به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از یزد رسا، معماری اسلامی ایران ازهمان آغاز پیدایش، نوآوری هایی را ایجاد نمود که مهمترین این کارکردهای نو، معماری بناهای یادبود آرامگاهی است. این مقبره ها به دو صورت برج مانند وبناهای مکعب شکل که گنبدی برفراز آن قرار دارد، ساخته شده اند. گروه نخست بیشتر اختصاص به خراسان ومنطقه کوهستانی جنوب دریای خزر دارد. اما ساخت بقعه به سبک مقبره های نواحی شمال ایران در ابرکوه حکایت از استیلاء یا اقامت محدود بانی آن دراین ناحیه می نماید.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, یزد رسا,ازجمله آثار دیلمیان (۴۴۸-۳۲۰ ه ق) درابرکوه، بنای گنبد عالی است که درشمال شرقی شهر برفراز کوهی به همین نام درمجاورت شهر قدیمی ابرکوه بنا گردیده واز لحاظ ساختمانی بسیار ساده است. گنبد از داخل وخارج به صورت هشت ضلعی ساخته شده وپهنای داخل آن ۹۰/۸ متر وبلندی آن حدود۱۲ متر می باشد.
بنای مزبور بر روی یک سکوی دست ساخت که از سطح زمین دومتر بلندی دارد ساخته شده ومصالح به کار رفته درآن عمدتاً سنگ لاشه وملاط گچ و ماسه است که این دو ماه در بیشتر قسمت های بناهای ساسانی نیز مورد استفاده قرار می گرفته است.
این اثر تاریخی که برای بسیاری از آرامگاههای ناحیه یزد وکرمان از قرن پنجم به بعد به عنوان الگویی به حساب می آمده، دارای کتیبه بزرگی به تاریخ ۱۰۵۶ م می باشد.
درکتیبه این بنا نام یکی از افرادی که درآنجا به خاک سپرده شده ونام سازنده وتاریخ ساخت بنا ذکر شده است. متن کتیبه مزبور چنین است:
بسم الله الرحمن الرحیم، هذه التربه لامیر الاجل السید الماضی عمیدالدین شمس* الدوله ابی علی هزارسپ بن سیف الدوله بن الحسن نصربن الحسن بن الفیروزان نورالله قبرهماوغفرلهما مما امر ببنائه ابنه الفیروزان فی سنه ثمان واربع مائه حسبناالله»
ودرکتیبه دیگری که دربالای درب ورودی نوشته شده وقسمتی ازآن ریخته، چنین آمده است:
«و بوالدته السیده الجلیله نار… رحمه الله علیها.»
ازمتن کتیبه چنین درمی یابیم که مقبره فوق محل دفن شخصیتی به نام عمیدالدین شمس الدوله ومادر وی که نامش درکتیبه مشخص نیست، می باشد.
علاوه بر وجود کتیبه های مذکور، گنبد دارای سه ردیف مقرنس تزئینی است. این مقرنس ها از ساقه گنبد برجسته تر بوده واز آجر تراشیده شده اند. برجسته بودن زیاد مقرنس ها حاکی ازاین است که گنبد درگذشته دو پوشه بوده وباگذشت زمان کلاهک هرمی شکل آن فروریخته است.
با تشکر از حامد اکرمی محقق و پژوهشگر ابرکوهی.
ازجمله آثار دیلمیان (۴۴۸-۳۲۰ ه ق) درابرکوه، بنای گنبد عالی است که درشمال شرقی شهر برفراز کوهی به همین نام درمجاورت شهر قدیمی ابرکوه بنا گردیده واز لحاظ ساختمانی بسیار ساده است. گنبد از داخل وخارج به صورت هشت ضلعی ساخته شده وپهنای داخل آن ۹۰/۸ متر وبلندی آن حدود۱۲ متر می باشد.
بنای مزبور بر روی یک سکوی دست ساخت که از سطح زمین دومتر بلندی دارد ساخته شده ومصالح به کار رفته درآن عمدتاً سنگ لاشه وملاط گچ و ماسه است که این دو ماه در بیشتر قسمت های بناهای ساسانی نیز مورد استفاده قرار می گرفته است.
