به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت الاسلام ابوذر سالپور ، استاد حوزه و دانشگاه در گفت و گو با شبکه اطلاع رسانی هرمز با بیان اینکه دوره امامت امام حسن عسکری علیه السلام، جامعه اسلامی با تهدیدهای مختلف سیاسی، اعتقادی، اقتصادی و … مواجه بود، گفت: خلفای عباسی بر ائمه اطهار(ع)، علی الخصوص امام حسن عسکری علیه السلام بواسطه خبرهایی مبنی بر اینکه ایشان پدر حضرت حجت علیه السلام هستند، سخت گرفته بودند به گونه ای وجود مبارکشان بطورکامل تحت نظر بودند و به سختی و تنها بواسطه وکیل هایی که معین کرده بود با شیعیان ارتباط داشت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,وی ادامه داد: از مهم ترین اموری که جوامع دینی را تهدید می کند، انحرافات اعتقادی است که عالمان آن مکتب سعی در زدودن آن از نظام دینی داشتند، مغایرت آموزه ای انحرافی با آموزه های اصیل دینی در زمان امام عسکری علیه السلام نیز رواج داشت و سیره ائمه اطهار اطهار علیهم السلام نشان می دهد که آن بزرگواران تهدیدهای اعتقادی را تبدیل به فرصتی برای هدایت افراد جامعه و درک صحیح آنها از دین می کردند.
,این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به شرایط دوران امام حسن عسکری(ع) گفت: خلفاى عباسى از هر گونه اِعمال فشار و محدودیت نسبت به امامان دریغ نمىکردند و این فشارها در عصر امام جواد و امام هادى و امام عسکرى در سامّرأ به اوج خود رسید و شدّت این فشارها به قدرى بود که سه پیشواى بزرگ شیعه که در مرکز حکومت آنها (سامّرأ) مىزیستند، با عمر کوتاهى جام شهادت نوشیدند.
,وی یادآور شد: از این رو می بینیم امام عسکری علیه السلام زمینه های انحرافات اعتقادی را قبل از طرح آن بین مردم، شناسایی و دفع می کرد لذا وقتی از نوشتن کتابی در باب تناقض های قرآنی توسط «کندی» فیلسوف عراقی مطلع می شود همین که یکی از شاگردان او را می یابد، به او توصیه هایی درباره چگونگی نحوه برخورد با استادش می کند و اینکه در ادامه بگوید که: آیا احتمال نمی دهد که معنایی که او از الفاظ اراده کرده غیر از معنایی است که خداوند اراده کرده باشد. این شیوه برخورد امام موجب می شود او متوجه اشتباهش شود.
,,
سالپور خاطرنشان کرد: در زمان امامت حضرت امام حسن عسکری علیهالسلام شیعیان قدرت یافته بودند و همچنین امام از یک موقعیت بسیار مهم اجتماعی و معنوی در بین مردم برخوردار شده بود و همین امور باعث شد که خلفای معاصر با زمان امامت ایشان یعنی معتز و مهتدی عباسی، در دورههایی ایشان را زندانی کرده و به فکر قتل امام باشند و این نشان دهنده شدت نفوذ امام و ترس و درماندگی خلفا از حضور و محبوبیت امام در جامعه است و در نهایت این معتمد عباسى بود که چون دید زندان و مراقبت اثری ندارد امام را پنهانى مسموم کرده و به شهادت رساند.
,,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه