به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبکه اطلاع رسانی مرصاد؛ یادداشت - مسلم معین: پیگیر این موضوع بودم که در بلبشو ماجرای شهرداری و بست نشستن شهردار عزل شده کرمانشاه روی صندلی عاریه اش و بعد از آن در ماجرای تکرار اشتباه شورای شهر کرمانشاه در انتخاب یک شهردار سیاسی! که من اسم آن را افتادن از چاله حزب خانوادگی به چاه حزب پیمانکارها می گذارم؛ از استاندار کرمانشاه بخواهم درست مثل یک نیروی بومی برای مردم کرمانشاه دل سوزی و نقش آفرینی کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبکه اطلاع رسانی مرصاد,
اینکه ایشان پیشتر در جلسه شورای اشتغال استانداری بیان کرده بود که هنوز مردم اثر مثبتی از حضورش در کرمانشاه ندیده اند و البته در همان جلسه برای مرگ یک جوان بیکار دقایقی گریسته بود نیز بیشتر مرا امیدوار می کرد آقای رازانی انگیزه جبران مافات داشته باشد... گرچه قبلا شنیده بودم که ایشان کمی هم کند کار است و آرام حرکت می کند.
اما زمانی که شنیدم همان استاندار غمگین از بی اثری خویش!! روزهای زیادی از سال جدید "اقدام و عمل" را در مرخصی و دور از محل کار به سر برده است، گویی وصف مادری را میشنیدم که آب در شیر نوزادش می ریزد.
حال اینکه این غش در معامله از سر نا مهربانی است یا کم شیری مادر، قضاوت نمی کنم.... اینکه آقای رازانی بخواهد در استان کرمانشاه تا پانزدهم فروردین ماه در مرخصی باشد و بعد هم جسته و گریخته جلساتی را برگزار کند هیچ سنخیتی با مشکلات تلنبار شده کرمانشاه و آمار های سربه فلک کشیده بیکاری و بیماری و طلاق و ... در این دیار ندارد.
اینکه آقای استاندار در جلسات شورای حل معضلات کرمانشاه بنشیند و به جای درآوردن اشک مدیران اقتصادی که نمودی از حضورشان در کرمانشاه دیده نمی شود، خودش اشک بریزد و گریه کند چیزی عاید کرمانشاه نمی شود.
اگر آقای رازانی بعد از برکناری اولین استاندار ناکار آمد دولت تدبیر و امید در کرمانشاه [که امروز مسئولیت یک مجموعه مرتبط با اتومبیل رانی را به او داده اند] روزهای متوالی در تعطیلات به مهمانهای شخصیش برسد، بقایای میراث به جای مانده از سلفش برای او دردسر خواهد داشت و ممکن است این میراث به زودی به وارث بعدی منتقل شود.
امروز که حدودا یک سال از دولت یازدهم باقی مانده است، کرمانشاه جز بی ثباتی مدیریت چه در سطح استانداری و معاونین استاندار و چه در حوزه مدیریت شهری چیزی ندیده است و به نظر نمی رسد که سبک مدیریت آقای رازانی (اگر بخواهد چنین پایدار بماند) نای رویارویی با دردهای کرمانشاه را داشته باشد.
مردم استان کرمانشاه ممکن است فراموش کنند که در سالهای موسوم به اعتدال، رئیس جمهور کشور چه در ایام تبلیغات انتخاباتی و چه در ایام مسند نشینی، هنوز برای سفر به کرمانشاه فرصت نداشته است و حتی وزیر کشورش هم برای معرفی دو استاندار طی دو سال نیم گذشته زحمت سفر به کرمانشاه را به خود نداده است... اما هرگز فراموش نخواهند کرد که در این سالها به جای پروژه های کلان و طرح های بزرگ گره گشا سهم آنها فقط رقم های کلان و بی سابقه بیکاری بوده است.
به آقای استاندار از جایگاه یک اهل رسانه توصیه می کنم به جای رفتن به مرخصی های طولانی و یا اسکان دادن خانواده خویش در پایتخت کمی با انرژی تر فرماندار خود را برای خیابانهایی که اخیرا از سقوط مرگ بار دختر بچه در کانال تا هفت تیر کشی آزادانه دیده است، مواخذه کند.
