به بهانه ی یک عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ الف رسولپور در توفارقان نوشت : آنچه در این برهه ی تاریخی شاید عیّاران را ه چنین اخلاق و اصولی پایبند می ساخت جوهره ی ایرانی و ملّی بود چیزی که پس از اسلام نیز بسیاری از محقّقان از این خصلت های ایرانیان به نیکی یاد می کردند.همین اخلاق نیکوی عیّاران سبب شده بود تا جمعیت زیادی از ایرانیان به این گروه تاریخی گرایش پیدا کنند و در حلقه ی عیّاران باشند.
     یکی از نیکوترین اخلاق عیّاران در کارزار این بود که خود را پایبند و ملزم می کردند تا بر خصم از پشت ضربه نزنند؛ شاید ننگ چنین پیروزیی بر مرگ قرین با شکست، در مرام آن ها می چربید. این شیوه تنها مختصر به عیّاران نبود؛  « فردوسی» به نظم کشنده ی داستان های پهلوانی در شاهنامه، پیروزی هایی که قرین با نیرنگ بوده باشند را محکوم به رسوایی می داند و همیشه سعی بر این دارد که پهلوانان محبوب را از ننگ این رسوایی تبرئه کند.
     از مطالعه ی این شیوه ی اخلاقی مبارزان تاریخ ایران بر می آید ایرانیان حتی در نبرد با خصم خود را به پایبندی به اصولی معرفی می کردند که بعدها با ظهور اسلام و تایید دستورات اسلام و پیشوایان آن با زندگی ایرانیان آمیخته شد و به عنوان پشتوانه ی ملی ـ اسلامی همواره به رعایت برخی از اصول کارزار اصرار داشتند.
     الگوی مرد آرمانی و شاید پهلوان آرمانی ایرانیان بعدها علی (علیه السلام ) است که به گواه تاریخ کسی در جنگ پشت او را دید و هیچگاه از پس گریختگان از جنگ برای کشتنشان نتاخت. بعدها با اسوه قرار دادن همین الگوی آرمانی مردان الهی و اولیای الهی گونه ای از همین آب و خاک در سیرت پهلوانی و قهرمانی افتخارات بزرگی را به جهان اسلام هدیه کردند.
    حال چه بر سر ما آمده است که در کارزار نبردی که بر علیه ما از سوی دشمنان تحمیل می شود نه تنها دوست را از شمن باز نمی شناسیم بلکه سعی بر این داریم تا خنجر از پشت بر او وارد کنیم؟ دوستانی که به رشادت هایشان آشنا هستیم و با خاطراتشان زیسته ایم و مدیونشان بوده ایم.
     چندی پیش عکسی با عنوان « نماینده ی مجلس در حال کلشف آف کلنز بازی در مجلس» روی صفحه ی یکی از خبر گزاری ها نقش بست. جای حیرت بود که عکسی که گرفته شده بود نه نماینده را در حال بازی کردن و نه وضوح تصویر صفحه ی گوشی این ادّعا را ثابت می کرد. خوشبختانه میراث عیّاران در میان هموطنانمان رخت بر نبسته بود و آنچه بازماندگان عیّاران را به اعتراض وا می داشت تصویری بود که از پشت سر نماینده گرفته شده بود.جال آنکه این نماینده نماینده ای بود که در ایّام ناخوشی احوالش و در حالی که داروهایش روی میزش قرار داشت گرفته شده بود یعنی برهه ای که بسیاری از امثال او مداوا در کشورهای دیگر را بر خود ترجیح می دادند.
     ولی ما نه بازیش را دیدیدم در مجلس و نه مملکت بازیش را، ولی جانبازیش را دیده ایم و نه در ادعای جانبازی خود بلکه در به تصویر کشیدن تمام عزیزان و یارانی که پیش چشمش پرپر شده بود. اگر دستور صریح قرآن (احزاب/58) مبنی بر تهمت نزدن و آبروی همدیگر را را نخوانده ایم و آشنا به آن نیستیم از اصالت ملّی خود دور نباشیم. بر همین اساس بود که رهبر گران ارجمان فرمودند: « اتّهام، آبرو ریزی، یجاد شایعه برای افراد، بر خلاف احکام اسلامی است ... در جامعه ی اسلامی حیثیت افراد نباید مورد تلاعب دست افراد قرار بگیرد که هیچ احساس مسوولیتی نمی کنند آبروی افراد را بردن ـ از مسؤول و غیر مسؤول ـ بر خلاف شرع اسلام و بر خلاف رویه ی اسلامی است.» ..... دوستان را ترور نکنیم.

انتهای پیام/م