بانگ الله اکبر؛ پاسخ طلبه شهید به مشت و لگد دشمن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، روحانی شهید محمد تقی ملاولی در اولین روز از بهمن ماه سال 1345 در روستای سریش آباد قروه به دنیا آمد. پدرش علی ملاولی، خیلی زود چشم از جهان فرو بست و به همین دلیل تربیت فرزندان و اداره معیشت خانواده بر عهده مادر محمد تقی قرار گرفت.

وقتی تحصیلات ابتدایی محمد تقی تمام شد، کشش باطنی اش وی را به سمت حوزه علمیه کشاند، آثار تحصیل علوم دینی بر ظاهرش نیز تأثیرگذار بود و رفتار و کردار او را تجسم عینی معارف دینی ساخته بود. جز حرف راست لب به سخن نمی گشود و جز برای صراط مستقیم گام برنمی داشت. باطل و ناحق را می شناخت، از این روی با آنکه هنگام انقلاب اسلامی سنش کم بود به مبارزه علیه حکومت ظلم می پرداخت و در کنار همشهریان خویش در راهپیمایی ها شرکت می کرد. وقتی امام خمینی(ره) به وطن بازگشت و انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، برق امید در چشمانش درخشید و تحصیل را از سر گرفت.

شهید محمد تقی ملاولی همچون باغبانی بود که علف های هرز و پیچک ها را می کند، تا گل ها و درختان پرورش یابند، از این روی دوستان و اطرافیان و آشنایان را از منکر بازمی داشت و به سوی نیکی و معروف رهنمون می ساخت، از غیبت پرهیز می کرد و همگان را به پرهیز از آن ترغیب می کرد.

شهید محمد تقی ملاولی پس از پیروزی انقلاب اسلامی و شروع جنگ تحمیلی عازم جبهه های حق علیه باطل می شود. در روز بیست و ششم دیماه سال 1364 همراه چندتن از همرزمانش در منطقه مریوان با نیروهای ضد انقلاب درگیر و به اسارت مزدوران استکبار جهانی در می آید. این روحانی مبارز در برابر شکنجه های وحشیانه دشمن، دست از عقایدش برنمی دارد و بانگ الله اکبرش پاسخ مشت و لگدهای دشمن است. دشمن که خود را در برابر این روحانی نستوه، شکست خورده می بیند، دست به اسلحه می برد و ایشان را به گلوله می بندد. پیکر پاک شهید محمد تقی ملاولی در زادگاهش به خاک سپرده شده است.

فراز هایی از وصیت نامه شهید:

« خدایا به پهلوی شکسته زهرای مرضیه(س) قسمت می دهم مرا در بستر نمیران! مرا در نبرد حق علیه باطل شربت شهادت بنوشان! مادر جان! مرا به خاطر آنکه فرزندت هستم دوست مدار! دوستم بدار از آن روی که فرزند اسلام هستم و هدفم آزادی وطن و نجات محرومان و مستضعفان است».