حزب سیاسی خانوادگی را برای به بازی گرفتن قانون در ماجرای عزل شهردار پیش چشم مردم به چالش بکشد و از شورای شهر برای تداوم انتخاب های سیاست زده که روند توسعه شهری را متوقف می کند توضیح بخواهد...
مدیران اقتصادیش را به خاطر حرکت چهار نعل آمار بیکاری استیضاح کند و در جلسات شورای اداری و اشتغال و ...
مدیران ارشد استان را به تحرک وا دارد، بگریاند و یا حتی برای همیشه مرخص کند نه اینکه خودش بگرید یا از کار مرخص باشد...
اینکه ایشان پیشتر در جلسه شورای اشتغال استانداری بیان کرده بود که هنوز مردم اثر مثبتی از حضورش در کرمانشاه ندیده اند و البته در همان جلسه برای مرگ یک جوان بیکار دقایقی گریسته بود نیز بیشتر مرا امیدوار می کرد آقای رازانی انگیزه جبران مافات داشته باشد... گرچه قبلا شنیده بودم که ایشان کمی هم کند کار است و آرام حرکت می کند.
اما زمانی که شنیدم همان استاندار غمگین از بی اثری خویش!! روزهای زیادی از سال جدید "اقدام و عمل" را در مرخصی و دور از محل کار به سر برده است، گویی وصف مادری را میشنیدم که آب در شیر نوزادش می ریزد.
حال اینکه این غش در معامله از سر نا مهربانی است یا کم شیری مادر، قضاوت نمی کنم.... اینکه آقای رازانی بخواهد در استان کرمانشاه تا پانزدهم فروردین ماه در مرخصی باشد و بعد هم جسته و گریخته جلساتی را برگزار کند هیچ سنخیتی با مشکلات تلنبار شده کرمانشاه و آمار های سربه فلک کشیده بیکاری و بیماری و طلاق و ... در این دیار ندارد.
اینکه آقای استاندار در جلسات شورای حل معضلات کرمانشاه بنشیند و به جای درآوردن اشک مدیران اقتصادی که نمودی از حضورشان در کرمانشاه دیده نمی شود، خودش اشک بریزد و گریه کند چیزی عاید کرمانشاه نمی شود.
اگر آقای رازانی بعد از برکناری اولین استاندار ناکار آمد دولت تدبیر و امید در کرمانشاه [که امروز مسئولیت یک مجموعه مرتبط با اتومبیل رانی را به او داده اند] روزهای متوالی در تعطیلات به مهمانهای شخصیش برسد، بقایای میراث به جای مانده از سلفش برای او دردسر خواهد داشت و ممکن است این میراث به زودی به وارث بعدی منتقل شود.
امروز که حدودا یک سال از دولت یازدهم باقی مانده است، کرمانشاه جز بی ثباتی مدیریت چه در سطح استانداری و معاونین استاندار و چه در حوزه مدیریت شهری چیزی ندیده است و به نظر نمی رسد که سبک مدیریت آقای رازانی (اگر بخواهد چنین پایدار بماند) نای رویارویی با دردهای کرمانشاه را داشته باشد.
مردم استان کرمانشاه ممکن است فراموش کنند که در سالهای موسوم به اعتدال، رئیس جمهور کشور چه در ایام تبلیغات انتخاباتی و چه در ایام مسند نشینی، هنوز برای سفر به کرمانشاه فرصت نداشته است و حتی وزیر کشورش هم برای معرفی دو استاندار طی دو سال نیم گذشته زحمت سفر به کرمانشاه را به خود نداده است... اما هرگز فراموش نخواهند کرد که در این سالها به جای پروژه های کلان و طرح های بزرگ گره گشا سهم آنها فقط رقم های کلان و بی سابقه بیکاری بوده است.
به آقای استاندار از جایگاه یک اهل رسانه توصیه می کنم به جای رفتن به مرخصی های طولانی و یا اسکان دادن خانواده خویش در پایتخت کمی با انرژی تر فرماندار خود را برای خیابانهایی که اخیرا از سقوط مرگ بار دختر بچه در کانال تا هفت تیر کشی آزادانه دیده است، مواخذه کند.
حزب سیاسی خانوادگی را برای به بازی گرفتن قانون در ماجرای عزل شهردار پیش چشم مردم به چالش بکشد و از شورای شهر برای تداوم انتخاب های سیاست زده که روند توسعه شهری را متوقف می کند توضیح بخواهد...
