به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سبلانه، درباره جایگاه ارزشمند و رفیع مجلس شورای اسلامی سخن بسیار گفته شده است اما وقتی کارکرد ادوار مجلس را در ترازوی انصاف بسنجیم مشخص می شود که در همه دوران، شماری از نمایندگان آن طور که باید حق نمایندگی را در قبال موکلین خود ادا نکرده و چه بسا مردم هم در حوزه های انتخابیه برای نشان دادن اعتراض به کارکرد وکلای خود، «نماینده یک بار مصرف» را رقم می زنند؛ پدیده ای که زمینه آن هیچ وقت به درستی ریشه یابی و آسیب شناسی نشده و نیازمند بررسی بیشتر است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سبلانه,بی تردید هیچ شخصی در هر مسئولیتی و به طریق اولی در کسوت نمایندگی مجلس حاضر نیست که در انجام وظیفه خود متهم به کم کاری شود اما عملکرد برخی نمایندگان در ادوار مختلف که اغلب ناشی از سهل انگاری، تنبلی و روزمرگی آنان است این گونه وانمود می کند که وکلای برخی حوزه های انتخابیه گویی از اختیار و حیطه مسئولیت کمتری نسبت به سایر نمایندگان برخوردارند- مطابق قانون اساسی، اختیارات و وظایف نمایندگان مجلس یکسان است- و به تعبیری به اجبار از نقش یک «بازیگر» فعال به جایگاه«تماشاگر» هدایت می شوند.
به عبارتی آنان همواره تمایل دارند تا به جای این که «رهبر» باشند نقش یک«پیرو» را بازی کنند و از این روی است که عناصرباهوش و زیرک که بالذات سعی می کنند تا برای اثبات قدرت و نفوذ خود، «پیروان» کثیری را دور خود جمع کرده و به رخ رقیب بکشند و چه بهتر این روزها در مجلس شورای اسلامی که بازیگران سیاسی آن در فرایند کسب قدرت و تعیین ارکان، دنبال نقش آفرینی افرادی با ویژگی یادشده باشند!
بسیاری از نمایندگانی که در بحبوحه رقابت انتخاباتی با شعارهای پرطمطراق، شخصیتی فعال و پویا از خود به تصویر می کشند، معمولاً در کسوت نمایندگی و در فضای سنگین پارلمان، بی اختیار«خاموش» و مغلوب شده و دوره مسئولیت چهارساله خود را به همین شیوه سپری می کنند؛گویی که روزه سکوت گرفته و همه وظایف نمایندگی را قربانی«مصلحت»خودساخته و زائد می کنند.
صرفنظر از توفیق و شکست فراکسیون ها در انتخابات ارکان مجلس دهم، آنچه که دستمایه این گزارش بدون توجه به مقدمه حاضر شد، رفتارشناسی نمایندگان استان اردبیل در فرایند رقابت انتخاباتی ارکان مجلس(هیئت رئیسه، ترکیب شعب،کمیسیون تحقیق و آئین نامه) است که همین ابتدای امر، قدرت چانه زنی سیاسی خود را بروز دادند و نگرانی از آینده ای که قرار است هر کدام از وکلا، نفوذ خود را در کسب کرسی های مهمی چون ریاست کمیسیون های کلیدی و دهها مسئولیت مهم مرتبط با دستگاههای اجرایی ناشی از وظیفه نمایندگی اثبات کنند.
مردم استان می گویند که آنها وکلای انتخابی را صرفاً به عنوان «تماشاچی» به مجلس نفرستاند بلکه از آنان انتظار دارند که بازیگری موثر و فعال باشند چرا که به گواه گذشته تلخ، نماینده تماشاچی و خاموش، خود عاملی برای تشدید عقب ماندگی استان و عمیق تر شدن زخم های کهنه است.
