سهم اندک میاندوآب از اقتصاد نوروزی، فرصتی که از دست می رود!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زرین خبر، نوروز امسال نیز گذشت اما در این میان سهم میاندوآب از اقتصاد نوروزی چه بود؟اقتصادی که در همه شهرها  حساب ویژه ای بر روی آن باز می کنند و سعی دارند تا به بهترین نحو از این فرصت 20 روزه استفاده کنند.

تعطیلات نوروزی علاوه بر اینکه می تواند به عنوان فرصتی برای شناساندن ظرفیت های گردشگری به مسافران و گردشگران، باشد، می تواند به فرصتی برای رشد و توسعه شهر نیز تبدیل شود، اما آنچه که لازم هست، همدلی و برنامه ریزی برای این کار است.

میاندوآب امسال با برنامه تر از سال های قبل به استقبال نوروز رفت و حتی بر اساس آخرین گزارشات و برآوردهای اولیه ای که در این زمینه شده، گردشگران و مسافران بیشتری را نسبت به سال های قبل در خود جای داد که جای تقدیر و تشکر از مسئولان و دست اندرکاران را دارد اما در این میان آیا از پذیرش این مسافران و گردشگران چیزی از لحاظ اقتصادی عاید میاندوآب شد؟

با نگاهی به اقداماتی که در آستانه نوروز و حتی در طول دو سال گذشته برای تغییر چهره و زیبایی میاندوآب انجام گرفته به خوبی می توان فهمید که امسال مسافران نوروزی با توجه به نصب تابلوهای راهنما و معرفی پارک ها، مراکز اسکان و مناطق گردشگری این شهر بر خلاف دو سه سال قبل در میاندوآب سردرگم نبودند و پا به شهری گذاشتند که متحول شده بود و دیگر از آن بی توجهی به زیباسازی و المان های شهری خبری نبود.

اما سوالی هم در این زمینه مطرح است که چرا میاندوآب نمی تواند از دیگر ظرفیت ها مانند اقتصاد نوروزی حداکثر بهره را ببرد؟

باید گفت که متاسفانه بخشی از مردم میاندوآب بیشتر از اینکه به شهر خود به دیده یک شهر گردشگری نگاه کنند به دیده محل گذری که روزانه هزاران مسافر از آن می گذرند، می نگرند.

بخش دوم افرادی هستند که می توان آنها را بیخیال دانست و میاندوآب و یا غیر میاندوآب برای آنها فرقی ندارد.

ولی از سوی دیگر عده ای نیز هستند که علاقمند به توسعه این شهر بوده و برای اعتلای میاندوآب تلاش می کنند.

این افراد استفاده حداکثری از سرمایه های بالقوه ای که در این شهر وجود دارد را که شاید در کمتر جایی از کشور عزیزمان وجود داشته باشد، حق میاندوآب دانسته و این امر را در گرو همت و تلاش برای ایجاد جاذبه گردشگری، تفریحی، شناساندن مناطق طبیعی زیبا و دشت های سرسبز این شهرستان می دانند.

باید گفت که میاندوآب از لحاظ تاریخی و گردشگری اگر چیزی بیشتر از سایر شهرها که حاضرند به هرنحوی خود را بالاتر از میاندوآب نشان دهند، نداشته باشد، چیزی کمتر ندارد و حتی بالاتر از آنها نیز قرار داد، همانطور که تاریخ گویای آن است و زمانی که میاندوآب شهرستان بود، این شهرهای کنونی شاید بخشی بیشی نبودند ولی متاسفانه میاندوآب اسیر اختلافات شده و اکنون در دوره کنونی و در دو سه سال اخیر دوباره خود را مطرح کرده و نشان داده که از چه ظرفیتی برخوردار است.

آثار و مناطقی مانند پل تاریخی میرزا رسول، مسجد طاق، موزه، داش تپه، غار جبکلو، آبشار زیبای اوزان در روستان اوزون اوبه، مناطق سرسبز و زیبای روستاهای اطراف مانند قمیشلو، جا‌ن آقا، چاخیراحمد، حیدرباغی و.. که باید در جهت شناساندن آنها تلاش نمود وآنها را به مسافران شناساند واز سوی دیگر در جهت توسعه اقتصادی از آنها بهره برد.

نعمتی خدادادی به نام رودخانه زرینه رود میاندوآب نیز در این شهر وجود دارد که زیبایی آن از سال گذشته و با اقدامات شهرداری بعد از لایروبی رودخانه دو چندان شده و این را بعد از افزایش سطح آب به عینه همه دیدند.

سواحل رودخانه زرینه رود میاندوآب یک ظرفیت عظیم گردشگری و توسعه اقتصادی هست که قطعاً با اجرای طرح ساماندهی ساحل رودخانه زرینه رود و با ایجاد مجتمع های ورزشی و تفریحی و تجاری می توان آن را محقق نمود.

به روشنی نیز مشخص هست که میاندوآب هیچ کمبود ظرفیتی برای تبدیل شدن به مقصد گردشگری ندارد و وارد شدن به جزئیات هر یک از این بخش‌ها می‌تواند بازگو کننده ظرفیت‌های گردشگری میاندوآب باشد.

علاوه بر این برخی ظرفیت‌های میاندوآب  مانند قرار گرفتن در چهارراه ارتباطی شمال غرب در سطح کشور منحصر به فرد بوده و این زمینه ای برای حضور مسافران و استفاده حداکثری از ظرفیت ها را می طلبد کهتنها و تنها با مشارکت میاندوآبی ها و با عِرق  و تعصب میاندوآبی می توان این ظرفیت بالقوه را که در دو سه سال گذشته از حالت کما خارج شده، بالفعل کرده و از اقتصاد نوروزی در کنار آن به بهترین نحو سهیم شد.

انتهای پیام/