مدیران اقتصادیش را به خاطر حرکت چهار نعل آمار بیکاری استیضاح کند و در جلسات شورای اداری و اشتغال و ...
مدیران ارشد استان را به تحرک وا دارد، بگریاند و یا حتی برای همیشه مرخص کند نه اینکه خودش بگرید یا از کار مرخص باشد...
اینکه ایشان پیشتر در جلسه شورای اشتغال استانداری بیان کرده بود که هنوز مردم اثر مثبتی از حضورش در کرمانشاه ندیده اند و البته در همان جلسه برای مرگ یک جوان بیکار دقایقی گریسته بود نیز بیشتر مرا امیدوار می کرد آقای رازانی انگیزه جبران مافات داشته باشد... گرچه قبلا شنیده بودم که ایشان کمی هم کند کار است و آرام حرکت می کند.
اما زمانی که شنیدم همان استاندار غمگین از بی اثری خویش!! روزهای زیادی از سال جدید "اقدام و عمل" را در مرخصی و دور از محل کار به سر برده است، گویی وصف مادری را میشنیدم که آب در شیر نوزادش می ریزد.
حال اینکه این غش در معامله از سر نا مهربانی است یا کم شیری مادر، قضاوت نمی کنم.... اینکه آقای رازانی بخواهد در استان کرمانشاه تا پانزدهم فروردین ماه در مرخصی باشد و بعد هم جسته و گریخته جلساتی را برگزار کند هیچ سنخیتی با مشکلات تلنبار شده کرمانشاه و آمار های سربه فلک کشیده بیکاری و بیماری و طلاق و ... در این دیار ندارد.
اینکه آقای استاندار در جلسات شورای حل معضلات کرمانشاه بنشیند و به جای درآوردن اشک مدیران اقتصادی که نمودی از حضورشان در کرمانشاه دیده نمی شود، خودش اشک بریزد و گریه کند چیزی عاید کرمانشاه نمی شود.
اگر آقای رازانی بعد از برکناری اولین استاندار ناکار آمد دولت تدبیر و امید در کرمانشاه [که امروز مسئولیت یک مجموعه مرتبط با اتومبیل رانی را به او داده اند] روزهای متوالی در تعطیلات به مهمانهای شخصیش برسد، بقایای میراث به جای مانده از سلفش برای او دردسر خواهد داشت و ممکن است این میراث به زودی به وارث بعدی منتقل شود.
امروز که حدودا یک سال از دولت یازدهم باقی مانده است، کرمانشاه جز بی ثباتی مدیریت چه در سطح استانداری و معاونین استاندار و چه در حوزه مدیریت شهری چیزی ندیده است و به نظر نمی رسد که سبک مدیریت آقای رازانی (اگر بخواهد چنین پایدار بماند) نای رویارویی با دردهای کرمانشاه را داشته باشد.
مردم استان کرمانشاه ممکن است فراموش کنند که در سالهای موسوم به اعتدال، رئیس جمهور کشور چه در ایام تبلیغات انتخاباتی و چه در ایام مسند نشینی، هنوز برای سفر به کرمانشاه فرصت نداشته است و حتی وزیر کشورش هم برای معرفی دو استاندار طی دو سال نیم گذشته زحمت سفر به کرمانشاه را به خود نداده است... اما هرگز فراموش نخواهند کرد که در این سالها به جای پروژه های کلان و طرح های بزرگ گره گشا سهم آنها فقط رقم های کلان و بی سابقه بیکاری بوده است.
به آقای استاندار از جایگاه یک اهل رسانه توصیه می کنم به جای رفتن به مرخصی های طولانی و یا اسکان دادن خانواده خویش در پایتخت کمی با انرژی تر فرماندار خود را برای خیابانهایی که اخیرا از سقوط مرگ بار دختر بچه در کانال تا هفت تیر کشی آزادانه دیده است، مواخذه کند.
حزب سیاسی خانوادگی را برای به بازی گرفتن قانون در ماجرای عزل شهردار پیش چشم مردم به چالش بکشد و از شورای شهر برای تداوم انتخاب های سیاست زده که روند توسعه شهری را متوقف می کند توضیح بخواهد...
مدیران اقتصادیش را به خاطر حرکت چهار نعل آمار بیکاری استیضاح کند و در جلسات شورای اداری و اشتغال و ...