ممکن است برخی از مخاطبان این گزارش در مقام دفاع از خود بگویند که تقسیم مسئولیت ها در پارلمان خارج از اختیار آنان است،که در پاسخ باید گفت که اتفاقاً تفاوت یک نماینده فعال و موثر در همین بزنگاههاست که با ذکاوت و سعی فراوان، حق موکلین خود را به جای آن که در انتظار وصول و تقدیم آن باشد!، بگیرد و درکنار وظیفه نمایندگی برای کلیت کشور، تعهد خود را برای حوزه انتخابیه اش تحقق بخشد.
مردم می گویند که انشاءالله ضعف عملکرد نمایندگان استان در انتخابات ارکان مجلس، مصداق این ضرب المثل «سالی که نکوست از بهارش پیداست…» نباشد و حداقل برای اثبات توان و قابلیت خود،کاستی ها را جبران و در فکر بهره برداری حداکثری از مسئولیت خود در حق موکلین باشند.
به تعبیری اتفاقات آغازین روزهای مجلس دهم و کنارماندن برخی نمایندگان از میدان بازی، شبیه رفتار آن کودکی است که در بازی با همسالان خود و تعیین ترکیب تیم به جای آن که بگوید« چه کسی با من است» بگوید« من در تیم چه کسی هستم»
در حالت بدبینانه اگر بپذیریم که برخی نمایندگان استان در چارچوپ مصلحت فراکسیونی از رای خود در ارکان مجلس صرفنظر کرده و یا خواهند کرد باید سئوال کرد که آنان به کدامین مجوز از سوی موکلین در معامله ای شرکت کرده اند که دوسر باخت است! اگر در این معامله از حق موکلین گذشتند که اساساً اجازه ای برای این کار نداشتند.بالاخره اقتضای بده و بستان های سیاسی و با به تعبیری تعاملات فراکسیونی این نیست که یکی از طرف های معامله بدون آن که چیزی بگیرد حق خود را به اصطلاح «هبه» کند،مردم منتظرند تا ببینند که آرای نمایندگانشان در تعیین ارکان مجلس چه تاثیری در نگاه کلان ترکیب قدرت پارلمان برآمده از رقابت فراکسیونی خواهد داشت که اگر غیر از این باشد باید پذیرفت اول کاری با وعده های سرخرمن، سر وکلایشان را کلاه گشاد گذاشته اند و استان اردبیل این بار هم سرش بی کلاه ماند!
بی تردید هیچ شخصی در هر مسئولیتی و به طریق اولی در کسوت نمایندگی مجلس حاضر نیست که در انجام وظیفه خود متهم به کم کاری شود اما عملکرد برخی نمایندگان در ادوار مختلف که اغلب ناشی از سهل انگاری، تنبلی و روزمرگی آنان است این گونه وانمود می کند که وکلای برخی حوزه های انتخابیه گویی از اختیار و حیطه مسئولیت کمتری نسبت به سایر نمایندگان برخوردارند- مطابق قانون اساسی، اختیارات و وظایف نمایندگان مجلس یکسان است- و به تعبیری به اجبار از نقش یک «بازیگر» فعال به جایگاه«تماشاگر» هدایت می شوند.
,به عبارتی آنان همواره تمایل دارند تا به جای این که «رهبر» باشند نقش یک«پیرو» را بازی کنند و از این روی است که عناصرباهوش و زیرک که بالذات سعی می کنند تا برای اثبات قدرت و نفوذ خود، «پیروان» کثیری را دور خود جمع کرده و به رخ رقیب بکشند و چه بهتر این روزها در مجلس شورای اسلامی که بازیگران سیاسی آن در فرایند کسب قدرت و تعیین ارکان، دنبال نقش آفرینی افرادی با ویژگی یادشده باشند!
,بسیاری از نمایندگانی که در بحبوحه رقابت انتخاباتی با شعارهای پرطمطراق، شخصیتی فعال و پویا از خود به تصویر می کشند، معمولاً در کسوت نمایندگی و در فضای سنگین پارلمان، بی اختیار«خاموش» و مغلوب شده و دوره مسئولیت چهارساله خود را به همین شیوه سپری می کنند؛گویی که روزه سکوت گرفته و همه وظایف نمایندگی را قربانی«مصلحت»خودساخته و زائد می کنند.
