هزینه سنگین هندی ها برای زبان انگلیسی/عامل پیشرفت هند زبان انگلیسی نبود مبارزات گاندی بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ قدری ابیانه سفیر سابق ایران در مکزیک و استرالیا در گفتگو با خبرنگار هرمز ، اظهار کرد: هند یکی از ثروتمندترین مستعماره های انگلیس به حساب می آمد وقتی هنوز انقلاب صنعتی به اروپا نرسیده بود، هند کشوری صنعتی محسوب میشد، اما پس از هجوم انگلیسی ها به این کشور، تمام منابع هندی ها به غارت انگلیسی ها رفت و به تعبیر رهبر انقلاب، انگلیس همچو زالویی از خون هند مکید و خود را فربه کرد.

شدت غارتگری و جنایات انگلیس در هند تاجایی است که مایک دیویس کتابی تحت عنوان هولوکاست ویکتوریای متأخر به رشته تحریر در آورد و در آن نقل می کند که در پی اقدامات استعمارگری انگلیس، جمعیتی ما بین 12 تا بیست و نه میلیون شهروند هندی بر اثر قحطی و گرسنگی جان خود را از دست دادند و هنوز که هنوز است می توان آثار فقر و بدبختی را در چهره مردم هند مشاهده کرد.

هند که منبع سرشاری از محصولات کشاورزی بود، جمعیت زیادی از مردمانش را بر اثر قطحی ساختگی انگلیسی ها از دست داد و مردم هند مجبور بودند در کشور خود به انگلیسی ها مالیات داده تا انگلیسی ها از محل همین مالیات سربازان هندی را برای استعمار تمام شهرهای هند در خدمت بگیرند.

اینکه تسلط انگلیسی بر هندوها چه بر سر آنها آورد و آنها برای این تغییرات زبانی و فرهنگی چه هزینه سنگینی را پرداخت کردند، موضوعی است که برای تحلیل بیشتر آن  گفتگویی با محمد حسن قدیری ابیانه دکترای مدیریت استراتژیک داشتیم

سفیر سابق ایران در مکزیک و استرالیا که خود به سه زبان انگلیسی، اسپانیایی و ایتالیایی مسلط بوده و با آن مکالمه میکند، معتقد است آنطور که برخی تصور میکنند، زبان انگلیسی عاملی برای پیشرفت هندوستان نبوده است بلکه اگر مبارزات ضد استعماری گاندی وملت این کشور نبود، هندوستان هرگز پیشرفت نمیکرد. ادامه این گفتگو را پیش رو دارید. 

جناب قدیری با توجه به آخرین صحبتهای رهبر معظم انقلاب که زبان انگلیسی را زبان مطلق علم ندانستند، سخنانی منتشر شد که هند را به عنوان مصداق پیشرفتی حاصل شده از آموختن زبان انگلیسی معرفی کرد، آیا پیشرفت هند حاصل آموختن زبان انگلیسی بود؟

یک زمانی زبان فارسی در هند رایج بود ولی انگلستان با سلطه بر هند توانست زبان خویش را به عنوان زبان دوم به هندی ها بقبولاند اما این تنها یک روی سکه است، چرا که انگلستان از هندی ها به عنوان پیش مرگان انگلستان در تجاوزگری به سایر کشورها استفاده میکرد و حتی در تجاوز به ایران، هندی ها البته به فرماندهی فرماندهان انگلیسی نقشی اساسی داشتند.

درست است که استعمارانگلیس در کشورهای مختلف اعم از شرق وغرب موجب تقویت زبان انگلیسی شد و انگلستان توانست زبان خود را به عنوان زبان دوم در هند رواج دهد، منتهی آنچه باعث پیشرفت هند شد وجود این زبان نبود بلکه مبارزات ضد استعماری گاندی و ملت این کشور بود و اگر استقلال هند از انگلستان حاصل نمیشد هرگز هند پیشرفت نمیکرد.

