به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نبض شهر، طبق آخرین تحقیقات مشخص شده است که حدود سه میلیون آمریکایی از گفتار ناروان خویش رنج می برند که در میان آنها افراد مشهوری مانند بیل والتون گوینده مشهور تلویزیون نیز دیده می شوند. اما دلیل این اختلال چیست؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نبض شهر,لکنت بیماری نیست بلکه اختلالی چند وجهی است که فرد را در ابعاد ارتباطی، اجتماعی، عاطفی و حتی روحی روانی نیز درگیر میکند. میزان شیوع این اختلال در جمعیت 1% و نسبت ابتلای جنس مذکر به مونث 4 به 1 است.
,علت قطعی ناروانی گفتار هنوز کشف نشده است ولی به گفته دکتر گیتار یکی از متخصصین حوزه ناروانی گفتار و لکنت، احتمالا به علت نقص های ظریف عصب شناختی در سیستم گفتاری فرد ظاهر می شود که بویژه تحت تاثیر استرس و اضطراب، خود را بیشتر نمایان می سازد.
,علائم آن نیز بیشتر شامل تکرار، کشش، قفل شدگی و به میان پرانی صداها می باشد. سن بروز لکنت معمولا 3 الی 7 سال و مقارن با زمانی است که گفتار کودک شبیه به گفتار بزرگسال میشود.
,جالب است که بدانیم معمولا تا زمانی که کودک به لکنت خویش آگاه نشده و واکنش های منفی مخاطب را دریافت نکرده است علائم ثانویه لکنت مانند شکلکهای چهره و حرکات دست و پا به ندرت ظاهر می شوند؛ این حرکات معمولا در نتیجه تلاش فرد برای بهتر صحبت کردن و متعاقبا اعمال فشار بر سیستم عضلانی گفتاری می باشد.
,نکته مهم این است که در بعضی از کودکان در بازه سنی 3 تا 5 سال، علائمی مشابه لکنت ایجاد می شود که جزئی از روند طبیعی رشد گفتار بوده و از آن بعنوان ناروانی طبیعی گفتار یاد میشود.
,تشخیص ناروانی پاتولوژیک از ناروانی طبیعی امری مهم و خطیر است و به عهده "آسیب شناس گفتار و زبان"(گفتاردرمانگر) می باشد زیرا هرگونه برخورد نامناسب با افراد دارای ناروانی طبیعی گفتار، احتمال بروز لکنت را در افراد مذکور افزایش میدهد.
,شایان ذکر است که حدود 80% افراد دارای لکنت با افزایش سن در حدود دوره نوجوانی بهبود خودبخودی می یابند که در این میان افراد زیر شانس بیشتری دارند :
,1- دخترها
,2-کسانی که سابقه فامیلی از مشکل فوق را ندارند.
,3-افرادی که خود و یا مراقبانشان شخصیت های اضطرابی ندارند.
,4-اشخاصی که اختلالات گفتاری دیگری همراه با لکنت ندارند.
,5-افرادی که به گفتاردرمانی مراجعه می نمایند.
,لازم به ذکر است که حتی در صورتیکه مشکل لکنتی فرد تا بزرگسالی ادامه یابد با اجرای پروتکل های درمانی مناسب و استاندارد مانند دارودرمانی، درمانهای روانشناختی و در صدر آن درمانهای گفتاردرمانی احتمال بهبود مشکل و بهتر بگوییم کنترل علائم لکنت تا حد 90 الی 95 درصد امکان پذیر می باشد.
,دانستن این نکته بسیار مهم است که درمان لکنت به عهده آسیب شناس گفتار و زبان است و در صورت نیاز جهت دارودرمانی، توسط آسیب شناس گفتار و زبان به روانپزشک ارجاع داده می شود.
,در پایان، ذکر این نکته جالب است که بدانیم با چرخش تحقیقات دنیا از مسایل ظاهری و حاشیه ای لکنت به سمت و سوی مسایل عصب شناختی و بیولوژیک در سنوات اخیر امید است که در آینده ای نه چندان دور شاهد درمان قطعی این اختلال پیچیده و چند بعدی باشیم.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه