به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، همه میدانند که طبقهی کارگر از محرومترین طبقات جامعه میباشند. کسانی که با حداقل حقوق و دستمزد روزگار میگذرانند، برای امرار معاش تن به هر گونه قراردادهای تحمیلی ناعادلانه میدهند و بارها شده که بخشی از حق و حقوق آنها توسط کارفرمایان پرداخت نگردیده است. طبقهای که بحران اقتصادی حاکم بر کشور بیشتر از همه گریبان آنها را گرفته و سفرهی آنان را کوچک و کوچکتر کرده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,در قشر کارگری، اعتراض به وضعیت موجود امری طبیعی است؛ چرا که با توصیفات ارائهشده انتظار نمیرود که همهی کارگران از وضعیت کنونی اظهار خوشنودی کرده و به همان اندک دریافتیهای خود کفایت نمایند. بسیاری از آنها تضمینی برای تمدید مدت قراردادهای خود ندارند و خیلی از آنها مانند کارگران معدن طلای آقدره با پایانیافتن یک دورهی کاری به راحتی از کار برکنار میشوند و صدای بیشتر مسئولان و روزنامهها هم در نمیآید!
,باید توجه کنیم که افزایش هزینههای جاری زندگی اعم از گرانی کالاهای اساسی، اجارهی مسکن، درمان، هزینهی تحصیل فرزندان و... قبل از آنکه به طبقهی متوسط و بعد از آن به خوشنشینان فشارکی بیاورد، فشار اصلی خود را بر گُردهی طبقهی کارگر وارد میسازد که اگر جای آنها نباشیم، هرگز نمیتوانیم وضعیت آنها را درک کنیم. کارگری که با صدها مشکل ریز و درشت دست و پنجه نرم میکند، بخشی از حقوقش پایمال میشود و اضطرابِ «تعدیل» و «اخراج» هیچگاه از او جدا نمیشود، باید به وضع موجود اعتراض نماید. اعتراض را نمیتوان از آنها گرفت.
,البته چگونگی اعتراض هم مهم است، اما اینکه به فاصلهی یک ماه از سخنان رهبر انقلاب اسلامی در حمایت همهجانبه از کارگران، چند کارگر معترض، به اتهاماتی همچون «ممانعت و بازداشتن مردم از انجام کسب و کار با ایجاد هیاهو و جنجال»، «توهین به نگهبان شرکت»، «تخریب لباس و توقیف غیر قانونی نگهبان» و «تخریت عمدی تابلوی شرکت» مورد محاکمه قرار گرفته و بر اساس رأی دادگاه بدوی تمامی این افراد مجرم شناخته شده و به دهها ضربه شلاق بر گُردهی نحیفشان محکوم گردند و کارفرما نیز در حاشیهی امن قرار داشته باشد، دور از انتظار است!
,البته باید توجه داشت که نمیتوان به بهانهی مظلومبودن و محرومبودن، دست به هر گونه حرکات مخربی زد، لیکن آنچه افکار عمومی را نسبت به واکنش قاطع قوهی قضائیه با چند کارگری که با نگهبان در افتادند و تابلویی را شکستند متعجب کرده، آن است که چرا قوهی قضائیه در برخورد با مسائل مهم دیگر چنین با تعجیل و جدیت وارد عمل نمیشود؟
,وقتی مردم از زبان رهبر معظم انقلاب میشنوند که عدهای برای قاچاق حاضرند دست به هر جنایتی بزنند، منتظرند تا مسئولان کشور همگی دست به کار شوند و قاچاقچیانی که شاید به باند قدرت و ثروت هم متصل باشند را شلاق بزنند.
,مردم وقتی میشنوند که رهبر انقلاب از بیکاری جوانان احساس شرمندگی میکنند، مسئولان باید ضربتی، جدی و گازانبری وارد میدان شده و همهی آنهایی که به این شرمندگی دامن میزنند را شناسایی کرده و شلاق بزنند.
,مردم وقتی فیشهای حقوقی بعضی مسئولان را با ارقام نجومی میبینند، منتظرند تا مسببان این جنایت را خیلی سریع و سختگیرانه محکوم نموده و شلاق بزنند. مردم منتظرند تا مفسدان اقتصادی که حواشی امن زیادی دارند، به همان سرعتی که کارگران معدن آقدره را محکوم کرده و شلاقشان زدند، محکوم شده و شلاقشان بزنند.
,مردم با چشمان خود میبینند عدهای با رانت آقازادگی به راحتی با دشمنان و بهائیان و ... عکس یادگاری میگیرند و آزادانه به زندگی ادامه میدهند.
,نباید با این رفتارها قشر کارگر را از انقلاب دور کرد. آنها همیشه در صحنههای انقلاب حاضر بودند و هستند. درد شلاقهایی که بر گردههای نحیف کارگران معدن آقدره وارد شد را فقط همنوعان آنها درک میکنند و بس!
]
ارسال دیدگاه