علامه سید محمدباقر درچه ای که بود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از جامعه خبری تحلیلی درچه، آیت الله سید محمد باقر درچه ای درسال ۱۲۶۴  ه.ق مصادف با ۱۲۲۷شمسی درشهر درچه به دنیا  آمدند.

نسب ایشان با سی و یک واسطه به امام موسی کاظم (ع) می رسد. پدر و اجداد ایشان همه ازعالمان دین بودند. پدر ایشان، سید مرتضی، از واعظان وارسته و عالمان جلیل القدر و مادرشان  نیز بانویی صالحه واهل فضیلت به شمار می رفتند.

از اوان طفولیت آثار تیزبینی و ذکاوت فوق العاده در ایشان مشهود بود. درسن هفت سالگی وارد مکتبخانه شدند و در کمترین زمان و برخلاف معمول و علیرغم سایر همکلاسان تحصیل را ازقرآن آغاز کردند و آموختن قرآن را سریعاً به پایان بردند. سید محمدباقر چند روزی درس را با برنامه مکتب به پیش می بردند ولی طولی نمی کشید که در درس ها جلو می افتادند و با موافقت معلم با شاگردان بالاتر هم درس می شدند اما پس ازچند روز از آنها هم پیشی می گرفتند و این جهش مکرر در درس ها معلم ایشان را بهت زده کرده بود.

مرحوم آیت الله سید مرتضی (پدر علامه) کاملا دریافته بود که سیدمحمدباقر ازنبوغ حافظه واستعدادی غیر متعارف وقوی برخوردارند. هنوز دو سال از تحصیل سید محمدباقر درمکتبخانه نمی گذشت که به پیشنهاد مکتب دار ونظرمساعد پدر آنجا را ترک کرده و در پای مسند درس پدر دانشمند خود زانو زدند.ایشان درسن۱۳سالگی به  قصد شناوری در دریای بزرگتر و به چنگ آوردن گوهری فزون تر وقیمتی تر با راهنمایی و مساعدت پدر عازم اصفهان شدند.

 با اینکه ایشان ازطلاب خیلی جوان به شمار می رفتند ولی خیلی زود در بین طلاب به عنوان یک طلبه جدی در تحصیل علوم شناخته شدند. آنچه که بیشتر زبانزد طلاب وعلمای حوزه اصفهان بود، نوع بیان وتدریس ایشان بود که  ابتدا مطالب را دسته بندی نموده وسپس بحث را کاملاً می شکافتند.به طورکلی بیان مطلب وتفهیم آن بالاترین رمز موفقیت یک استاد است وسید محمدباقر ازاین خصیصه کاملاً برخوردار بودند. وشاید به سبب همین شیوه تدریس بود که همه شاگردانش (به قول  مرحوم شهید اشرفی اصفهانی) یا مجتهد مسلم بودند و یا مرجع تقلید.

علامه پس ازدوران تحصیل وتدریس در اصفهان و به عنوان یک مجتهد مسلم و محقق و برای بهره مندی ازعلوم مختلف وکمالات معنوی گرچه با مشکلات فراوان ولی سرشار از عشق به تحصیل وارد نجف شد. بیش از۱۴ سال متوالی در محضر اساتیدی چون میرزا محمدحسن شیرازی مشهوربه میرزای بزرگ، سیدحسین ترک کوه کمره ای، حاج میرزا حبیب الله رشتی وعلمای دیگر تحصیل دانش نمودند.علامه پس از چند سال اقامت وقتی خود را مستغنی از حوزه نجف دیدند به موطن اصلی خود و مرکز حوزه علمیه ایران آن روز یعنی اصفهان بازگشتند و در مدرسه نیم آور بازار و مسجد نو به تدریس پرداختند وبزرگان و فضلابه حلقه درس ایشان شتافتند و از بیانات علمی و انفاس قدسی ایشان بهره مند گشتند. ازمحضردرس ایشان علما و فضلای بسیار برخاسته اند که غالباً ازبزرگان به شمار می روند. مرحوم علامه درچه ای علاوه برآن همه مقامات علمی ومراتب فقاهت واصول در زهد و تقوا و صفات انسانی هم مثل اعلی بودند. ایشان در عصرخود ازمراجع بزرگ شناخته می شدند وبسیاری ازاو تقلید می نمودند به همین سبب به استادالمراجع ملقب گشتند.

مرحوم علامه درچه ای درس خواندن وفراگیری علم رابرای طلاب واجب عینی و تحصیل آنها را منوط به تدریس استاد می دانستند. به همین دلیل هیچگاه حتی درحادثه فوت دختر جوانشان –که به او علاقه شدید داشتند- ویا برای درگذشت  مادرشان هم درس راتعطیل نکردند.

ازخصوصیات بارز علامه می توان به نبوغ و استعداد فوق العاده و ولع شدید نسبت به فراگیری دانش وساده زیستی و تواضع ایشان اشاره کرد.ایشان درعلوم مختلف مانند فقه واصول، ریاضی، هیئت نجوم، طب و نظم تخصص داشتند.علامه هنگام سؤال اگر جواب صد درصد در نظرشان قطعی نبود می فرمودند «نمی دانم» واگر کوچکترین تردیدی هم درپاسخ برایشان متصور بود باهمان لحن بلندی که همیشه داشتند وبلکه قدری بلندتر که همه حاضرین متوجه آن شوند می فرمودند «نمی دانم».

علامه سید محمدباقر درچه ای شاگردان زیادی را درمکتب اسلام پرورش دادند که از میان تعداد بی شمار آنها می توان به آیت الله بروجردی زعیم کافه شیعیان در سالهای اخیر، آیت الله حاج آقا رحیم ارباب، آیت الله شهید سید حسن مدرس، آیت الله حاج سید عبدالحسین طیب، آیت الله سید محمدحسن نجفی قوچانی معروف به آقا نجفی قوچانی واستاد جلال الدین همایی اشاره کرد.

سرانجام آیت الله سید محمدباقر درچه ای در روز جمعه ۲۸ ربیع الثانی ۱۳۴۲ ه.ق درسن ۷۸ سالگی درحمام درچه به طرزمشکوکی به دیدار معبود شتافتندند یا به قولی به  دست عمال دولت رضاخان به شهادت رسیدند و پیکر ایشان در بقعه تکیه کازرونی اصفهان به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/