مدیران ارشد استان را به تحرک وا دارد، بگریاند و یا حتی برای همیشه مرخص کند نه اینکه خودش بگرید یا از کار مرخص باشد...
اینکه ایشان پیشتر در جلسه شورای اشتغال استانداری بیان کرده بود که هنوز مردم اثر مثبتی از حضورش در کرمانشاه ندیده اند و البته در همان جلسه برای مرگ یک جوان بیکار دقایقی گریسته بود نیز بیشتر مرا امیدوار می کرد آقای رازانی انگیزه جبران مافات داشته باشد... گرچه قبلا شنیده بودم که ایشان کمی هم کند کار است و آرام حرکت می کند.
اما زمانی که شنیدم همان استاندار غمگین از بی اثری خویش!! روزهای زیادی از سال جدید "اقدام و عمل" را در مرخصی و دور از محل کار به سر برده است، گویی وصف مادری را میشنیدم که آب در شیر نوزادش می ریزد.
حال اینکه این غش در معامله از سر نا مهربانی است یا کم شیری مادر، قضاوت نمی کنم.... اینکه آقای رازانی بخواهد در استان کرمانشاه تا پانزدهم فروردین ماه در مرخصی باشد و بعد هم جسته و گریخته جلساتی را برگزار کند هیچ سنخیتی با مشکلات تلنبار شده کرمانشاه و آمار های سربه فلک کشیده بیکاری و بیماری و طلاق و ... در این دیار ندارد.
اینکه آقای استاندار در جلسات شورای حل معضلات کرمانشاه بنشیند و به جای درآوردن اشک مدیران اقتصادی که نمودی از حضورشان در کرمانشاه دیده نمی شود، خودش اشک بریزد و گریه کند چیزی عاید کرمانشاه نمی شود.
اگر آقای رازانی بعد از برکناری اولین استاندار ناکار آمد دولت تدبیر و امید در کرمانشاه [که امروز مسئولیت یک مجموعه مرتبط با اتومبیل رانی را به او داده اند] روزهای متوالی در تعطیلات به مهمانهای شخصیش برسد، بقایای میراث به جای مانده از سلفش برای او دردسر خواهد داشت و ممکن است این میراث به زودی به وارث بعدی منتقل شود.
امروز که حدودا یک سال از دولت یازدهم باقی مانده است، کرمانشاه جز بی ثباتی مدیریت چه در سطح استانداری و معاونین استاندار و چه در حوزه مدیریت شهری چیزی ندیده است و به نظر نمی رسد که سبک مدیریت آقای رازانی (اگر بخواهد چنین پایدار بماند) نای رویارویی با دردهای کرمانشاه را داشته باشد.
مردم استان کرمانشاه ممکن است فراموش کنند که در سالهای موسوم به اعتدال، رئیس جمهور کشور چه در ایام تبلیغات انتخاباتی و چه در ایام مسند نشینی، هنوز برای سفر به کرمانشاه فرصت نداشته است و حتی وزیر کشورش هم برای معرفی دو استاندار طی دو سال نیم گذشته زحمت سفر به کرمانشاه را به خود نداده است... اما هرگز فراموش نخواهند کرد که در این سالها به جای پروژه های کلان و طرح های بزرگ گره گشا سهم آنها فقط رقم های کلان و بی سابقه بیکاری بوده است.
به آقای استاندار از جایگاه یک اهل رسانه توصیه می کنم به جای رفتن به مرخصی های طولانی و یا اسکان دادن خانواده خویش در پایتخت کمی با انرژی تر فرماندار خود را برای خیابانهایی که اخیرا از سقوط مرگ بار دختر بچه در کانال تا هفت تیر کشی آزادانه دیده است، مواخذه کند.
حزب سیاسی خانوادگی را برای به بازی گرفتن قانون در ماجرای عزل شهردار پیش چشم مردم به چالش بکشد و از شورای شهر برای تداوم انتخاب های سیاست زده که روند توسعه شهری را متوقف می کند توضیح بخواهد...
مدیران اقتصادیش را به خاطر حرکت چهار نعل آمار بیکاری استیضاح کند و در جلسات شورای اداری و اشتغال و ...
مدیران ارشد استان را به تحرک وا دارد، بگریاند و یا حتی برای همیشه مرخص کند نه اینکه خودش بگرید یا از کار مرخص باشد...