,صرفنظر از توفیق و شکست فراکسیون ها در انتخابات ارکان مجلس دهم، آنچه که دستمایه این گزارش بدون توجه به مقدمه حاضر شد، رفتارشناسی نمایندگان استان اردبیل در فرایند رقابت انتخاباتی ارکان مجلس(هیئت رئیسه، ترکیب شعب،کمیسیون تحقیق و آئین نامه) است که همین ابتدای امر، قدرت چانه زنی سیاسی خود را بروز دادند و نگرانی از آینده ای که قرار است هر کدام از وکلا، نفوذ خود را در کسب کرسی های مهمی چون ریاست کمیسیون های کلیدی و دهها مسئولیت مهم مرتبط با دستگاههای اجرایی ناشی از وظیفه نمایندگی اثبات کنند.
,
, مردم استان می گویند که آنها وکلای انتخابی را صرفاً به عنوان «تماشاچی» به مجلس نفرستاند بلکه از آنان انتظار دارند که بازیگری موثر و فعال باشند چرا که به گواه گذشته تلخ، نماینده تماشاچی و خاموش، خود عاملی برای تشدید عقب ماندگی استان و عمیق تر شدن زخم های کهنه است.
,ممکن است برخی از مخاطبان این گزارش در مقام دفاع از خود بگویند که تقسیم مسئولیت ها در پارلمان خارج از اختیار آنان است،که در پاسخ باید گفت که اتفاقاً تفاوت یک نماینده فعال و موثر در همین بزنگاههاست که با ذکاوت و سعی فراوان، حق موکلین خود را به جای آن که در انتظار وصول و تقدیم آن باشد!، بگیرد و درکنار وظیفه نمایندگی برای کلیت کشور، تعهد خود را برای حوزه انتخابیه اش تحقق بخشد.
,مردم می گویند که انشاءالله ضعف عملکرد نمایندگان استان در انتخابات ارکان مجلس، مصداق این ضرب المثل «سالی که نکوست از بهارش پیداست…» نباشد و حداقل برای اثبات توان و قابلیت خود،کاستی ها را جبران و در فکر بهره برداری حداکثری از مسئولیت خود در حق موکلین باشند.
,به تعبیری اتفاقات آغازین روزهای مجلس دهم و کنارماندن برخی نمایندگان از میدان بازی، شبیه رفتار آن کودکی است که در بازی با همسالان خود و تعیین ترکیب تیم به جای آن که بگوید« چه کسی با من است» بگوید« من در تیم چه کسی هستم»
,در حالت بدبینانه اگر بپذیریم که برخی نمایندگان استان در چارچوپ مصلحت فراکسیونی از رای خود در ارکان مجلس صرفنظر کرده و یا خواهند کرد باید سئوال کرد که آنان به کدامین مجوز از سوی موکلین در معامله ای شرکت کرده اند که دوسر باخت است! اگر در این معامله از حق موکلین گذشتند که اساساً اجازه ای برای این کار نداشتند.بالاخره اقتضای بده و بستان های سیاسی و با به تعبیری تعاملات فراکسیونی این نیست که یکی از طرف های معامله بدون آن که چیزی بگیرد حق خود را به اصطلاح «هبه» کند،مردم منتظرند تا ببینند که آرای نمایندگانشان در تعیین ارکان مجلس چه تاثیری در نگاه کلان ترکیب قدرت پارلمان برآمده از رقابت فراکسیونی خواهد داشت که اگر غیر از این باشد باید پذیرفت اول کاری با وعده های سرخرمن، سر وکلایشان را کلاه گشاد گذاشته اند و استان اردبیل این بار هم سرش بی کلاه ماند!
,,
انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه