به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هنرما، در اواسط دهه شصت با اکران «دستفروش» کسی باور نمی کرد این محمود بصیری باشد که نقش یک زن را در سینما بازی می کند. پس از آن « آدم برفی» اکبر عبدی را با گریم زنانه دید. اما این حضور با انتقاداتی مواجه شد تا جایی که امکان حضور چند باره یک مرد جلوی دوربین در نقش زن را تا مدتی به فراموشی سپرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هنرما،,افراطی ها، خواب زده ها و خوابم میاد آثار دیگری بودند که اکبر عبدی در آنها یک زن بود.
و عبدی در پاسخ به سوالات از چرایی حضورش در نقش مادران در برنامه ی هفت گفت: یکی از دلایل این اتفاق می تواند کمبود بازیگر زن در مقطع سنی مادران باشد
بازیگرانی چون مهران رجبی، سپند امیرسلیمانی، نادر سلیمانی ، امیر حسین رستمی، مهران غفوریان، فرهاد آئیش، جواد رضویان ، امین حیایی ، حسین یاری، مجید صالحی، سعید پور صمیمی، رامین ناصر نصیر، ارژنگ امیر فضلی، سیاوش قاسمی و رضا شفیعی جم و محسن تنابنده هم شانس خود را برای ایفای این نقش امتحان کردند.
اما این سکه روی دیگر دارد:
وقتی مردهای سینما زن می شوند، و افتخارشان، آزمودن هنر خود و هنر گریمورشان در تبدیل یه مرد کامل به یک زن طناز است، زنان هم برای عقب نماندن از این قافله به رقابت به مردان بر می خیزند.
اگر به عقب برگردیم، لیلا حاتمی در کودکی در فیلم کمال الملک در نقش یک پسر حاضر شد و بعد از آن آزیتا حاجیان در سریال پر منتقد «ساعت شنی» اقدام به بازی در نقش یک مرد را نمود.
آزاده زارعی و شایسته ایرانی رویا تیموریان و فاطمه گودرزی هم از این سو نقش مردها را بازی کرده اند.
با همه احترامی که برای هنرمندی جناب آقای اکبر عبدی قائلم، باز جای سوال هست که چرا با وجود اینکه زنان و مردان زیادی در سینمای ایران در سنین میانسالی قرار دارند و یا حتی میانسالی راهم پشت سر گذاشته اند، باز حرف از کمبود بازیگر زن در این سن می زنند؟
و چرا با وجود امثال آقای عبدی که میتوانند نقش یک مرد میانسال را با هنرمندی هر چه تمام تر خود ایفا کنند، افرادی نظیر فاطمه گودرزی باید جور مرد بودن را بکشند؟
همه این تاریخچه را برای این آوردیم چون طی چند روز اخیر باز بازار تست گریم بازیگران مرد در نقش زن، و بازیگران زن در نقش مرد داغ داغ شده و شبکه های مجازی هم به سرعت در پی انتشار آن برآمده اند.
مونا فرجاد
باز به پاراگراف اول بر میگردیم. اولین تئوریسین این کاراکتر بعد از انقلاب، محسن مخملباف است که سوابق وی کاملا مشخص است.
مخملباف قبل از انقلاب ، عضو سازمان مجاهدین بوده است و بعد از انقلاب به حوزه هنری می پیوندند.که همان زمان هم منتقدانی در خور توجه داشته است.و چند سالی هم هست که به دامان اسرائیل افتاده است.
اما هدف این یادآوری شخصیت مخملباف نیست. مخملباف هم پلی برای رسیدن به تفکری است که لایه های فراماسونری و همچنین قبح زدایی از رفتارهای ارزشی در سینمای ایران را داراست.