این اثر تاریخی که برای بسیاری از آرامگاههای ناحیه یزد وکرمان از قرن پنجم به بعد به عنوان الگویی به حساب می آمده، دارای کتیبه بزرگی به تاریخ ۱۰۵۶ م می باشد.
درکتیبه این بنا نام یکی از افرادی که درآنجا به خاک سپرده شده ونام سازنده وتاریخ ساخت بنا ذکر شده است. متن کتیبه مزبور چنین است:
بسم الله الرحمن الرحیم، هذه التربه لامیر الاجل السید الماضی عمیدالدین شمس* الدوله ابی علی هزارسپ بن سیف الدوله بن الحسن نصربن الحسن بن الفیروزان نورالله قبرهماوغفرلهما مما امر ببنائه ابنه الفیروزان فی سنه ثمان واربع مائه حسبناالله»
ودرکتیبه دیگری که دربالای درب ورودی نوشته شده وقسمتی ازآن ریخته، چنین آمده است:
«و بوالدته السیده الجلیله نار… رحمه الله علیها.»
ازمتن کتیبه چنین درمی یابیم که مقبره فوق محل دفن شخصیتی به نام عمیدالدین شمس الدوله ومادر وی که نامش درکتیبه مشخص نیست، می باشد.
علاوه بر وجود کتیبه های مذکور، گنبد دارای سه ردیف مقرنس تزئینی است. این مقرنس ها از ساقه گنبد برجسته تر بوده واز آجر تراشیده شده اند. برجسته بودن زیاد مقرنس ها حاکی ازاین است که گنبد درگذشته دو پوشه بوده وباگذشت زمان کلاهک هرمی شکل آن فروریخته است.
با تشکر از حامد اکرمی محقق و پژوهشگر ابرکوهی.
ازجمله آثار دیلمیان (۴۴۸-۳۲۰ ه ق) درابرکوه، بنای گنبد عالی است که درشمال شرقی شهر برفراز کوهی به همین نام درمجاورت شهر قدیمی ابرکوه بنا گردیده واز لحاظ ساختمانی بسیار ساده است. گنبد از داخل وخارج به صورت هشت ضلعی ساخته شده وپهنای داخل آن ۹۰/۸ متر وبلندی آن حدود۱۲ متر می باشد.
,بنای مزبور بر روی یک سکوی دست ساخت که از سطح زمین دومتر بلندی دارد ساخته شده ومصالح به کار رفته درآن عمدتاً سنگ لاشه وملاط گچ و ماسه است که این دو ماه در بیشتر قسمت های بناهای ساسانی نیز مورد استفاده قرار می گرفته است.
,این اثر تاریخی که برای بسیاری از آرامگاههای ناحیه یزد وکرمان از قرن پنجم به بعد به عنوان الگویی به حساب می آمده، دارای کتیبه بزرگی به تاریخ ۱۰۵۶ م می باشد.
,درکتیبه این بنا نام یکی از افرادی که درآنجا به خاک سپرده شده ونام سازنده وتاریخ ساخت بنا ذکر شده است. متن کتیبه مزبور چنین است:
,بسم الله الرحمن الرحیم، هذه التربه لامیر الاجل السید الماضی عمیدالدین شمس* الدوله ابی علی هزارسپ بن سیف الدوله بن الحسن نصربن الحسن بن الفیروزان نورالله قبرهماوغفرلهما مما امر ببنائه ابنه الفیروزان فی سنه ثمان واربع مائه حسبناالله»
,ودرکتیبه دیگری که دربالای درب ورودی نوشته شده وقسمتی ازآن ریخته، چنین آمده است:
,«و بوالدته السیده الجلیله نار… رحمه الله علیها.»
,ازمتن کتیبه چنین درمی یابیم که مقبره فوق محل دفن شخصیتی به نام عمیدالدین شمس الدوله ومادر وی که نامش درکتیبه مشخص نیست، می باشد.
,علاوه بر وجود کتیبه های مذکور، گنبد دارای سه ردیف مقرنس تزئینی است. این مقرنس ها از ساقه گنبد برجسته تر بوده واز آجر تراشیده شده اند. برجسته بودن زیاد مقرنس ها حاکی ازاین است که گنبد درگذشته دو پوشه بوده وباگذشت زمان کلاهک هرمی شکل آن فروریخته است.
,با تشکر از حامد اکرمی محقق و پژوهشگر ابرکوهی.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه