم. در اروپا 90 درصد درآمد خرج تبلیغات می شود و همیشه هم از این سیاست نتیجه ی مثبتی حاصل می کنند. برای مثال اگر امروز جمعیت ما رو به پیری است و اگر امروز جوانان از ازدواج می ترسند و نسبت به آن دید مثبتی ندارند به این خاطر است که ما نتوانسته ایم آن طور که باید فرهنگ سازی کنیم و در مطبوعات و رسانه ها به آن نپرداخته ایم.

آناج:شما عضو کدام کمسیون ها هستید؟

من عضو هیچ کمسیونی نیستم. البته این خواست خودم بود که یک قدم عقب بگذارم تا کسانی که تخصص و ادعا دارند به میدان بیایند.

آناج: چه راهکاری در مورد مدیریت پسماند دارید؟ می توان تفکیک از مبدا زباله را تحقق بخشید؟

راهکار این مسئله نیز تبلیغات و فرهنگ سازی است تفکیک زباله در خانه ها و توسط خود شهروندان صورت بگیرد.

به نظر من علاوه بر اینکه شهروندان ما در مورد تفکیک از مبدا نیاز به آموزش دارند، مسئولین جمع آوری زباله ها نیز باید آموزش ببینند تا آن ها نیز زباله هایی را که مردم تفکیک کرده اند، هنگام جمع آوری یا انتقال به مقصد با هم قاطی نکنند. این مورد و خیلی از موارد دیگر ناشی از نبود زیرساخت های فرهنگی است و ما باید در آموزش شهروندی سرمایه گذاری کنیم. البته هرچند محصول سرمایه گذاری فرهنگی در کوتاه مدت میسر نیست اما در آینده شاهد تاثیرات مثبت و شگرف آن خواهیم بود وگرنه در دوره های بعد از ما کسانی خواهند آمد و همان طور که ما به گذشتگان انتقاد می کنیم به ما انتقاد کرده و خواهند گفت که ما هیچ کاری برای این شهر به جز شعار دادن انجام نداده ایم.

آناج: چه کسی متولی آموزش شهروندی است؟

همه متولی هستنند. این را به این جهت می گویم که موضوع مورد بحث به گونه ای نیست که بگوییم شورا تصویب کننده و شهرداری اجرا کننده است؛ چون در این کار اگر یک نفر هنگام اجرا اشتباه کند، رشته های همان متولیان نیز پنبه خواهد شد. برای حل این مشکلات لزوم اجرای مدیریت واحد شهری به خوبی احساس می شود. از طرفی هر ارگانی، خواه به صورت رسمی متولی باشد و خواه نباشد، باید در حیطه ی خود به امر فرهنگسازی و آموزش شهروندی به نحوی توجه کرده و ورود پیدا کند. یکی از کارهایی که خود ما می توانیم در شورا انجام بدهیم این است که برخی قوانین و مصوبات را تصویب کنیم. مثلا اگر در قبال ریختن زباله در محیط شهر جریمه لحاظ شود خیلی ها دیگر روی زمین آشغال نمی ریزند.

آناج: در حوزه ی فضای سبز چه دغدغه هایی دارید؟

دغدغه های من در این حوزه با گفتن تمام نمی شود. یکی از اقداماتی که همچون سایر حوزه ها از اهمیت بالایی برخوردار است و از این بعد دچار ضعف زیادی است عبارت است از درد همیشگی فرهنگسازی. ما باید مردم را از تاثیر فضای سبز آگاه کنیم. اگر مردم واقعا بدانند که فضای سبز چه نقشی در حیات انسان دارد، دیگر آن را فدای ساخت و ساز و دیوارهای سنگی نمی کنند. متاسفانه باید بگویم امروز تبریز همچون بیماری در کماست و فضای سبز آن را جواب کرده اند.

یکی از طرح های مطرح شده در این خصوص در کمسیون ماده 5 این است که قانونی را تصویب کنیم تا دیگر کسی نتواند کاربری فضای سبز را تغییر دهد. این خییل جای تاسف دارد که هنگام اجرای یک طرح عمرانی اولین کاری که بی وقفه انجام می دهند بریدن درختان است. نه تنها کاربری فضای سبز نباید تغییر پیدا بکند بلکه خواهش و توصیه ی من این است که مردم از دوران کودکی به فرزندان خود درختکاری را یاد بدهند. ای کاش به جای انحلال کمسیون بهداشت محیط و فضای سبز حداقل آن را با کمسیون فرهنگی ادغام می کردند.

آناج: آیا آماده مناظره در زمینه های فنی و تخصصی با دیگر اعضای شورا هستید؟

شورا یک نهاد سیاسی نیست و مناظره نیز شایسته محافل و موضوعات سیاسی است. اگر قرار باشد وقت خود را صرف مناظره کنیم پس کی به کار مردم رسیدگی کنیم. من به شورا نیامده ام که با کسی دعوا کنم بلکه آمده ام تا به امور مردم رسیدگی کنم. من شاید یک گفتگو به معنی چالش فکر را بپذیرم ولی حاضر نیستم با همکارانم مناظره کنم.