جایی که در احکام اسلامی هرگونه تشبه مرد به زن و بالعکس را حرام می دانند و این حکم برگرفته از آیات و روایات و احادیث است، حال یک بازیگر با وقاحت هرچه تمام تر افتخار خود را بازی کردن در نقش مقابل می داند . و دیگری آرزویش پیشنهاد یک کارگردان به او برای ایفای نقش یک زن…
اگر به گفته عبدی بازیگر زن میانسال نداریم، اما تا بخواهید زنان و دخترانی را داریم که شوق بازیگر شدن دارند و هنر گریمو میتواند روی آنها نمایش داده شود.(بر خلاف سریال کیمیا) و در این صورت جایی برای تنابنده ها و امیر حسین رستمی ها در این کاراکتر باقی نمی ماند.
و اگر بازیگر مردی نداریم که بتواند نقش میانسالی و پیری ایفا کند پس امثال عبدی و … در عرصه هنر چه میکنند.
آیا این غیر از نفوذ در سینما است که مرحوم فرج الله سلحشور چند سال قبل مطرح کرد و مورد انتقاد دوست و دشمن قرار گرفت؟
حال باید پرسید تفکر مسئولین فرهنگی ما در کجای این پازل قرار دارد. آیا موافق این رفتارها هستند و یا اینکه آنها هم جزو منتقدین این حرکت ضد دینی و سخیف هستند؟
اگر وجه اول یعنی موافقتشان را ببینیم مصداق مخالفت صریح آنها با احکام اسلامی است. و اصل مسئولیتشان زیر سوال می رود و اگر وجه دوم را بگیریم یعنی نفوذ را جدی نپنداشته اند وگرنه در هر صورت جلوی تکرار این رفتارها گرفته میشد.
سید رسول زهرائی
انتهای پیام/
افراطی ها، خواب زده ها و خوابم میاد آثار دیگری بودند که اکبر عبدی در آنها یک زن بود.
و عبدی در پاسخ به سوالات از چرایی حضورش در نقش مادران در برنامه ی هفت گفت: یکی از دلایل این اتفاق می تواند کمبود بازیگر زن در مقطع سنی مادران باشد
بازیگرانی چون مهران رجبی، سپند امیرسلیمانی، نادر سلیمانی ، امیر حسین رستمی، مهران غفوریان، فرهاد آئیش، جواد رضویان ، امین حیایی ، حسین یاری، مجید صالحی، سعید پور صمیمی، رامین ناصر نصیر، ارژنگ امیر فضلی، سیاوش قاسمی و رضا شفیعی جم و محسن تنابنده هم شانس خود را برای ایفای این نقش امتحان کردند.
اما این سکه روی دیگر دارد:
وقتی مردهای سینما زن می شوند، و افتخارشان، آزمودن هنر خود و هنر گریمورشان در تبدیل یه مرد کامل به یک زن طناز است، زنان هم برای عقب نماندن از این قافله به رقابت به مردان بر می خیزند.
اگر به عقب برگردیم، لیلا حاتمی در کودکی در فیلم کمال الملک در نقش یک پسر حاضر شد و بعد از آن آزیتا حاجیان در سریال پر منتقد «ساعت شنی» اقدام به بازی در نقش یک مرد را نمود.
آزاده زارعی و شایسته ایرانی رویا تیموریان و فاطمه گودرزی هم از این سو نقش مردها را بازی کرده اند.
با همه احترامی که برای هنرمندی جناب آقای اکبر عبدی قائلم، باز جای سوال هست که چرا با وجود اینکه زنان و مردان زیادی در سینمای ایران در سنین میانسالی قرار دارند و یا حتی میانسالی راهم پشت سر گذاشته اند، باز حرف از کمبود بازیگر زن در این سن می زنند؟
و چرا با وجود امثال آقای عبدی که میتوانند نقش یک مرد میانسال را با هنرمندی هر چه تمام تر خود ایفا کنند، افرادی نظیر فاطمه گودرزی باید جور مرد بودن را بکشند؟
همه این تاریخچه را برای این آوردیم چون طی چند روز اخیر باز بازار تست گریم بازیگران مرد در نقش زن، و بازیگران زن در نقش مرد داغ داغ شده و شبکه های مجازی هم به سرعت در پی انتشار آن برآمده اند.