البته هندیها از تسلط شان به زبان انگلیسی نیز برای پیشرفت استفاده کردند هر چند چین هم هم زمان مستعمره انگلستان بود ولی با بیرون راندن انگلیس و پایان دادن به سلطه آن کشور توانست پیشرفت چشمگیری را تجربه کند، بدون اینکه مانند هند زبانش را تغییر دهد یا اینکه چینی ها بخواند مثل هندی ها انگلیسی صحبت کنند.

مهم تلاش یک ملت برای کار و تلاش و پیشرفت است چرا که اگر یک ملتی خودباور بوده وملتش اهل علم آموزی، کار و تالش و از سوی دیگر قناعت باشند آنچنان اهمیتی پیدا میکنند که زبان آنها نیز در کشورهای دیگر رواج پیدا خواهد کرد.

هزینهای که ملت هند داد تا انگلیسی زبان دوم آنها باشد چه قدر بود؟

انگلستان هزینه های بسیار سنگینی را به کشورها برای تثبیت زبان خویش تحمیل کرده است. جنگها به راه انداخته، کشتارها کرده و غارتها ی بسیاری را صورت داده است. چه مردمان بسیاری که در تجاوزگری انگلیسی ها به هندوستان کشته شدند و چه ثروتهای عظیمی که از این سرزمین با قدمت، توسط انگلیس ها چپاول شده است اما امروز با کاهش اهمیت آمریکا و اروپا در اقتصاد جهانی طبیعتا از اهمیت زبان انگلیسی نیز کاسته میشود.

فرمایشات رهبر معظم انقلاب که نباید انگلیسی، زبان انحصاری آموزشی در آموزش وپرورش کشور باشد این روند اوفول را تقویت میکند. قطعا انگلستان از بابت فرمایشات مقام معظم رهبری عزادار شده است اما اینکه چرا مسئولانی اولا درصدد خدشه وارد کردن به این نظرات بودند و ثانیا چرا چنین مواضعی را بلافاصله بعد از سخنان رهبر معظم انقلاب آن هم به صورت علنی اتخاذ کردند جای سؤال دارد. در این مواضع بیش از اینکه بحث نظر مطرح باشد نوعی همدردی با انگلستان مشاهده میشود، که جای سؤال دارد.

زبان انگلیسی چقدر در پیشرفت به هند کمک کرد؟ اهمیت این زبان در آموزشهای امروز چیست؟

همانطور که بیشتر عنوان کردم پیشرفت هند در اثر وجود این زبان میسر نشد بلکه همت و تلاش خود ملت هند در آن موثر بود و چنانچه هندی ها استقلال پیدا نمیکردند به پیشرفت هم دست نمی یافتند و از طرفی آموختن زبان انگلیسی امر مثبتی است ولی ما نباید آن را به عنوان زبان انحصاری نگاه کنیم وآموزش و پرورش ما هم نباید فقط تعلیم این زبان را در دستور کار خود قرار دهد. بلکه زبان عربی به عنوان زبان قرآن و زبان مشترک مسلمانان باید ترویج شود.

گسترش بیداری اسلامی و حرکت به سمت تمدن بزرگ اسلامی ایجاب می کند که هم در تمام جهان اسلام زبان عربی ترویج شود و هم ما تلاش کنیم زبان فارسی را در جهان ترویج دهیم و در خود آمریکا به زبان اسپانیایی به عنوان زبان دوم می نگرند و کودکان، آن را آموزش میبینند.

چندین کشور در حدود نیم میلیارد جمعیت جهان به زبان اسپانیایی صحبت میکنند و زبان فرانسه نیز اهمیت خود را دارد. مثال در ایتالیا آموزش زبان فرانسه به شدت رایج است البته ما در حال حاضر امکانات آموزش همه زبانها را همچون زبان انگلیسی نداریم، ولی باید زمینه آن را فراهم آوریم تا دانش آموزان و دانشجویان ما به سمت فراگیری دو زبان خارجی بروند، به خصوص با نقشی که انقلاب اسلامی در جهان ایفا میکند و برای ارتباط بهتر با جهانیان وگسترش فرهنگ دینی وارتباطات تجاری تسلط به دو زبان خارجی مرسوم دنیا لازم است.

انتهای پیام/