روایتی از تازه به دوران رسیده های انقلاب / رویش هایی از جنس جهاد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ائل همزمان با نخستین روز از دهه فجر نوشت:

اماما به پاس مهر وطن و روزی که تولدی دوباره به دلها دادی از بهمن سال ۱۳۹۴ برایت می گویم...

اکنون از زمانه نو شده حکایت می کنم، از دل های خون شده، از خاکی که رمق گرفته، از بغض هایی که خفته اند، از دلهایی که زیر کینه شکسته اند اما پای عشق به وطن نشسته اند...

 از دلهایی که زنده نمودی و بعد از گذشت چند دهه از انقلاب هنوز هم که هنوز هست نفس انقلاب را گرم می کنند...

از مردانی که نه دزد شده اند تا چند نسل خود را سیر کنند و نه پز روشنفکری برگرفته اند که نگاه پرنفوذ انقلاب را بعد از سالها زیر سوال ببرند...

از مردانی بلند همت و روشن ضمیر...

 مردانی که ریش خود را نه در غبار زمان بلکه در فتنه های پس انقلاب سفید کرده و کمر خم کرده اند تا مبادا کمر  انقلاب خم شود...

اماما با تو می گویم از آنان دهه فجر را لمس نکرده اند اما شور و شعور فجر را خوب درک کرده اند، از آنان که چله نشینی را از دهه عشق شروع کرده و به قافله ارباب تو می پیوندند...

اماما با تو می گویم از نسلی بعد تر از نسل خوابیده در گهواره شما که سربازانتان خطاب کردید...

با تو از دهه هفتادی ها می گویم از محمدرضا دهقان ها...

هم آنان که در اوج جوانی و سرزندگی، در اوج هیجان و نشاط برگزیدند راه شما و اجدادتان را تا ریشه های انقلاب را بیش از پیش محکم تر ساخته و اثبات کنند...

تا اثبات کنند که اینجا ایران انقلابی است و هنوز هم که هنوز است نسل انقلابی پرشماری در دل انقلاب نهفته است...

اماما با تو می گویم از صدای استقلال...

از طنین صدای چرخ هایی که علی رغم میل برخی ها بدور از ذلت و وابستگی برای عزت مردم ایران زمین می چرخند...

می چرخند تا فردای روزگار اگر کج اندیشان داخل و آن سوی مرزها هم دست شدند تا قامت ها را خم کنند، چرخ ها پرتوان تر از گذشته بچرخند و بچرخند تا محتاج چرخ دلبستگی بیگانه و غیر نشوند...

اماما جان دلم برایت بگوید که اینجا دخترانی قد می کشند از جنس آفتاب...

به لطافت شبنم بهاری بزرگ می شوند...در فضایی پر از  دام ها نجیبانه بزرگ می شوند...و غریبانه زندگی می کنند...

اینها همان بانوانی هستند که بعد از ازدواجی پاک و آسمانی دل را به بانوی دشت کربلا سپرده و همسر را راهی میدان نبرد می کنند، حال آنکه خوب می دانند بازگشتی در کار نخواهد بود...

امام نازنینم...

باتو می گویم از شور و شعور انقلابی که در اوج جوانی همراه فرزندان تو گشته تا از خواب و خوراک و منصب و مقام دل کنده و یک نفس پیش می روند....

همانند روزهای اول انقلاب جهاد می کنند جمعی را تشکیل داده اند...

 با اخلاص تمام به تکاپو افتاده اند...

علی رغم خواب مسولین نه تنها گره های ریز و درشت از مشکلات مردم را باز می کنند بلکه با صلابتی که از امام عاشق خود به ارث برده اند دل به ندای ولی داده،قوی ترین تجهیزات را به کار گرفته و گلوگاههای دشمن را نشانه می گیرند...

امام مهربانم...

خیالت تخت بود و خیالت تخت باشد ...

 همان دم که قدم بر خاک میهن گذاشتی امروز را مشاهده می نمودی...

و نگاهت به همین دهه هفتاد و دهه شصتی ها بود که در بی مهری به ظاهر مسئول انقلابی، میدان را خالی نگذاشته و درس  عشق و زندگی که سهل است از جان خود نیز برای حفظ آبروی این انقلاب می گذرند...

انتهای پیام/م