مونا فرجاد
باز به پاراگراف اول بر میگردیم. اولین تئوریسین این کاراکتر بعد از انقلاب، محسن مخملباف است که سوابق وی کاملا مشخص است.
مخملباف قبل از انقلاب ، عضو سازمان مجاهدین بوده است و بعد از انقلاب به حوزه هنری می پیوندند.که همان زمان هم منتقدانی در خور توجه داشته است.و چند سالی هم هست که به دامان اسرائیل افتاده است.
اما هدف این یادآوری شخصیت مخملباف نیست. مخملباف هم پلی برای رسیدن به تفکری است که لایه های فراماسونری و همچنین قبح زدایی از رفتارهای ارزشی در سینمای ایران را داراست.
جایی که در احکام اسلامی هرگونه تشبه مرد به زن و بالعکس را حرام می دانند و این حکم برگرفته از آیات و روایات و احادیث است، حال یک بازیگر با وقاحت هرچه تمام تر افتخار خود را بازی کردن در نقش مقابل می داند . و دیگری آرزویش پیشنهاد یک کارگردان به او برای ایفای نقش یک زن…
اگر به گفته عبدی بازیگر زن میانسال نداریم، اما تا بخواهید زنان و دخترانی را داریم که شوق بازیگر شدن دارند و هنر گریمو میتواند روی آنها نمایش داده شود.(بر خلاف سریال کیمیا) و در این صورت جایی برای تنابنده ها و امیر حسین رستمی ها در این کاراکتر باقی نمی ماند.
و اگر بازیگر مردی نداریم که بتواند نقش میانسالی و پیری ایفا کند پس امثال عبدی و … در عرصه هنر چه میکنند.
آیا این غیر از نفوذ در سینما است که مرحوم فرج الله سلحشور چند سال قبل مطرح کرد و مورد انتقاد دوست و دشمن قرار گرفت؟
حال باید پرسید تفکر مسئولین فرهنگی ما در کجای این پازل قرار دارد. آیا موافق این رفتارها هستند و یا اینکه آنها هم جزو منتقدین این حرکت ضد دینی و سخیف هستند؟
اگر وجه اول یعنی موافقتشان را ببینیم مصداق مخالفت صریح آنها با احکام اسلامی است. و اصل مسئولیتشان زیر سوال می رود و اگر وجه دوم را بگیریم یعنی نفوذ را جدی نپنداشته اند وگرنه در هر صورت جلوی تکرار این رفتارها گرفته میشد.
سید رسول زهرائی
انتهای پیام/
افراطی ها، خواب زده ها و خوابم میاد آثار دیگری بودند که اکبر عبدی در آنها یک زن بود.
,و عبدی در پاسخ به سوالات از چرایی حضورش در نقش مادران در برنامه ی هفت گفت: یکی از دلایل این اتفاق می تواند کمبود بازیگر زن در مقطع سنی مادران باشد
,بازیگرانی چون مهران رجبی، سپند امیرسلیمانی، نادر سلیمانی ، امیر حسین رستمی، مهران غفوریان، فرهاد آئیش، جواد رضویان ، امین حیایی ، حسین یاری، مجید صالحی، سعید پور صمیمی، رامین ناصر نصیر، ارژنگ امیر فضلی، سیاوش قاسمی و رضا شفیعی جم و محسن تنابنده هم شانس خود را برای ایفای این نقش امتحان کردند.
,
, , اما این سکه روی دیگر دارد:
, اما این سکه روی دیگر دارد:,وقتی مردهای سینما زن می شوند، و افتخارشان، آزمودن هنر خود و هنر گریمورشان در تبدیل یه مرد کامل به یک زن طناز است، زنان هم برای عقب نماندن از این قافله به رقابت به مردان بر می خیزند.
