مهدویت؛ فلسفه بزرگ جهانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای چناران، به مناسبت نزدیک شدن به ولادت با سعادت منجی عالم بشریت حضرت بقیه الله الاعظم خوب است به شبهه ای که انجمن حجتیه و ضد انقلاب مطرح می کند؛ پاسخ داده شود. بعضی ها این روایت را که از پیغمبر اکرم(ص) است و می فرمایند: در هنگام ظهور حضرت مهدی(عج)؛ حضرت زمین را پر از عدالت می کنند؛ همانطوری که زمین در هنگام ظهور پر از ظلم است... بعد از این روایت نتیجه می گیرند که بگذاریم جهان پر از ظلم و گناه شود تا حضرت بیایند. یعنی امر به معروف، تربیت بچه، نماز و روزه تعطیل! هر گونه حرکت اصلاحی باعث تأخیر فرج است!!
یا این روایت را که البته به سندش کاری نداریم که می گوید: هر پرچمی یا به عبارتی هر انقلاب یا جنبشی قبل ظهور حضرت باطل است...( امام صادق (ع) فرمود:هر پرچمی قبل از قیام قائم برافراشته شود، صاحب آن طاغوتی است که در برابر خدا پرستش می شود)
این شبهات در واقع انتظار را که یک استراتژی برای شیعه است در کنار بال سرخ شهادت؛ و أفضل الأعمال إنتظار الفرج را تبدیل میکند به یک ابزار برای هوسرانی و گوشه گیری و آب به آسیاب دشمن ریختن؛ انتظاری که در اون مبارزه با استکبار نیست؛ به داد مظلومان یمن و سوریه و فلسطین رسیدن نیست؛ و دقیقاً آن چیزی است که دشمن می خواهد یا به عبارتی دیگر اسلام آمریکایی که هیأتش شمر زمانه اش را نشناسد و گریه کن و سینه زنش فقط استغاثه کنند امام زمانشان را؛ بدون هیچ عملی و حرکتی!!!
مسأله ظهور حضرت مثل رسیدن میوه است:
یعنی عدم ظهور حضرت علتش این است که دنیا به آن مرحله از قابلیت نرسیده!!
در روایات داریم که: هر موقع 313 نفر پیدا شد حضرت ظهور میکند
اصلاحات و پریشانی ها ظهور را نزدیک می کند!
روشنفکران جهان می گویند: یگانه راه چاره بدبختی های امروز بشر، تشکیل یک حکومت واحد جهانی است.
پس معنی ندارد که بایستیم تا دنیا پر از ظلم و گناه شود تا حضرت بیاید. باید به فکر اصلاح بود تا 313 نفر مرد پیدا شود و این است هدف اصلی انقلاب اسلامی که میخواهد زمینه ساز حاکمیت حق بر تمام جهان با ظهور حضرت باشد...
و این روایت که هر پرچمی قبل قیام حضرت برافراشته شود صاحبش طاغوت است منظورش هر پرچمی که بر علیه امام زمان باشد! چرا که حرکت اصلاحی و انقلابی دقیقاً آن چیزی است که مهیا کننده ظهور است... از آن بالاتر پس حرکت امام حسین(ع) که قبل ظهور حضرت بود و اصلاح؛ مبنای نهضت امام حسین(ع) بود؛ اشتباه است!؟
مهدویت؛ فلسفه بزرگ جهانی
(انبیا 105 وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ ﴿۱۰۵﴾
و در حقیقت در زبور پس از تورات نوشتیم که زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد (۱۰۵)
تشیع یک امر جهانی است؛ در نتیجه مهدویت هم جهانی است.
اَللّهُمَّ اِنّا نَرْغَبُ اِلَیْکَ فى دَوْلَةٍ کَریمَةٍ : تُعِزُّ بِهَا الإسْلامَ وَاَهْلَهُ ، وَتُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وَاَهْلَهُ ، وَتَجْعَلُنا فیها مِنَ الدُّعاةِ اِلى طاعَتِکَ ، وَالْقادَةِ اِلى سَبیلِکَ
در نتیجه انتظاری که معنی انزوا و هوسرانی از آن بیرون بیاید؛ جهانی نمیشود و دردی را هم دوا نمیکند بلکه ظهور را هم به تأخیر می اندازد. ...

انتهای پیام/
سید یحیی حسینی