دست‌به‌دست شدن کاسه چه‌کنم چه‌کنم‌ها در مازندران/ سرمایه دریا و طبیعت زیبای مازندران در چوب حراج دولت/ این بی‌تفاوتی تا چه زمانی باید ادامه یابد؟!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، طرح دریا هر ساله در استان مازندران دردسری جدی برای مسئولان استانی است.

دردسر به این دلیل که از زمان مطرح شدن فعالیت دریا در استان طی سال‌های اخیر، مسئولان استانی کاسه چه‌کنم چه‌کنم دست می‎گیرند و این روند نیز هر ساله ادامه پیدا می‎کند.

از ابتدای سال این کاسه چه‌کنم چه‌کنم در ارتباط با پرداخت بخشی از بدهی ناجیان غریق شروع می‎شود تا نحوه مدیریت و نظارت در سطح دریا! کاسه چه‌کنم چه‌کنم طرح دریای امسال مازندران در ارتباط با پرداخت حقوق شهریورماه ناجیان غریق است.

ریشه واقعیت تلخ مشکلات

اگر مسئولان مازندران سال‌های سال است که از ماه‌ها قبل از آغاز فصل گرما دچار استرس و دلشوره طرح‌های دریا می‌شوند، به دلیل تهی بودن دستشان از اعتبارات و امکانات ملی برای خدمات‌دهی به بزرگترین حجم مسافران و مشتاقان دریا و طبیعت زنده و جذاب این استان است.

نباید از انصاف فاصله گرفت که مسئولان مازندران تا حدی که از دست و توان مدیریتی‌شان برمی‌آید، تلاش دارند تا از عهده این مسئولیت خطیر برآیند، اما وقتی مدیران ارشد کشور برای بزرگ‌ترین پروژه ملی، که مسافرت بیش از 20میلیون ایرانی به مازندران برای استفاده از دریا و طبیعت هستند، فکری نمی‌کنند و مسئولان مازندران ناچار از اعتبارات استانی خود برای این پروژه ملی هزینه می‌کنند که آنهم در قیاس با آمار مسافران به هیچ جایی نمی‌رسد، چه انتظاری می‌توان داشت؟!

دولت یکبار و برای همیشه باید تکلیف خود را با این مسئله مهم روشن کند. باید بگوید که آیا می‌خواهد هموطنان‌مان در سفر به مازندران و استفاده از دریا و طبیعت زیبای این استان، رضایت‌مندی داشته باشند و یا خیر؟.

باید اعتراف کرد به استناد سال‌های سال، که وضع به همین منوال بوده، نه مهمانان و نه میزبان راضی نبودند، و اگر بخواهد اوضاع به همین روال ادامه یابد، سطح نارضایی بیشتر از این هم خواهد شد.

مسئولان استانی بعد از اتمام تعطیلات و پساتعطیلات تازه و با شروع جلسات طرح دریا یادشان آمد که در سال جاری هم به ناجیان غریق احتیاج دارند و در استانداری مازندران گرد هم آمدند و با افتخار اعلام کردند که حقوق شهریورماه ناجیان غریق تامین اعتبار شده و یک هفته دیگر پرداخت می‎شود.

بی‌توجهی مدیران کشور و خجلت مسئولان مازندران

وقتی از سوی مدیران ارشد کشور شتر دیدی، ندیدی رخ دهد، این مسئولان استانی مازندران هستند که باید جور آنها را با خجالت بکشند.

کاسه چه‌کنم چه‌کنم مسئولان استان مازندران، به این نقیصه بزرگ برمی‌گردد. در همین ارتباط است که ایرج ولی‎پور، معاون برنامه‌ریزی استانداری مازندران، می‌گوید: در سبد بودجه‌ای استانداری مازندران اعتباری برای پرداخت حقوق ناجیان غریق در استان در نظر گرفته نشد.

وی با تکرار صحبت‌های مسئولان قبلی و فعلی استانداری مازندران و بسیاری از کارشناسان استانی بیان کرد: اعتبارات طرح دریا در استان مازندران باید از منابع ملی تامین شود.

کاسه چه‌کنم چه‌کنم در ارتباط با طرح دریا توسط صالح‌زاده، مدیرکل امور شهرداری‌های مازندران هم اینگونه مطرح شد: مدت زمان قرارداد طرح‌های دریا در مازندران ناکافی است و به همین دلیل پیمانکاران چندان رغبتی به سرمایه‌گذاری در کنار دریا ندارند.

مهران حسنی معاون میراث فرهنگی و گردشگری مازندران نیز در ادامه به دخالت سایر دستگاه‌های اجرایی در نرخ‌گذاری طرح‌های ساحلی دریا در استان اشاره کرد و گفت: منابع طبیعی، شهرداری‌ها و اعضای شورای شهر در کار این ارگان در ارتباط با نرخ‌گذاری دخالت می‌کنند.

وی خاطرنشان کرد: نه تنها این ارگان‎ها در نرخ‌گذاری دخالت می‌کنند، بلکه در صدور مجوز هم ردپای برخی ادارات که بی‌ارتباط با این حوزه هستند نیز دیده می‌شود.

اما چه‌کنم چه‌کنمِ دیگر مربوط به معاون سیاسی استاندار مازندران است که از لزوم شناسنامه‌دار شدن ناجیان غریق در استان مازندران خبر داد.

و این چه‌کنم چه‌کنم‌ها، که از سال‌های قبل به امسال رسید، تا زمانی که به‌طور اساسی و در سطح ملی مورد توجه و برنامه‌ریزی قرار نگیرد، همچنان ادامه خواهد داشت که در آن‌صورت باید گفت: تا چه‌کنم چه‌کنم بعدی خدانگهدار...

انتهای پیام/