,
اینکه ایشان پیشتر در جلسه شورای اشتغال استانداری بیان کرده بود که هنوز مردم اثر مثبتی از حضورش در کرمانشاه ندیده اند و البته در همان جلسه برای مرگ یک جوان بیکار دقایقی گریسته بود نیز بیشتر مرا امیدوار می کرد آقای رازانی انگیزه جبران مافات داشته باشد... گرچه قبلا شنیده بودم که ایشان کمی هم کند کار است و آرام حرکت می کند.
,,
اما زمانی که شنیدم همان استاندار غمگین از بی اثری خویش!! روزهای زیادی از سال جدید "اقدام و عمل" را در مرخصی و دور از محل کار به سر برده است، گویی وصف مادری را میشنیدم که آب در شیر نوزادش می ریزد.
,,
حال اینکه این غش در معامله از سر نا مهربانی است یا کم شیری مادر، قضاوت نمی کنم.... اینکه آقای رازانی بخواهد در استان کرمانشاه تا پانزدهم فروردین ماه در مرخصی باشد و بعد هم جسته و گریخته جلساتی را برگزار کند هیچ سنخیتی با مشکلات تلنبار شده کرمانشاه و آمار های سربه فلک کشیده بیکاری و بیماری و طلاق و ... در این دیار ندارد.
,,
اینکه آقای استاندار در جلسات شورای حل معضلات کرمانشاه بنشیند و به جای درآوردن اشک مدیران اقتصادی که نمودی از حضورشان در کرمانشاه دیده نمی شود، خودش اشک بریزد و گریه کند چیزی عاید کرمانشاه نمی شود.
,,
اگر آقای رازانی بعد از برکناری اولین استاندار ناکار آمد دولت تدبیر و امید در کرمانشاه [که امروز مسئولیت یک مجموعه مرتبط با اتومبیل رانی را به او داده اند] روزهای متوالی در تعطیلات به مهمانهای شخصیش برسد، بقایای میراث به جای مانده از سلفش برای او دردسر خواهد داشت و ممکن است این میراث به زودی به وارث بعدی منتقل شود.
,,
امروز که حدودا یک سال از دولت یازدهم باقی مانده است، کرمانشاه جز بی ثباتی مدیریت چه در سطح استانداری و معاونین استاندار و چه در حوزه مدیریت شهری چیزی ندیده است و به نظر نمی رسد که سبک مدیریت آقای رازانی (اگر بخواهد چنین پایدار بماند) نای رویارویی با دردهای کرمانشاه را داشته باشد.
,,
مردم استان کرمانشاه ممکن است فراموش کنند که در سالهای موسوم به اعتدال، رئیس جمهور کشور چه در ایام تبلیغات انتخاباتی و چه در ایام مسند نشینی، هنوز برای سفر به کرمانشاه فرصت نداشته است و حتی وزیر کشورش هم برای معرفی دو استاندار طی دو سال نیم گذشته زحمت سفر به کرمانشاه را به خود نداده است... اما هرگز فراموش نخواهند کرد که در این سالها به جای پروژه های کلان و طرح های بزرگ گره گشا سهم آنها فقط رقم های کلان و بی سابقه بیکاری بوده است.
,,
به آقای استاندار از جایگاه یک اهل رسانه توصیه می کنم به جای رفتن به مرخصی های طولانی و یا اسکان دادن خانواده خویش در پایتخت کمی با انرژی تر فرماندار خود را برای خیابانهایی که اخیرا از سقوط مرگ بار دختر بچه در کانال تا هفت تیر کشی آزادانه دیده است، مواخذه کند.
,,
حزب سیاسی خانوادگی را برای به بازی گرفتن قانون در ماجرای عزل شهردار پیش چشم مردم به چالش بکشد و از شورای شهر برای تداوم انتخاب های سیاست زده که روند توسعه شهری را متوقف می کند توضیح بخواهد...
,,
مدیران اقتصادیش را به خاطر حرکت چهار نعل آمار بیکاری استیضاح کند و در جلسات شورای اداری و اشتغال و ...
,,
مدیران ارشد استان را به تحرک وا دارد، بگریاند و یا حتی برای همیشه مرخص کند نه اینکه خودش بگرید یا از کار مرخص باشد...
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه