گذری کوتاه بر زندگی میرزا صدرالدین آرانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خطب شکن، زمانی که ظلمت قجری ایران اسلامی را فراگرفته بود، علمایی در گوشه گوشه‌ی این سرزمین روشنگر راه و هدایتگر مردم بودند. در قحطی‌های پر شماری که آن دوران به صورت دوره‌ای و هر چند سال یک بار رخ می‌داد، روحانیت بود که ملجا مردم قرار می‌گرفت و بالاتر از دستگاه ناکارآمد حکومتی اداره‌ی جامعه و سامان دادن به شهرها را عهده دار می‌شد.

آران و بیدگل در زمان قاجار قریه‌ای بود که کشاورزی، پیشه‌ی اصلی مردم آن به شمار می‌رفت. در آن دوران علمای این دیار معمولا در کنار درس و وعظ و خطابه، به کشاورزی نیز اشتغال داشتند و خانه‌های آنان پناهگاه مستمندان و درماندگان به شمار می‌رفت.

میرزا صدرالدین آرانی نیز یکی از علمایی بود که پس از گذشت حدود ربع قرن از آغاز قرن سیزدهم خورشیدی پا به عرصه‌ی حیات گذاشت و زندگی پر برکتی را در راه تحصیل علوم دینی و خدمت به مردم آغاز کرد.

میرزا صدرالدین فرزند ملا محمد حسین و نواده‌ی آقا ملا محمد مهدی عاملی آرانی است. پدر او از عالمان برجسته‌ی زمان خود بود. همچنین عموی میرزا صدرالدین، محمد علی عاملی آرانی نیز از علمای بزرگ آران به شمار می‌رفت. بخشش و کرامات ملا محمد حسین به حدی بود که در منطقه زبانزد شده بود و همگان وی را به عنوان فردی بخشنده و پرهیزکار یاد می‌کردند.

او همانند پدر و اجداد خود علوم دینی زمانش را فرا گرفت و پس از آن به سیر و سلوک شرعی پرداخت. به خاطر نفَس موثرش مورد توجه اهالی و پناهگاه مستمندان و مظلومان بود. فرزندان وی آقا حسین و آقا محمد علی صدر، که از پزشکان نامی تهران بودند، بیمارستان مهر را در سال ۱۳۲۵ شمسی در این شهر بنا نهادند. این بیمارستان ابتدا در خیابان امیریه قرار داشت، ولی در سال ۱۳۴۱ شمسی به خیابان زردشت -حوالی میدان ولیعصر(عج)- منتقل شد. در حال حاضر این واحد درمانی خصوصی دارای ۳۰۰ تخت بیمارستانی است و جزء بیمارستان‌های درجه‌ی یک کشور به شمار می‌آید.

میرزا صدرالدین در روز جمعه، ۱۹ اسفندماه ۱۳۰۰ خورشیدی برابر با یازدهم رجب ۱۳۴۰ قمری وفات یافت و در مقبره‌ی خانوادگی‌اش واقع در صحن جنوبی آستان محمد هلال(ع) به خاک سپرده شد.

شادروان محمدرضا فلاح و میرزا علی محمد بیضایی آرانی ماده تارخ وفات آقا صدرالدین را چنین سروده‌اند:

هزار و سیصد و چهل سال چون گذشت زمان

از هجرت نبوی روح ما سواه فداه

«فرید عصر و وحید زمانه صدرالدین»

گرفت منزل و ماوای خود به قرب اله (فلاح)

——————————————————————————————

حامل اسرار علم و عشق رفت

پای کوبان جانب بزم لقا

بهر تاریخ وفاتش عقل گفت

«رفت صدرالدین سوی ملک بقا» (بیضایی)

حبیب الله سلمانی آرانی

انتهای پیام/