,
, , اگر به عقب برگردیم، لیلا حاتمی در کودکی در فیلم کمال الملک در نقش یک پسر حاضر شد و بعد از آن آزیتا حاجیان در سریال پر منتقد «ساعت شنی» اقدام به بازی در نقش یک مرد را نمود.
,آزاده زارعی و شایسته ایرانی رویا تیموریان و فاطمه گودرزی هم از این سو نقش مردها را بازی کرده اند.
,
, , با همه احترامی که برای هنرمندی جناب آقای اکبر عبدی قائلم، باز جای سوال هست که چرا با وجود اینکه زنان و مردان زیادی در سینمای ایران در سنین میانسالی قرار دارند و یا حتی میانسالی راهم پشت سر گذاشته اند، باز حرف از کمبود بازیگر زن در این سن می زنند؟
,
, , و چرا با وجود امثال آقای عبدی که میتوانند نقش یک مرد میانسال را با هنرمندی هر چه تمام تر خود ایفا کنند، افرادی نظیر فاطمه گودرزی باید جور مرد بودن را بکشند؟
,همه این تاریخچه را برای این آوردیم چون طی چند روز اخیر باز بازار تست گریم بازیگران مرد در نقش زن، و بازیگران زن در نقش مرد داغ داغ شده و شبکه های مجازی هم به سرعت در پی انتشار آن برآمده اند.
,
, , مونا فرجاد
, مونا فرجاد ,باز به پاراگراف اول بر میگردیم. اولین تئوریسین این کاراکتر بعد از انقلاب، محسن مخملباف است که سوابق وی کاملا مشخص است.
,مخملباف قبل از انقلاب ، عضو سازمان مجاهدین بوده است و بعد از انقلاب به حوزه هنری می پیوندند.که همان زمان هم منتقدانی در خور توجه داشته است.و چند سالی هم هست که به دامان اسرائیل افتاده است.
,اما هدف این یادآوری شخصیت مخملباف نیست. مخملباف هم پلی برای رسیدن به تفکری است که لایه های فراماسونری و همچنین قبح زدایی از رفتارهای ارزشی در سینمای ایران را داراست.
,جایی که در احکام اسلامی هرگونه تشبه مرد به زن و بالعکس را حرام می دانند و این حکم برگرفته از آیات و روایات و احادیث است، حال یک بازیگر با وقاحت هرچه تمام تر افتخار خود را بازی کردن در نقش مقابل می داند . و دیگری آرزویش پیشنهاد یک کارگردان به او برای ایفای نقش یک زن…
,اگر به گفته عبدی بازیگر زن میانسال نداریم، اما تا بخواهید زنان و دخترانی را داریم که شوق بازیگر شدن دارند و هنر گریمو میتواند روی آنها نمایش داده شود.(بر خلاف سریال کیمیا) و در این صورت جایی برای تنابنده ها و امیر حسین رستمی ها در این کاراکتر باقی نمی ماند.
,و اگر بازیگر مردی نداریم که بتواند نقش میانسالی و پیری ایفا کند پس امثال عبدی و … در عرصه هنر چه میکنند.
,آیا این غیر از نفوذ در سینما است که مرحوم فرج الله سلحشور چند سال قبل مطرح کرد و مورد انتقاد دوست و دشمن قرار گرفت؟
,حال باید پرسید تفکر مسئولین فرهنگی ما در کجای این پازل قرار دارد. آیا موافق این رفتارها هستند و یا اینکه آنها هم جزو منتقدین این حرکت ضد دینی و سخیف هستند؟
,اگر وجه اول یعنی موافقتشان را ببینیم مصداق مخالفت صریح آنها با احکام اسلامی است. و اصل مسئولیتشان زیر سوال می رود و اگر وجه دوم را بگیریم یعنی نفوذ را جدی نپنداشته اند وگرنه در هر صورت جلوی تکرار این رفتارها گرفته میشد.
,سید رسول زهرائی
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه